I SA/Go 556/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Starszy referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi "E" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2004r. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Określa, że zaskarżona decyzja nie może zostać wykonana. 3. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 500 (pięciuset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Go 556/09 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z [...] września 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] czerwca 2009 r. określającą skarżącej spółce z o.o. E zobowiązanie w podatku akcyzowym za wrzesień 2004 r. w wysokości 45.030,00 zł. Rozstrzygnięcia organów zapadły na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. We wrześniu i październiku 2005 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego przeprowadzili kontrolę w Spółce "E" w przedmiocie wywiązywania się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego w zakresie obrotu gazem płynnym w okresie od stycznia 2004 r. do września 2005 r. Kontrolę podatkową zakończono w dniu [...] października 2005 r. podpisaniem protokołu z kontroli. Postanowieniem z [...] kwietnia 2009 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za wrzesień 2004 r. oraz postanowił włączyć do akt sprawy materiał dowodowy zebrany w toku postępowania kontrolnego. Z akt sprawy wynika, że skarżąca zajmowała się sprzedażą hurtową paliw stałych, ciekłych, gazowych oraz produktów pochodnych. Od [...] stycznia 2004 r. do [...] kwietnia 2004 r. Spółka sprzedawała gaz płynny służący do tankowania pojazdów samochodowych przystosowanych technicznie do zasilania tym paliwem. Od [...] maja 2004 r. dokonywała także sprzedaży gazu płynnego przeznaczonego na inne cele (np. opałowe). Sprzedaż gazu do tankowania samochodów prowadzona była na dwóch stacjach , a sprzedaż gazu propan – butan z dwóch autocystern wyposażonych w instalacje pomiarowe przewoźne do gazu ciekłego. Z udostępnionych kontrolującym dokumentów (m. in. dokumentów dotyczących sprzedaży gazu płynnego i oświadczeń złożonych przez nabywców tego gazu) wynika, że we wrześniu 2004 r. skarżąca prowadziła m. in. sprzedaż paragonową gazu płynnego dla osób fizycznych rejestrowaną na kasie fiskalnej oraz sprzedaż fakturowaną fakturami VAT. Na podstawie przedłożonych przez skarżącą dokumentów księgowych stwierdzono, że skarżąca w okresie od maja 2004 r. do września 2004 r. nabyła łącznie 882.553 litrów gazu płynnego z zapłaconym podatkiem akcyzowym oraz 4. 267.212 litrów gazu płynnego zwolnionego z podatku akcyzowego. W okresie tym udokumentowana sprzedaż gazu płynnego z zapłaconym podatkiem akcyzowym wynosiła 878.533.59 litrów, natomiast udokumentowana sprzedaż gazu płynnego zwolniona z tego podatku wyniosła 4.236.062 litry. W wyniku analizy dokumentów dotyczących sprzedaży gazu płynnego zwolnionego z podatku akcyzowego ( przeznaczonego do innych celów niż napędu pojazdów samochodowych, tj. do celów grzewczych ), dokonywanych we wrześniu 2004 r. organ I instancji stwierdził, że skarżąca dysponowała zgodnymi z przepisami oświadczeniami nabywców tego gazu o jego przeznaczeniu do celów innych niż do napędu pojazdów samochodowych, za wyjątkiem 9 paragonów i 10 faktur VAT dotyczących sprzedaży łącznie 127.228 litrów gazu płynnego propan butan. W przypadkach tych stwierdzono, że oświadczenia nie spełniają wymogów formalnych zawartych w rozporządzeniu. Braki formalne dotyczyły następujących kwestii. W oświadczeniach dołączonych do paragonów [...] dotyczyły rozbieżności daty wystawienia oświadczenia z datami dokonania transakcji. Daty oświadczeń wystawiane były odpowiednio przed, jak i po dniu sprzedaży. Organ wskazał, że stosownie do § 15 ust. 4 pkt 7 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego ( Dz. U. nr 97, poz. 699 ze zm. ) zwanym dalej rozporządzeniem, w przypadku sprzedaży gazu płynnego, który używany jest do innych celów niż do napędu pojazdów samochodowych zwolnienie z akcyzy ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot dokonujący odsprzedaży uzyska od podatnika, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, oświadczenie , że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych, a więc oświadczenie to mogło być w ocenie organu, składane nie wcześniej i nie później niż w chwili wykonywania transakcji sprzedaży. Tym samym oświadczenia składane z wyprzedzeniem nie mogą zostać uznane za zgodne ze wskazanym przepisem rozporządzenia, ponieważ w momencie ich składania nie doszło jeszcze do sprzedaży, której miało ono dotyczyć. Oświadczenia z datą ich złożenia, a po dacie sprzedaży są również niezgodne ze wskazanym przepisem, ponieważ w momencie sprzedaży nie doszło do uzyskania oświadczenia nabywcy. Organ I instancji podkreślił również, że w zakresie braków wskazania nr NIP oraz PESEL na oświadczeniach ich wskazanie w oświadczeniu wynika bezpośrednio z § 15 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia. Jest to zatem informacja, która jednoznacznie stanowi wymagalny element prawidłowo wypełnionego oświadczenia nabywcy gazu płynnego przeznaczonego na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych. Tym samym organ uznał za wadliwe oświadczenia dołączone do paragonów nr [...]. Za braki formalne uznał również organ podatkowy I instancji brak wskazania ilości urządzeń grzewczych, ponieważ z § 15 ust. 8 pkt 4 rozporządzenia bezwzględnie wynika, że jest to informacja, która jednoznacznie stanowi wymagalny element prawidłowo wypełnionego oświadczenia. Organ uznał w związku z tym za wadliwe oświadczenia nabywców związane z paragonami nr [...] oraz fakturami VAT nr [...]. Również brak wskazania w oświadczeniu rodzaju i typu urządzeń grzewczych stanowi naruszenie normy zawartej w § 15 ust. 8 pkt 4 rozporządzenia. Normodawca posłużył się we wskazanym przepisie koniunkcją, wskazując, że oświadczenie musi zawierać wskazanie zarówno rodzaju urządzenia grzewczego, jak i jego typu. Tym samym organ podatkowy zakwestionował oświadczenia załączone do paragonów nr [...] oraz faktur VAT nr [...]. Organ wskazał również, że na fakturach VAT nr [...] jest co prawda zapis, że zakupiony gaz będzie zużyty do celów grzewczych i technologicznych, ale zgodnie z brzmieniem § 15 ust. 8 pkt 4 rozporządzenia, brak jest w tych fakturach zarazem informacji o ilości, rodzaju i typie posiadanych urządzeń grzewczych. Tym samym oświadczenie nie może być uznane za właściwie wypełnione i skuteczne. Również brak wskazania na oświadczeniu miejsca jego złożenia narusza przepis § 15 ust. 8 pkt 5 rozporządzenia. Tym samym organ zakwestionował, jako wadliwe, oświadczenie załączone do paragonu nr [...]. Odzwierciedleniem powyższych ustaleń była decyzja organu I instancji z [...] czerwca 2009r. określająca skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za wrzesień 2004 r. w wysokości 45.030,00 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż skarżąca od [...] maja 2004 r. dokonywała, poza sprzedażą gazu płynnego przeznaczonego do napędu pojazdów samochodowych, obrotu gazem płynnym przeznaczonym na inne cele niż do napędu pojazdów samochodowych. W odniesieniu do tej sprzedaży organ I instancji stwierdził braki w oświadczeniach dołączonych do paragonów i zawartych w fakturach VAT dokumentujących sprzedaż gazu w wrześniu 2004 r. Oświadczenia te nie zawierały określenia ilości, rodzaju i typu posiadanych urządzeń grzewczych, miejsca gdzie znajdują się urządzenia, jeżeli jest ono inne niż adres zamieszkania nabywcy, numeru PESEL lub NIP, czy informacji o przeznaczeniu nabytego gazu do celów innych niż do napędu pojazdów samochodowych (oświadczenia do paragonów o nr [...]). Powołując się na przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, organ I instancji wskazał, że stacja paliw prowadząca dystrybucję gazu płynnego do napędu pojazdów samochodowych przystosowanych technicznie do zasilania tym paliwem, nabywa gaz z zapłaconą akcyzą. W takim przypadku nie jest podatnikiem podatku akcyzowego i nie ma obowiązku obliczania oraz deklarowania kwoty należnej akcyzy. W myśl art. 25 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy zwolnienie od akcyzy stosuje się również, gdy wynika to z przepisów prawa Wspólnoty Europejskiej. Szczegółowy zakres zwolnień od akcyzy oraz warunki i tryb ich stosowania określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, a jego § 15 ust. 1 stanowi, że zwalnia się od akcyzy gaz płynny - propan, butan, mieszaniny propanu – butanu w przypadku gdy są używane do innych celów niż do napędu pojazdów samochodowych. Przepis ten ma zastosowanie m. in. pod warunkiem, że nabywca złoży oświadczenie, iż nabywany gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. Oświadczenia te obowiązany jest uzyskać od nabywcy sprzedawca gazu płynnego. Zgodnie § 15 ust. 5 rozporządzenia oświadczenie to powinno zawierać co najmniej imię i nazwisko nabywcy, PESEL lub NIP, adres zamieszkania nabywcy, określenie ilości nabywanego gazu płynnego, określenie ilości, rodzaju i typu posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu) gdzie znajdują się urządzenia, jeżeli jest ono inne niż adres zamieszkania nabywcy, datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie. Z dniem 20 sierpnia 2004 r. Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 11 sierpnia 2004 r. wprowadził zmiany do § 15. Podmiot dokonujący odsprzedaży gazu płynnego uzyskuje zwolnienie od akcyzy pod warunkiem m. in. uzyskania od nabywcy gazu oświadczenia, że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. Z dalszych przepisów wynika, że informacje, które co najmniej winno zawierać to oświadczenie nie uległy zmianie, z tą tylko różnicą, iż powinno ono zawierać PESEL oraz NIP. Zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego oświadczenia dołączone do paragonów i zawarte w fakturach VAT wydanych w kontrolowanym miesiącu, nie odpowiadając wymogom rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, nie mogą stanowić podstawy do stosowania przez skarżącą zwolnienia od tego podatku. Szczegółowe określenie warunków zawarte w tym rozporządzeniu miało na celu zabezpieczenie interesów państwa oraz pełnej jego kontroli nad obrotem wyrobami akcyzowymi. Dlatego na podatniku ciążył obowiązek ścisłego egzekwowania wymogów formalnych jakim powinny odpowiadać oświadczenia składane przez nabywców gazu. Dokonując sprzedaży gazu zwolnionego z podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie, podatnik ma obowiązek spełnić określone warunki i dopiero po ich spełnieniu będzie miał prawo do skorzystania z takiego zwolnienia. Dochowanie tych warunków obciąża korzystającego ze zwolnienia, albowiem to jego dotyczą konsekwencje naruszenia tych przepisów. Zwolnienie od podatku jest zaś wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wszelkie zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. Skorzystanie ze zwolnienia jest uwarunkowane posiadaniem oświadczeń, których dane zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym są zgodne z rzeczywistością. Tylko kompletnie wypełnione oświadczenia uprawniają sprzedawcę do skorzystania ze zwolnienia podatkowego. W sytuacji, gdy oświadczenia są nieprawidłowe lub niepełne, nie można uznać, że sprzedaż gazu nastąpiła na inne cele niż do napędu pojazdów samochodowych, a w konsekwencji, że sprzedawca korzysta ze zwolnienia podatkowego w tym zakresie. Przyjąć należy, że prawidłowe wypełnienie oświadczenia leży w interesie sprzedawcy, albowiem jedynie prawidłowo wypełnione oświadczenie umożliwi organowi podatkowemu jego weryfikację. Skoro warunkiem uzyskania zwolnienia z podatku akcyzowego jest oświadczenie stwierdzające określone zdarzenie (wykorzystanie gazu na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych), to nie powinno budzić wątpliwości, że chodzi o dokument cechujący się poprawnością formalną i materialną. Tym samym brak prawidłowych pod względem formalnym bądź materialnym oświadczeń uniemożliwia zwolnienie z akcyzy sprzedawanego gazu. Zakres informacji o nabywcy gazu, które muszą znaleźć się w oświadczeniu o przeznaczeniu gazu mają służyć możliwości niewątpliwej identyfikacji nabywcy. Konieczność zawarcia w oświadczeniu numerów NIP i PESEL jest jasna w szczególności, gdy się zdarzy, że samo nazwisko nabywcy i jego adres zamieszkania mogą okazać się niewystarczające do znalezienia tych osób (np. w razie zmiany miejsca zamieszkania). W przypadkach, w których wystąpiła rozbieżność dat wystawienia oświadczeń z datami transakcji sprzedaży, których rzekomo dotyczą (wystawione na kilka lub więcej dni przed dniem sprzedaży) nie można uznać, iż dotyczą tych transakcji. § 15 rozporządzenia mówi o obowiązku uzyskania od nabywcy oświadczenia stwierdzającego, że nabywane wyroby nie będą przeznaczone do napędu pojazdów samochodowych, a więc oświadczenia te mogą być składane nie wcześniej, niż w chwili wykonania transakcji sprzedaży. Skarżącą wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzji organu I instancji zarzuciła naruszenie przepisów art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej oraz § 15 ust. 1, ust. 4 pkt 1 i ust. 5 pkt 1, § 15 ust. 8 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego. Do odwołania skarżąca dołączyła oświadczenia (dwa z datą [...] lipca 2009 r., jedno bez daty) spółek z o. o. "M" , "C" i "P" stwierdzające, że "dane dotyczące urządzeń grzewczych niezbędne do zakupu gazu grzewcze podane w oświadczeniach w okresie od [...] maja 2004 do [...] grudnia 2004 w całym kresie nie uległy zmianie". Decyzją z dnia [...] września 2009 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując jako jej podstawę prawną art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa; art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1 – 3, art. 64 i art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.); § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz. 825 ze zm.); § 15 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3, ust. 4 pkt 7, ust. 6 i 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił ustalenia i stanowisko organu I instancji, podkreślając że Minister Finansów zwalniając z podatku akcyzowego gaz płynny jednoznacznie uzależnił prawo do zwolnienia od faktu, iż wyrób ten nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych oraz od spełnienia wymogów formalnych, jakimi są konieczność uzyskania od nabywcy gazu oświadczenia zawierającego wymagane przepisami informacje, obowiązek dołączenia tego oświadczenia do dokumentu sprzedaży bądź naniesienia na oświadczeniu danych identyfikacyjnych dokumentu sprzedaży. Zatem oświadczenia zawierające braki zasadnie zostały uznane przez organ I instancji za niespełniające wszystkich wymogów określonych w rozporządzeniu. Złożone przez nabywcę przed datą bądź po dacie nabycia gazu nie mogą być uznane za dotyczące transakcji. Oświadczenie nie mogło być składane wcześniej lub później, niż w chwili wykonania transakcji sprzedaży. Numer PESEL jest także niezbędnym elementem prawidłowo wypełnionego oświadczenia. Brakiem oświadczenia jest także brak wskazania ilości urządzeń grzewczych, podobnie jak brak wskazania rodzaju i typu tych urządzeń. W oświadczeniach, w których brak stwierdzenia, że nabywany gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych został złamany podstawowy warunek uprawniający skarżącą do skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego. Zdaniem organu odwoławczego w zakwestionowanych oświadczeniach brak jest elementów, które bezwzględnie oświadczenie nabywcy winno zawierać, aby skarżąca mogła posiadać uprawnienie przy tej sprzedaży do zwolnienia z podatku akcyzowego. Odnośnie dołączonych do odwołania spółek oświadczeń "M" i "P" organ odwoławczy wyjaśnił, że nie mają one znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż zakwestionowane oświadczenia nabywców gazu są wystawione przez inne podmioty. Natomiast oświadczenie Spółki "C" w ogóle nie zawiera danych urządzenia grzewczego, gdyż zbiorniki gazu nie są urządzeniem grzewczym. Sprzedawca gazu mógł uzależnić wydanie zakupionego towaru od spełnienia przez nabywcę warunku w postaci kompletnego wypełnienia wszystkich pól składanego oświadczenia. Nadto Dyrektor Izby Celnej wskazał na zbędność przeprowadzenia dowodu z przesłuchania przedstawicieli odbiorców gazu, gdyż przedmiotem postępowania nie jest sprawdzenie celu na jaki został zużyty sporny gaz, jak też samo stwierdzenie rodzaju urządzeń grzewczych u nabywców tego gazu nie może konwalidować braków formalnych oświadczeń. Powyższą decyzję skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej naruszenie § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego (Dz. U. nr 72, poz.500 ze zm.) przez jego niezastosowanie oraz § 15 ust. 4 pkt 7 i ust. 8 tego rozporządzenia przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegającą na przyjęciu, iż podatnik który uzyskał od nabywców oświadczenia nie zawierające wszystkich informacji przewidzianych w tych przepisach traci prawo do zwolnienia z podatku akcyzowego, jak również zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że w jej ocenie szczególne zasady opodatkowania gazu płynnego związane są z jego przeznaczeniem, stąd też zasadniczą treścią każdego z oświadczeń winno być zapewnienie nabywcy o przeznaczeniu gazu. W konsekwencji nie każdy brak danych oświadczenia stanowi o jego dyskwalifikacji, a jedynie taki, który uniemożliwia identyfikację nabywcy lub też transakcji. Nie sposób przyjąć, że w równym stopniu skutki złożenia oświadczenia podważało niewskazanie ilości posiadanych urządzeń grzewczych. Nie ma także podstaw do obarczania sprzedawcy odpowiedzialnością za niepełne, czy nawet nieprawdziwe oświadczenia nabywców. Żaden przepis nie nakłada na sprzedawcę obowiązku weryfikacji oświadczeń nabywców. Nie posiada on również instrumentów by zobligować nabywców do podania wszystkich wymienionych w przepisie danych. Interpretacja organu odwoławczego co do charakteru oświadczeń jest skrajnie formalna i oderwana od celu w jakim wprowadzono oświadczenia, to jest umożliwienie zweryfikowania na jego podstawie nabywcy, a w dalszej kolejności – skontrolowanie sposobu wykorzystania zakupionego przez niego gazu. Skarżąca podkreśliła, że organy podatkowe nie mają żadnych zastrzeżeń co do rzetelności zakwestionowanych oświadczeń, jak i co do charakteru dokonanych transakcji. Zastrzeżenia dotyczą wyłącznie błędów formalnych, które w ocenie skarżącej nie mają istotnego znaczenia i które nie stanowią przeszkody dla identyfikacji odbiorcy i dokonanej transakcji. Nadto wszystkie niezbędne dane jakie powinny zawierać oświadczenia skarżąca przedstawiła w zestawieniach sporządzanych i składanych organowi podatkowemu po sprzedaży każdej cysterny. Organ ten dysponował zatem wszystkimi niezbędnymi danymi, których brakowało w oświadczeniach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć nie wszystkie podniesione w skardze przez skarżącą argumenty uznać należy za trafne. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd bada zgodność z prawem obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji. Nadto, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., sądy te sprawując kontrolę działalności administracji publicznej stosują środki określone ustawą. Środki te określone zostały przez przepisy art. 145 do art. 150 cyt. wyżej ustawy. W skardze podniesiono przede wszystkim zarzuty błędnego przyjęcia przez organy podatkowe, iż wadliwe formalnie oświadczenia nabywców powodują utratę zwolnienia z podatku akcyzowego od sprzedanego gazu płynnego, gdy tymczasem zasadniczą treścią każdego z oświadczeń winno być zapewnienie nabywcy o przeznaczeniu gazu, zatem o dyskwalifikacji oświadczenia stanowi brak tylko takich danych, które uniemożliwiają dyskwalifikację nabywcy lub transakcji. W niniejszej sprawie mają zastosowanie obowiązujące w sierpniu 2004 r. przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń wykonawczych, m. in. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966 ze zm.). Rozdział 2 tegoż rozporządzenia zawiera (jak wynika z jego tytułu) przepisy regulujące zwolnienia od akcyzy wynikające z przepisów prawa Wspólnoty Europejskiej. Zgodnie z treścią zawartego w nim § 15 ust. 1 zwalnia się od akcyzy gaz płynny – propan, butan, mieszaniny propanu – butanu w przypadku, gdy są zużywane do innych celów niż do napędu pojazdów samochodowych. W tym miejscu należy zauważyć, iż pozostałe ustępy § 15 w/w rozporządzenia z dniem 20 sierpnia 2004 r. zostały zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 181, poz. 1875), jednakże treść § 15 ust. 1 pozostała bez zmian i wynika z niej jednoznacznie, że zwolnienie od akcyzy gazu płynnego może mieć zastosowanie jedynie wówczas, gdy gaz ten zostanie zużyty do innych celów niż napędu pojazdów samochodowych. Do dnia 20 sierpnia 2004 r. § 15 ust. 2 w/w rozporządzenia określał warunki, od spełnienia których omówione wyżej zwolnienie od akcyzy ma zastosowanie. Wśród tych warunków rozporządzenie przewiduje