I SA/Go 551/10
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-08-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Skupień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie odebrała korespondencji sądowej z powodu przebywania na urlopie i u rodziców, co należy uznać za winę nieumyślną?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi podlega oddaleniu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, a brak zadbania o odbiór korespondencji sądowej, nawet z powodu urlopu, stanowi winę nieumyślną w postaci lekkomyślności lub niedbalstwa.Stan faktyczny
Skarżący G.M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja została zwrócona do Sądu jako nieodebrana. Skarżący wniósł o ponowne przesłanie korespondencji, podając, że przebywał na urlopie i u rodziców. Następnie złożył pismo traktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, jednocześnie uzupełniając ten brak. Sąd odmówił przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G.M. o przywrócenie terminu do uzupełnienie braku formalnego skargi w sprawie ze skargi G.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie określenia należnego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów opodatkowanych za zasadach ogólny za 2005 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi
Skarżący G.M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...], która utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2010r. w przedmiocie określenia należnego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów opodatkowanych na zasadach ogólnych za 2005r.
Wykonując zarządzenia z dnia 21 czerwca 2010r. Przewodniczącego Wydziału I wydane w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.")pismem z dnia 24 czerwca 2010r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wobec nie odebrania przez skarżącego korespondencji w terminie została ona zwrócona do Sądu w dniu 21 lipca 2010r. (koperta wraz z wezwaniem k. 12 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010r. Przewodniczący Wydziału I uznał, w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a., wezwanie z dnia 24 czerwca 2010r. za skutecznie doręczone w dniu 13 lipca 2010r.
W dniu 16 lipca 2010r. (koperta k. 11 akt sądowych) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo skarżącego z dnia 14 lipca 2010r. o ponowne przesłanie w/w korespondencji. W uzasadnieniu skarżący podał, iż wraz z żona przebywał na urlopie oraz u rodziców, wobec czego nie mógł odebrać żadnej korespondencji w sprawie do dnia 14 lipca 2010r. W załączeniu przesłał potwierdzenie rezerwacji wczasów w terminie od [...].06.20010r. do [...].07.2010r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 lipca 2010r. poinformowano skarżącego, że przesyłka z dnia 24 czerwca 2010r. zawierała wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wymienionym zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010r. wezwano skarżącego również do podania informacji w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 14 lipca 2010r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem uznania, że pismo jest wnioskiem o przywrócenie terminu.
Dnia 3 sierpnia 2010r. wpłynęło pismo skarżącego zawierające oświadczenie, że złożone przez niego pismo należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, jednocześnie w tym piśmie skarżący uzupełnił brak formalny poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Następnie wykonując kolejne zarządzenie strona skarżąca złożyła pismo z dnia 16 sierpnia 2010r. załączając oświadczenie ojca potwierdzającego jego pobyt w [...] w okresie od [...] lipca 2010r. do [...] lipca 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi należało oddalić. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowa jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Strona w piśmie z dnia 3 sierpnia 2010r. dokonała czynności o którą była przez Sąd wzywana podając, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1417,00 zł.
Dokonując analizy złożonych przez stronę pism Sąd uznał, że pismo z dnia 3 sierpnia 2010r. zawiera oświadczenie strony skarżącej dotyczące złożonego przez nią wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi zawiera ono także oświadczenie dotyczące przedmiotu zaskarżenia.
Wniosek o przywrócenie terminu należy uwzględnić w sytuacji gdy strona wykaże, że nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. W tej sprawie niedokonanie przez stroną skarżącą czynności polegającej na podaniu wartości przedmiotu zaskarżenia było związane z nieodebraniem wysłanej do niej z Sądu korespondencji. Strona podała, że w okresie od [...] .06. 2010r. do [...].07. 2010r. przebywała w [...] na urlopie, a następnie od [...].07. 2010r. do [...].10. 2010r. była u ojca w [...].
Przypomnieć więc należy, że skarżący wniósł 21 maja 2010r. skargę do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Oznaczało to, że powinien był spodziewać się otrzymania z Sądu korespondencji dotyczącej tej sprawy. Zatem wyjeżdżając z miejsca zamieszkania winien zadbać o to aby kierowana do niego korespondencja była odbierana przez osobę upoważnioną.
Użyte w art. 86 § 1 P.p.s.a. pojęcie winy dotyczy jej postaci umyślnej jak również nieumyślnej w postaci lekkomyślności czy niedbalstwa. Brak zadbania przez stronę skarżącą o odbieranie korespondencji przez okres przekraczający możliwość doręczenia korespondencji z upływem terminu zakreślonego w awizie powtórnym spełnia warunki winy nieumyślnej. Ponadto zauważyć trzeba, że skarżący miał fizyczną możliwość samodzielnego odbioru korespondencji bowiem jadąc z [...] do [...] mógł po drodze, w miejscu zamieszkania tj. w [...], sprawdzić czy w skrzynce na listy nie ma awiza.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 i 3 P.p.s.a. należało odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło