I SA/Go 55/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi J.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Skarżący J.Z. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Uzasadniając wniosek J.Z. wskazał, że zaskarżona decyzja została mu doręczona 28 listopada 2011 r., a pouczenie zawarte na ostatniej stronie tej decyzji informowało go o prawie do wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej i nie zawierało adresu, na jaki skarga powinna być doręczona. J.Z. nadał przesyłkę poleconą zawierającą skargę w dniu 20 grudnia 2011 r. na adres Dyrektora Izby Skarbowej Biura Zamiejscowego przy ul. [...]. Korespondencja ta została zwrócona skarżącemu 22 grudnia 2011 r. z adnotacją "zwrot adresat wyprowadził się z tego adresu listy kierować do [...]". Skarżący, adresując właściwie skargę, nadał ją w placówce pocztowej w dniu 29 grudnia 2011 r. Sąd zważył: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin, przy czym jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.) Jednakże dla wykazania swoich racji skarżący winien, zgodnie z przesłanką określoną w art. 87 § 2 p.p.s.a., uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie była w stanie przewidzieć, ani nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, przy czym nawet lekkie niedbalstwo wskazuje na istnienie winy. Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że argumenty podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu złożonego wniosku nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący usprawiedliwiał bowiem niedotrzymanie terminu okolicznością, że przesyłkę pocztową zawierającą skargę wysłał na niewłaściwy adres organu, który wydał zaskarżoną decyzję, ponieważ pouczenie zawarte w tej decyzji nie zawierało adresu na jaki skarga winna być doręczona. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 marca 2004 r. sygn. akt FZ 13/04, w którym to NSA stwierdził, iż "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. (...) Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy.". W ocenie Sądu powołana w uzasadnieniu wniosku okoliczność braku adresu organu w pouczeniu decyzji jako przesłanki decydującej o wysłaniu skargi na niewłaściwy adres, nie ma faktycznych podstaw. W tomie IV na kartach 116 - 129 akt administracyjnych znajduje się zaskarżona decyzja. Na jej pierwszej stronie (karta 129) w nagłówku została umieszczona pełna nazwa organu wydającego decyzję wraz z adresem jego siedziby. Dlatego nie można podzielić poglądu skarżącego, że organ odwoławczy w wydanej decyzji nie wskazał swojego adresu. W pouczeniu rzeczywiście znajduje się jedynie oznaczenie organu, za pośrednictwem którego skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia skargi, ale w nagłówku decyzji zostały umieszczone pełne dane adresowe, którymi przy zachowaniu należytej staranności, skarżący powinien się posłużyć wnosząc skargę. Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że w żadnym miejscu w decyzji organ nie wskazał na jakikolwiek inny adres swojej siedziby. W ocenie Sądu powoływane przez skarżącego okoliczności są przejawem niedostatecznej staranności w jego działaniu i prowadzeniu własnych spraw. Podsumowując należy stwierdzić, ze skarżący nie wykazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.