złożenie przez nabywcę oświadczenia, że nabywany gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych (§ 15 ust. 2 pkt 3 lit. a). Jakie, co najmniej, elementy powinno zawierać takie oświadczenie reguluje ust. 5 § 15 rozporządzenia. Są to: imię i nazwisko nabywcy, PESEL lub NIP; adres zamieszkania nabywcy; określenie ilości nabywanego gazu płynnego; określenie ilości, rodzaju i typu posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się urządzenia, jeżeli jest ono inne niż adres zamieszkania nabywcy; datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie. Od dnia 20 sierpnia 2004 r. zwolnienie od akcyzy miało zastosowanie pod warunkiem, że gaz płynny sprzedawany jest uprawnionemu nabywcy (§ 15 ust. 2 pkt 2), czyli podmiotowi dokonującemu zakupu tegoż gazu, który zużywa gaz płynny na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych i który złoży oświadczenie, że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych (§ 15 ust. 3 pkt 1). Jednocześnie, w przypadku sprzedaży gazu płynnego podmiotowi dokonującemu jego odsprzedaży podmiotowi zużywającemu ten gaz na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych, zwolnienie od akcyzy ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot dokonujący odsprzedaży uzyska od podmiotu zużywającego gaz oświadczenie, że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych (§ 15 ust. 4 pkt 7). Elementy, jakie co najmniej, powinno zawierać takie oświadczenie reguluje ust. 8 § 15 rozporządzenia. Są to: imię i nazwisko nabywcy, PESEL oraz NIP; adres zamieszkania nabywcy; określenie ilości nabywanego gazu płynnego; określenie ilości, rodzaju i typu posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się urządzenia, jeżeli jest ono inne niż adres zamieszkania nabywcy; datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie. Z omówionych wyżej uregulować obowiązujących do i od 20 sierpnia 2004 r. jednoznacznie wynika, iż zasadniczym warunkiem uprawniającym do zastosowania zwolnienia sprzedawanego gazu płynnego od akcyzy jest zużycie tego gazu przez jego nabywcę na cele inne, niż do napędu pojazdów samochodowych. Aby zwolnienie to mogło znaleźć zastosowanie nabywca gazu płynnego winien złożyć oświadczenie, że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. Przepisy obowiązujące od 20 sierpnia 2004 r. dodatkowo precyzują, iż uzyskanie takiego oświadczenia od nabywcy obciąża podmiot dokonujący odsprzedaży gazu płynnego. W obu omawianych regulacjach sprecyzowano także jakie, co najmniej, informacje winny znaleźć się w oświadczeniu nabywcy, a zatem jakie warunki formalne winno spełniać oświadczenie. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wskazał, że Minister Finansów, zwalniając z podatku akcyzowego gaz płynny, jednoznacznie uzależnił prawo do zwolnienia od faktu, że wyrób ten nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych oraz od spełnienia wymogów formalnych, jakimi są konieczność uzyskania od nabywcy gazu oświadczenia zawierającego wymagane przepisami informacje, obowiązek dołączenia tego oświadczenia do dokumentu sprzedaży bądź naniesienia na oświadczeniu danych identyfikacyjnych dokumentu sprzedaży. Pogląd ten Sąd podziela jedynie częściowo, uznając, że prawo do zwolnienia od akcyzy Minister Finansów uzależnił od przeznaczenia gazu płynnego na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych, obligując jednocześnie nabywcę do złożenia oświadczenia w tym zakresie, tzn. że gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. W świetle treści omawianych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od akcyzy gazu płynnego, gdy sprzedawca nie uzyska od nabywcy oświadczenia, że nabywany przez niego gaz nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. Uzyskanie od nabywcy takiego oświadczenia jest warunkiem sine qua non zastosowania zwolnienia od akcyzy gazu płynnego. Natomiast, zdaniem Sądu, brak w tym oświadczeniu niektórych danych nie dyskwalifikuje go jako dokumentu warunkującego zastosowanie zwolnienia. Omawiana wyżej regulacja wskazuje jakie "co najmniej" informacje powinny być zawarte w oświadczeniu, że nabywany gaz płynny nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. Są to