I SA/Go 551/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie ze skargi M.K. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oświadczenia majątkowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 551/12 odrzucił skargę M.K. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie oświadczenia majątkowego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu 27 sierpnia 2012 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 26 września 2012 r. W dniu 27 września 2012 r. skarżąca wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o przesłanie dowodu nadania ww. skargi kasacyjnej w urzędzie pocztowym, w dniu 24 października 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy, bowiem od dnia 25 września 2012 r. przebywała i nadal przebywa na zwolnieniu lekarskim (dowód w postaci zaświadczenia lekarskiego ZUS ZLA) ze względu na utrudnienie w samodzielnym poruszaniu się. Dlatego też nadanie skargi kasacyjnej poleciła swojej matce, która ze względu na zapomnienie wysłała ją dopiero dnia następnego. Wskazywać ma na to data sporządzenia skargi kasacyjnej (26 września 2012 r.) oraz data dokonania przelewu z tytułu opłaty od skargi kasacyjnej (26 września 2012 r.). Skarżąca dodała, że o uchybieniu terminu dowiedziała się dopiero w dniu otrzymania wezwania z Sądu, tj. 19 października 2012 r. Jednocześnie podniosła, że ze swojej strony uczyniła wszystko, by wnieść skargę prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwana dalej P.p.s.a., sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 tej ustawy, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Z istotnego dla sprawy art. 87 § 1 P.p.s.a. wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ponieważ zasadą jest dokonywanie czynności w terminie, przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. W piśmiennictwie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że o braku winy strony można mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym), było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy. Ma to miejsce wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z 2.10.2002 r., VSA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien jej dokonywać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W kontekście obowiązującego stanu prawnego oraz w oparciu o całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż przedstawiona przez M.K. argumentacja nie może stanowić pozytywnej przesłanki, pozwalającej na przywrócenie uchybionego terminu, albowiem Sąd nie dopatrzył się braku winy skarżącej w tym względzie. Wprawdzie strona wskazała w treści złożonego wniosku o przywrócenie terminu swoją nagła chorobę jako przesłankę uniemożliwiającą jej dochowanie ustawowego terminu, jednak ze względu na swój stan zdrowia, jak sama wskazała, nie była pozbawiona możliwości działania chociażby przy pomocy osób trzecich. Dodać przy tym również należy, że w takiej sytuacji to na niej spoczywa odpowiedzialność wyboru takiego pośrednika, pełnomocnika, który dokona tej czynności w terminie, tym bardziej, że to mocodawca ponosi ujemne skutki procesowe zaniedbań pełnomocnika. Ponadto sama skarżąca jest radcą prawnym, a więc osobą, która posiada stosowne, profesjonalne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych, w tym także konsekwencji niedochowania terminu. Skorzystanie zatem z pośrednictwa matki w nadaniu skargi kasacyjnej w placówce pocztowej, która - jak się później okazało - zapomniała ją wysłać we wskazanym przez skarżącą dniu, w żadnym razie nie jest okolicznością uprawdopodobniającą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu, jest przejawem niedostatecznej staranności skarżącej w jej działaniu i prowadzeniu własnych spraw. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.