I SA/Go 579/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 5 stycznia 2010 r. wniosku M.T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2006 - 2009 postanowił: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu określonego na 500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący nie ma oszczędności, a jedyny jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 58 m kw. Skarżący mieszka wraz z żoną i pozostającym na ich utrzymaniu trojgiem dzieci (w wieku 16, 14 i 12 lat). Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę żony skarżącego wynoszącego 500 zł miesięcznie oraz zasiłków rodzinnych i stypendiów. Łącznie dochody rodziny skarżącego wynoszą 1490 zł miesięcznie. Okoliczności dotyczące położenia majątkowego rodziny skarżącego potwierdza treść dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżący wykazał istnienie tych przesłanek. Z jego oświadczenia wynika, iż z żoną nie mają stałej pracy. Skarżący nie ma również oszczędności ani majątku. Rodzina skarżącego utrzymuje się z niewielkich dochodów z wynagrodzenia za pracę, zasiłków oraz stypendiów. Wiedza wynikająca z doświadczenia życiowego wskazuje, iż kwota tych dochodów uniemożliwia poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu - koniecznemu utrzymaniu. Ponoszenie kosztów sądowych przekracza zatem możliwości finansowe skarżącego. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.