I SA/Go 554/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2010 r. wniosku L.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług VAT-7K za III i IV kwartał 2004 roku postanowił: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu określonego na 500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych dokumentów i oświadczeń wynika, że skarżący nie posiada oszczędności. Wraz z żoną jest współwłaścicielem domu mieszkalnego. Skarżący pracuje i uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1000 zł brutto. Jego żona prowadzi działalność gospodarczą, a jej przychody są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Dochody z działalności gospodarczej żony skarżący określił na 1500 zł miesięcznie. Przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja administracyjna, a sam skarżący został wpisany do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim, jakiego przyznania domagał się skarżący przysługuje stronie będącej osobą fizyczną gdy wykaże, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić ją lub jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Z oświadczeń oraz dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynikają takie przesłanki. Skarżący poza domem mieszkalnym nie posiada wartościowego majątku. Nie ma też oszczędności. Przeciwko niemu prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Dochody skarżącego i jego żony nie są wysokie i z pewnością nie mogą zostać wystarczające do poczynienia z nich istotnych oszczędności, czy też wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb. W tej sytuacji odmowa uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowiłaby barierę w realizacji prawa do poddania kontroli sądowej wydanej w sprawie skarżącego decyzji administracyjnej. Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji.