I SA/Go 560/09

Dnia 18 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze z dnia 16 października 2009 r. skarżący – Z.Z. - złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "do czasu rozpatrzenia skargi". Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dna [...] maja 2009 r. którą orzeczono o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki J Sp. z o.o. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że działania egzekucyjne wobec niego spowodują drastyczne pogorszenie sytuacji materialnej. Skarżący podał, że ponosi znaczne nakłady na leczenie. W spółce J Sp. z o.o. nie jest zatrudniony i nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Siedziba spółki jest odległa o 50 kilometrów od miejsca zamieszkania skarżącego, a czynności egzekucyjne uniemożliwią jakiekolwiek działanie w spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie należy uznać za niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową, jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód, które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji. Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Następuje to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie w stosownym wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw. We wniosku i jego uzasadnieniu skarżący powołuje się na okoliczności świadczące o jego trudnej sytuacji życiowej. Okoliczności te mogą mieć znaczenia dla ewentualnego prawa pomocy nie zaś instytucji wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie dotyczą jej przesłanek. Przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są bowiem identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy (post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku, FZ38/04). We wniosku jak i jego uzasadnieniu skarżący nie powołał się na przesłanki wstrzymania ani też ich nie uzasadnił. To zaś uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Uwzględniając nawet, iż wniosek o wstrzymanie nie został złożony przez zawodowego pełnomocnika - w sprawie nie da się dostrzec okoliczności, które mogłyby na szkodę lub nieodwracalne skutki naprowadzać. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak wyżej.