I SA/Go 548/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Zakładu "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji zajętego prawa majątkowego w postaci wierzytelności należnej Zakładowi "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od E S.A. Oddział "D" postanawia: odrzucić skargę. Zakład "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zw. dalej: skarżącą, stroną, Spółką) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji zajętego prawa majątkowego w postaci wierzytelności należnej stronie od E S.A. Oddział "D". Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz o udzielenie pomocy prawnej w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych. Skargę podpisała prokurent skarżącej – A.I.- F.. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 września 2014r. pismem z dnia 1 października 2014r. wezwano prokurenta strony do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez nadesłanie prawidłowego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, to jest aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (oryginału, bądź prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu), pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, Sąd wezwał prokurenta strony o nadesłanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, wypełnionego urzędowego formularza "PPPr" – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2014r.Przewodniczący Wydziału I na podstawie art.73 §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).uznał przesyłkę sądową za doręczoną z dniem 16 października 2014r. (k-29 akt sądowych). Ze znajdujących się bowiem na karcie nr 25 akt sprawy koperty, w której przesłano skierowane do skarżącej wezwania oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniach 2 i 10 października 2014r. Doręczyciel zaznaczył na potwierdzeniu odbioru informację o tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono "w skrzynce do doręczania korespondencji". Zwrot do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.) nastąpił w dniu 20 października 2014r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Według pieczątki biura podawczego przesyłka ponownie wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 24 października 2014r. Zatem, siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 23 października 2014r. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2014r. prokurent skarżącej zwróciła się "z prośbą o przywrócenie przesyłki nadanej prawdopodobnie w dniach 6-7 października 2014r. do Zakładu B Sp. Z o. o.". W motywach podała, że w dniu dzisiejszym tj. (24 października 2014r.) odbierając korespondencję służbową w Urzędzie Pocztowym otrzymała informację od pani w okienku, że w dniu wczorajszym tj. 23 października 2014r. dokonała zwrotu przesyłki skierowanej do Spółki i że była to przesyłka z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaznaczyła, że niestety, po zweryfikowaniu informacji w siedzibie firmy okazało się, że w ogóle nie otrzymali zawiadomienia z Urzędu Pocztowego o pozostawieniu przesyłki w dniu 8 października 2014r., jak również zawiadomienia powtórnego. Zaznaczyła ponadto, że w tym czasie była nieobecna w firmie, ponieważ przebywała na urlopie. Na zakończenie podkreśliła, że jeszcze raz zwraca się z prośbą, jak na wstępie, licząc na przychylność Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art.49 §1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art.58 §1 pkt 3 p.p.s.a., gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca. Wedle zaś art.57 §1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie z kolei do treści art.28 §1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle zaś art.29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art.28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art.49 §1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art.58 §1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009r. sygn. akt II OSK 53/09. Niepublikowane). Stosownie natomiast do treści art.73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art.65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w §2 (§1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w §2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§3). Stosownie do brzmienia §4 powołanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §1. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że doręczenie pisma sądowego, wywołuje określone ustawą, relewantne dla przebiegu postępowania sądowadministracyjnego skutki. Choć czynność doręczania ma charakter materialno-techniczny, uchybienia popełnione przy jej dokonywaniu mogą prowadzić do konsekwencji prawnych ograniczających lub pozbawiających stronę postępowania w prawie do sądu. Stąd też regulację procesową cechuje daleko posunięty formalizm. Podkreślenia wymaga, że dla skuteczności doręczenia w trybie art.73 p.p.s.a. konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił on zawiadomienie o przesyłce dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Domniemanie faktyczne wynikające z art.73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Strona, przedstawionymi w treści pisma argumentami, to jest - pozyskanie informacji od pracownika Urzędu Pocztowego o zwrocie przesyłki z sądu, nieotrzymanie dwóch awizo, jak też przebywanie na urlopie, nie obala zgodności doręczenia zastępczego dokonanego w trybie art.73 p.p.s.a. Istotnym pozostaje, że odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pisma na dwa następujące po sobie okresy siedmiu dni zostały na potwierdzeniu odbioru przesyłki umieszczone. Okresy te zostały zachowane, a adresat powiadomiony o miejscu pozostawienia przesyłki (v: zwrotne potwierdzenie odbioru oraz koperta zawierająca wezwanie – k. - 25 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, przy prawidłowym doręczeniu, co niewątpliwie wykazano na podstawie opisu koperty i zwrotnego potwierdzenia doręczenia, nieuzasadnionym byłoby przesłanie pisma stronie po raz drugi. Na tle przedmiotowego stanu faktycznego, należy opowiedzieć się za poglądem, że doręczenie pisma sądowego stanowiącego wezwanie strony do usunięcia braków formalnych skargi w sposób zastępczy, określony w art.73 p.p.s.a. było skuteczne i nastąpiło z dniem 16 października 2014r. Dzień ten otwierał siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia, który z kolei upłynął w dniu 23 października 2014r. Skarżąca braków nie uzupełniła. Zatem, zakreślony termin do dokonania wskazanej czynności upłynął bezskutecznie. Na marginesie wypada zaznaczyć, że strona argumenty, którymi posługuje się w piśmie z dnia [...] października 2014r. mogłaby jedynie wykorzystać w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który, co jednakże należy podkreślić rozpatrywany jest w świetle art.86 p.p.s.a. ze wszystkimi rygorami przewidzianymi w tym przepisie. Należy też dodać, że podmiot, który jest niezadowolony z działań poczty ( np. jak tu: zarzut o niepozostawieniu awizo) ma możliwość wyjaśnienia wszelkich wątpliwości z Urzędem Pocztowym w trybie reklamacji, przy czym jej rezultat może mieć również wpływ na wynik ewentualnego postępowania w sprawie przywrócenia terminu. |Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art.58 §1 pkt 3 i §3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. |