warunki formalne, których spełnienie winno się rozważać odwołując się do celu składanego oświadczenia czyli do wykazania, że nabywany olej nie będzie przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych. Stosując wykładnię celowościową § 15 powołanego wyżej rozporządzenia, Sąd uznał, że wymogi formalne określone w ust. 5 (a od 20 stycznia 2004 r. w ust. 8) nie mają charakteru bezwzględnego, powodującego że brak jakichkolwiek danych w przepisie tym wyszczególnionych dyskwalifikuje to oświadczenie, niwecząc fakt jego złożenia, a tym samym pozbawiając sprzedawcę możliwości zastosowania zwolnienia od akcyzy gazu płynnego. Wymienione w przytoczonym wyżej rozporządzeniu warunki formalne mają umożliwić organom podatkowym weryfikację złożonego oświadczenia pod kątem jego prawdziwości w kwestii celu przeznaczenia zakupionego oleju. Za niezbędne trzeba więc uznać dane, które umożliwią identyfikację faktycznego nabywcy gazu, jak i kontrolę wykorzystania przez niego nabytego gazu zgodnie z przeznaczeniem zadeklarowanym w złożonym oświadczeniu. Podstawą do zastosowania stawki podatkowej jest ustalenie, że oświadczenia nabywców nie są prawdziwe. Natomiast zastosowanie takiej stawki nie jest dopuszczalne w przypadku, gdy sprzedawca posiada oświadczenia, których treść pozwala na ustalenie nabywców gazu płynnego i ich kontrolę, czy zakupiony gaz został faktycznie przeznaczony na cele inne niż do napędu pojazdów samochodowych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że zakwestionowane przez organy obu instancji oświadczenia dołączone do paragonów i złożone na fakturach VAT dotyczące gazu płynnego sprzedawanego w wrześniu 2004 r. nie spełniają w/w wymogów. Jednak zakwestionowanie przez organy podatkowe oświadczenia do faktury VAT nr [...] (paragon nr [...]) z powodu nie wskazania nr PESEL oraz dodatkowo z uwagi na złożenie oświadczenia 1 dzień przed datą sprzedaży, było w ocenie Sądu niezasadne. Sąd uznał, brak podania numeru PESEL, przy jednoczesnym wskazaniu numeru NIP , za nieistotny błąd. Nie można bowiem uznać, że przy podaniu imienia i nazwiska osoby składającej oświadczenie, jej adresu zamieszkania i wskazaniu numeru NIP nie jest możliwa identyfikacja tej osoby, jeżeli brak numeru PESEL. Tym samym w ocenie Sądu organy podatkowe dokonały niewłaściwej wykładni § 15 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia, powyższe naruszenie prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcia wymaga także zakwestionowanie przez organy podatkowe możliwości wcześniejszego, tzn. przed datą nabycia, złożenia przez nabywcę gazu oświadczenia. Argumentacja organów podatkowych stwierdzająca, że z przepisów rozporządzenia wynika, że oświadczenie może być składane nie wcześniej (jak to miało miejsce w kilku oświadczeniach w niniejszej sprawie) i nie później niż w chwili wykonania transakcji sprzedaży, jest częściowo chybiona i nie znajduje oparcia w przytaczanych przepisach. Z zawartych w § 15 ust. 4 pkt 7 rozporządzenia zapisów wynika, że w przypadku sprzedaży gazu płynnego, zwolnienie od akcyzy ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot dokonujący odsprzedaży uzyska od nabywcy oświadczenie. Nie można jednak z takiego brzmienia przepisu wywnioskować, że nabywca nie może złożyć oświadczenia przed nabyciem gazu. Jednakże oświadczenie to powinno być złożone przez nabywcę najpóźniej w chwili zakupu gazu, ponieważ jego sprzedaż bez akcyzy, która ma wpływ na wysokość ceny sprzedawanego wyrobu, może nastąpić tylko w przypadku, gdy będzie on zużywany do innych celów niż do napędu pojazdów samochodowych, co wymaga stosownego oświadczenia nabywcy w tym zakresie. Złożenie go przez nabywcę lub nawet uzyskanie przez sprzedającego po dacie sprzedaży powoduje, iż w momencie sprzedaży sprzedający nie wiedział na jaki cel gaz ten będzie przez nabywcę przeznaczony. Rolą organu podatkowego rozpoznającego ponownie sprawę będzie jej rozstrzygnięcie z uwzględnieniem wskazań wypływających bezpośrednio z treści uzasadnienia. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Natomiast na podstawie art. 152 P.p.s.a., Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. /-/ B. Rennert /-/ J. Niedzielski /-/ A. Rzepecka