I SA/Go 58/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2026 r. sprawy ze skargi I.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2025 r. strona skarżącą wniosła skargę na wskazaną w sentencji postanowienia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem została złożona po terminie. Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2025 r. zostało wysłane z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045, z późn. zm., dalej: u.d.e.), na adres pełnomocnika skarżącej. W myśl § 6 rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 9 sierpnia 2021 r. w sprawie realizacji publicznej usługi hybrydowej w obrocie krajowym (Dz. U. poz. 1503) wydanego na podstawie art. 50 u.d.e. dokument elektroniczny potwierdzający odbiór przesyłki listowej rejestrowanej w ramach publicznej usługi hybrydowej jest wytwarzany automatycznie w systemie operatora wyznaczonego w postaci pliku XML i niezwłocznie udostępniany nadawcy w jego skrzynce doręczeń (ust. 1). Ten dokument elektroniczny, zawiera w szczególności informacje o: 1) dacie doręczenia, zawiadomienia o próbie doręczenia albo odmowy przyjęcia przesyłki rejestrowanej oraz 2) danych adresata przesyłki rejestrowanej, a w przypadku gdy przesyłka rejestrowana została odebrana przez inną uprawnioną osobę, również danych tej osoby obejmujących jej imię, nazwisko oraz określenie jej związku z adresatem (ust. 2). Natomiast zgodnie z § 7 w przypadku stwierdzenia nieobecności adresata lub innej osoby uprawnionej do odbioru przesyłki listowej rejestrowanej w oddawczej skrzynce pocztowej, o której mowa w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata umieszcza się zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia przesyłki rejestrowanej w ramach publicznej usługi hybrydowej oraz o możliwości jej odbioru we wskazanej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (ust. 1). W przypadku niezgłoszenia się adresata lub innej osoby uprawnionej do odbioru przesyłki listowej rejestrowanej w terminie określonym zgodnie z ust. 1, operator wyznaczony przekazuje powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie 14 dni, licząc od dnia następującego po dniu pozostawienia pierwszego zawiadomienia (ust. 2). Przesyłka listowa rejestrowana nieodebrana w terminie, o którym mowa w ust. 2, jest zwracana do nadawcy (ust. 3). Z raportu z pliku XML dotyczącego ww. przesyłki (k. 17 akt administracyjnych) wynika, że nie doszło do jej doręczenia z uwagi na niepodjęcie przesyłki z placówki pocztowej. Data pierwszego awiza: 22 sierpnia 2025 r. W konsekwencji przesyłkę należało uznać za doręczoną z upływem ostatniego dnia okresu jej przechowywania, tj. w dniu 5 września 2025 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął zatem w dniu 6 października 2025 r. (poniedziałek), stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę dopiero w dniu 8 października 2025 r. (k. 7 akt sądowych). W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarga jest spóźniona, co zobowiązywało Sąd do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.