I SA/Go 562/08

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-11-03

Skład orzekający: asesor WSA Alina Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty na argumentacji o grożącej stronie ruinie finansowej i niemożności zapłaty zobowiązania, spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków)?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentacja o grożącej ruinie finansowej nie została wystarczająco udokumentowana, a potencjalna egzekucja jest odwracalna. Dodatkowo, fakt zakończenia działalności gospodarczej przez stronę wyklucza możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci ograniczenia tej działalności.
Stan faktyczny
Strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącej podatku od towarów i usług za 2003 rok. Jako podstawę wniosku wskazano groźbę ruiny finansowej i niemożność zapłaty zobowiązania, a także możliwość wyrządzenia niepowetowanej szkody. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 3 listopada 2008 roku WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WLKP. w składzie następującym: asesor WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2008roku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi W.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003r. p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika w skardze z dnia 02 czerwca 2008r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2008r. nr [...]. Zasadność wniosku o wstrzymanie oparł na treści art.224 §2 ordynacji podatkowej wskazując, iż przesłanka ważnego interesu strony została spełniona, gdyż wyegzekwowanie kwoty zaległego podatku określonego decyzjami, zdaniem pełnomocnika niesłusznie naliczonego doprowadzi stronę do ruiny finansowej. Podkreślił, iż strona obecnie nie posiada kwoty umożliwiającej zapłatę określonego w/w decyzjami zobowiązania podatkowego, oraz że wszczęcie egzekucji na tak znaczna kwotę spowoduje pozbawienie strony jakichkolwiek środków do życia. Nadto wskazał, iż nie można wykluczyć, że w wyniku odwołania w/w decyzje zostaną uchylone bądź zmienione na korzyść strony, a skutki ewentualnej egzekucji wyrządzą w majątku strony niepowetowaną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art.61 §3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, mogą one wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Chodzi o taka szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadającej szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Natomiast tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Przypomnieć należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa §3 art.61 P.p.s.a. stanowi odstępstwo od zasady wynikającej z §1 tego przepisu, zgodnie z którym – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności – dlatego też warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, w świetle art.61 §3 p.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Są to przesłanki odmienne od tych które przewidują przepisy ustawy ordynacja podatkowa. Ponadto, nie wystarczy nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Należy również podkreślić, iż wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. Ponadto, trzeba także zaznaczyć, iż sąd rozpoznając na podstawie art.61§3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zawartości skargi ( post. NSA z dnia 09 lipca 2004 roku, FZ163/04, niepubl.). jak też, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy.( post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku FZ38/04, niepublikowany) W ocenie Sadu, zważywszy na powyższe rozważania, powołana przez stronę skarżącą argumentacja nie przekonuje do zastosowania w niniejszej sprawie "instytucji wstrzymania zaskarżonej decyzji". Strona nie uzasadniła dogłębnie przedmiotowego wniosku, a z akt sprawy nie wynikają żadne inne uwarunkowania, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jakie może spowodować wykonanie objętej skargą decyzji. Tym samym, odnosząc się do wskazanego przez pełnomocnika zagrożenia związanego z potencjalnym prowadzeniem egzekucji, należy wyjaśnić, iż po pierwsze przepisy ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji gwarantują stronie ochronę przed pozbawieniem jej w postępowaniu egzekucyjnym środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Po drugie, ewentualne prowadzenie egzekucji skierowanej do posiadanych lub mających wpłynąć na rzecz skarżącego środków pieniężnych, ze swojej natury ma charakter świadczenia odwracalnego, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi następuje na rzecz skarżącego zwrot wyegzekwowanej należności wraz odsetkami. Sąd rozstrzygając przedmiotowy wniosek nie pominął również znanego mu z urzędu faktu wykreślenia z dniem [...] lutego 2008r. z ewidencji Urzędu Miasta prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Dokumenty poświadczające to zdarzenie pełnomocnik złożył w niniejszym postępowaniu sadowoadministracyjnym w związku z ubieganiem się skarżącego o zwolnienie od kosztów sadowych. Oceniając powyższe należy stwierdzić, iż okoliczność ta oznacza jedynie, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków związanych z likwidacją prowadzonej działalności, albowiem W.B. już na tym etapie postępowania zakończył prowadzenie działalności gospodarczej. Tym samym, nie istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci choćby znacznego ograniczenia działalności gospodarczej, której rozmiaru przywrócić by się już nie dało. Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło