I SA/Go 576/10

I SA/Go 576/10 Dnia 21 września 2010 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze R.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. p o s t a n a w i a 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 17 lutego 2010 r. R.G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Z oświadczeń skarżącego oraz przedstawionych dokumentów wynika, iż nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Skarżący wskazał, że jest żonaty i ma niespełna trzyletnie dziecko. Małżonka jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Jego zarobki z tytułu umowy o pracę wynoszą 1.317,00 zł brutto, co daje kwotę 989,15 zł. netto miesięcznie. Nie wystarcza ona na zaspokojenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych rodziny, tym samym uniemożliwia pozyskanie kwoty na dokonanie wpisu sądowego. Wskazał też, że jest właścicielem nieukończonego domu jednorodzinnego, dziewięcioletniego samochodu oraz maszyn wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Wszystkie posiadane rzeczy, w tym nieruchomość i ruchomości są obciążone zajęciem egzekucyjnym, a nieruchomość dodatkowo hipoteką na rzecz Banku [...] SA. Ma też zajęty rachunek bankowy. Prowadzi również działalność gospodarczą. Z tego tytułu w zeznaniu PIT-36 za 2009 r. zadeklarował stratę w wysokości 63.266,72 zł. Nadto, za pierwsze trzy miesiące bieżącego roku skarżący zadeklarował stratę wynoszącą 18.439,82 zł. Saldo na rachunku bankowym skarżącego jest ujemne - na koniec marca 2010 r. wynosiło – 1.123,39zł. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Od w/w postanowienia skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw. Sąd zważył: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie sprzeciwu ma ten skutek, że postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Prawo pomocy obejmuje na podstawie art. 244 § 1 p.p.s.a. między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, o co wnosił w niniejszej sprawie skarżący. Przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (a taką osobą jest skarżący). W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, iż ciężar wykazania występowania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie składającej wniosek w zakresie przyznania tego prawa. Okoliczności wskazane w tym wniosku należy uzasadnić i uprawdopodobnić, a uznanie czy to nastąpiło należy do oceny sądu. Po przeprowadzeniu analizy przedmiotowego wniosku wraz z załączonymi do niego dowodami Sąd uznał, iż na obecnym etapie postępowania sadowoadministracyjnego zasługuje on na uwzględnię w zakresie dotyczącym zwolnienia od wpisu od złożonej skargi, biorąc pod uwagę dochody uzyskiwane przez skarżącego ze stosunku pracy, stratę z działalności gospodarczej, fakt że jest jedynym żywicielem rodziny, zajęcia egzekucyjne, obciążenie nieruchomości hipoteką na rzecz Banku [...]. Nadto należy wskazać, iż przedmiotowa sprawa nie jest jedyną, w której skarżący zobowiązany jest do uiszczenia należnego wpisu. W takiej bowiem sytuacji ocena kondycji majątkowej strony bezsprzecznie winna uwzględniać ten aspekt sprawy, choćby z uwagi na umożliwienie stronie realizacji swoich praw na drodze sądowej. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.