I SA/Go 583/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Specjalista Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za okres od stycznia do października 2006r. oddala skargę. [...] złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwanego SKO, z dnia [...] r. , Nr [...]. Wymienioną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, tj. Burmistrza z dnia [...] grudnia 2006 r. , znak [...] określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych za okres od 1 stycznia do 31 października 2006 r. w wysokości 367 zł. Jak wynika z ustaleń organów podatkowych [...] w podanym wyżej okresie 2006 roku był właścicielem samochodu ciężarowego marki [...] , rok produkcji 1977 , nr rej. [...], o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) 3.500 kg . Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji nie uwzględnił podstawowego zarzutu zgłoszonego przez [...], który twierdził , że określenie mu zobowiązania podatkowego za wymieniony powyżej pojazd było bezprzedmiotowe , bowiem samochód ten nie podlegał podatkowi od środków transportowych, jako że jego DMC była mniejsza od 3.500 kg aż o 700 kg. Skarżący powoływał się w tym zakresie na nową , jego zdaniem właściwą, ocenę techniczną pojazdu , którą Burmistrz otrzymał już w czerwcu 2006 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji SKO wynika , że określenia podatku od środków transportowych dokonano na podstawie przepisów art. 8 pkt 1 oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) , cyt. dalej jako u.p.o.l. , zgodnie z którymi opodatkowaniu tym podatkiem podlegają samochody ciężarowe o DMC od 3,5 tony i poniżej 12 ton , a obowiązek podatkowy ciąży na właścicielu pojazdu , m.in. będącym osobą fizyczną . Wskazano ponadto na obowiązki podatnika podatku od środków transportowych , do którego należy: - składanie w przepisanym terminie (do 15 lutego) deklaracji na dany rok podatkowy, sporządzonej na formularzu według ustalonego wzoru ; - odpowiednie skorygowanie ( w terminie 14 dni) deklaracji w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, w razie zmiany miejsca zamieszkania bądź siedziby; - wpłacanie bez wezwania , na rachunek budżetu właściwej gminy, obliczonego w deklaracji podatku. Organ podatkowy powołał się przy tym na informacje organu rejestracyjnego , a uzyskane od Kierownika Wydziału Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego, który podał , że [...] w dniu 29 kwietnia 1997 r. zarejestrował pojazd marki [...] ( nr rej. [...]) jako samochód ciężarowy posiadający DMC 3.500 kg. Wielkość DMC przyjęta została na podstawie zaświadczenia z przeprowadzonego w dniu 28 kwietnia 1997 r. badania technicznego Nr [...]/97. Taka sama DMC przedmiotowego pojazdu została potwierdzona w przedłożonym organowi rejestracyjnemu przez skarżącego badaniu technicznym Nr [...]/2003 z dnia 5 lutego 2003 r. Natomiast w dniu 5 października 2006 r. [...] złożył w organie rejestracyjnym wniosek o zmianę danych pojazdu , załączając ocenę techniczną Nr [...]/2006 z dnia 17 czerwca 2006 r. , na podstawie której dokonano zmiany DMC na 2.800 kg. W świetle powyższych ustaleń przyjęto w szczególności , że skoro zmiana danych dotycząca dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu nastąpiła dopiero w dniu 5 października 2006 r. , to na [...] z tytułu posiadania samochodu ciężarowego marki [...] ( nr rej. [...]) o dopuszczalnej masie całkowitej 3.500 kg ciążył obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych w okresie od 1 stycznia do końca października 2006 r. i obowiązek ten wygasł z końcem miesiąca , w którym nastąpiły zmiany w rejestracji przedmiotowego pojazdu. W ocenie organu okolicznością przesądzającą o istnieniu bądź braku obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych jest data rejestracji , na co wskazują przepisy art. 9 ust. 4 i 5 u.p.o.l. W skardze do sądu administracyjnego [...] wniósł o uchylenie decyzji obu instancji oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych , zarzucając organowi odwoławczemu: 1) błędne przedstawienie faktów dotyczących powstania podstawy prawnej naliczania podatku; 2) błędną interpretację dowodów zebranych w sprawie; 3) przyjęcie za podstawę prawną i obronę czynu przestępczego "wyłudzenia od obywatela nienależnych świadczeń". Skarżący podtrzymał twierdzenie , że nie posiadał pojazdu o ładowności 3.500 kg , bowiem fizycznie taki nigdy nie istniał , co według niego zostało bezspornie dowiedzione. Według skarżącego DMC 3.500 kg w odniesieniu do przedmiotowego samochodu została określona fikcyjnie, bezpodstawnie - bez oparcia się o jakiekolwiek dowody , na dodatek w wyniku niedokładnej interpretacji przepisów. Według skarżącego zamiast "w kategorii do 3.500 kg" przyjęto ładowność 3.500 kg , pomimo że "przedział podatkowy" zaczynał się powyżej 3.500 kg , a o tych "meandrach , pokrętnych zmianach w przepisach podatkowych" SKO jakby zapomniało. Jak twierdził skarżący , miał trudności w udowodnieniu "przestępstwa" oraz w znalezieniu wiarygodnych materiałów , na podstawie których mógł dokonać stosownych zmian. W wywodach skargi przedstawił dodatkowo ogólne informacje o podjętych staraniach mających na celu doprowadzenie do , jego zdaniem, stanu zgodnego z rzeczywistością. W ramach tych działań m.in. wystąpił bezskutecznie na drogę postępowania cywilnego. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji wraz z dotychczasową argumentacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu nie ma podstaw do stwierdzenia , że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa , które w świetle art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a. - uzasadniałoby ich uchylenie . Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami , sąd administracyjny uchyla bowiem decyzję w całości lub w części , jeżeli stwierdzi : naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy (lit.a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit.b), inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit.c). Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to , czy w związku z posiadaniem samochodu ciężarowego marki [...], nr rej. [...], na skarżącym ciążył, czy też nie, obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Należy stwierdzić , że organy podatkowe zasadnie dokonały określenia skarżącemu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za okres od 1 stycznia do 31 października 2006 r. na podstawie zapisów danych technicznych przedmiotowego pojazdu , w tym w szczególności dotyczących dopuszczalnej masy całkowitej (DMC) , zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym tego pojazdu. Dowód rejestracyjny jest dokumentem urzędowym , co w świetle art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8 , poz. 60 ze zm.) oznacza , że jako dowód korzysta z domniemania prawdziwości , bowiem powołany przepis określa , iż dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Skoro w dokumencie rejestracyjnym samochodu ciężarowego [...] o nr rej. [...] wpisano DMC 3.500 kg , to w świetle art. 8 pkt 1 u.p.o.l. był to pojazd podlegający opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych , bowiem mieścił się na początku przedziału w grupie środków transportowych określonych jako samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Zapis "od 3,5 tony" niewątpliwie oznacza , że do kategorii tej zalicza się pojazdy o DMC równej 3,5 tony oraz powyżej tej wielkości. Bezsporne jest w sprawie , że DMC wynosząca 3.500 kg zamieszczona była w dowodzie rejestracyjnym przedmiotowego pojazdu do dnia 5 października 2006 r. , kiedy to na wniosek złożony przez skarżącego dokonano zmiany danych pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] i wydano nowy dowód rejestracyjny, wpisując dopuszczalną masę całkowitą 2.800 kg. Dokonanie powyższej zmiany nie oznacza jednak , że na tej podstawie organ podatkowy był obowiązany przyjąć zmienione dane co do DMC z mocą wsteczną , od początku posiadania wymienionego pojazdu przez [...]. Jak wyżej wskazano organ podatkowy związany jest dokumentem urzędowym w postaci dowodu rejestracyjnego , zatem do 5 października 2006r. uprawnione było przyjmowanie poprzedniej wielkości DMC , przed zmianą - czyli 3.500 kg , bowiem DMC wynosząca 2.800 kg mogła być brana pod uwagę dopiero od wyżej wymienionej daty w październiku 2006 r. Nie było zatem podstaw , by - tak jak oczekiwał skarżący - w związku ze zmianą DMC w dowodzie rejestracyjnym przyjąć , że przedmiotowy pojazd w ogóle nie podlegał podatkowi od środków transportowych. W świetle przedstawionych powyżej okoliczności obowiązek podatkowy przestał istnieć (wygasł) z końcem października 2006 r. , prawidłowo zatem organy podatkowe określiły skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych za 10 miesięcy tego roku podatkowego. Przy uwzględnieniu stawek ustalonych uchwałą Nr [...]/03 Rady Miejskiej z dnia 10 grudnia 2003 r. podatek za ten okres wyniósł 367 zł. Skarżący utrzymuje wprawdzie, że posiadany przez niego samochód ciężarowy [...] , nr rej. [...] od początku miał mniejszą niż 3.500 kg dopuszczalną masę całkowitą , jednak zauważyć należy , że będzie on mógł na tę okoliczność powoływać się skutecznie dopiero wtedy , gdy w odpowiednim trybie zakwestionuje dane wynikające z dowodu rejestracyjnego przed zmianą, czyli do 5 października 2006 r. , obalając wynikające z tamtego dokumentu domniemanie zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Weryfikacja tych danych nie może być jednak przeprowadzona przez organy podatkowe. Pobocznie można wskazać , że właściwym w tym przedmiocie będzie organ rejestracyjny i ewentualnie organ wyższego stopnia , to jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Rejestracji pojazdów dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej a Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje nadzwyczajne tryby wzruszenia decyzji ostatecznych . Najdalej idące skutki , bo ex tunc , czyli pozwalające wyeliminować decyzję z obrotu prawnego od początku , wywołuje stwierdzenie jej nieważności , o ile wystąpi w sprawie jedna z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Skarżący może zatem rozważyć wszczęcie takiego postępowania i ewentualnie złożyć stosowny wniosek do organu wyższego stopnia. Mając na względzie powyższe , w niniejszej sprawie Sąd orzekł w myśl art. 151 P.p.s.a. o oddaleniu skargi. ( - ) Jacek Niedzielski ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Joanna Wierchowicz