I SA/Go 596/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi "Q" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. 3. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 250,00 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca Q Sp. z o. o. (zw. dalej: strona, spółka, skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektor IC, organ II instancji, organ odwoławczy) nr [...] z dnia [...] września 2009r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnik UC, organ I instancji) nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług. W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny. W dniu [...] października 2006r. działając z upoważnienia Strony Agencja Celna złożyła zgłoszenie celne nr [...] wnosząc o objęcie procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu towar w postaci: tkaniny poliestrowej zaw. powyżej 85% włókna ciągłego poliestrowego teksturowanego, barwionej o gramaturze 350,82 g/m2, w ilości 7171,63mb, deklarując kod CN 5407520000 (poz. 1 SAD), tkaniny z włókien odcinkowych poliestrowych, zmieszanych głównie z włóknami wiskozowymi, o gramaturze 339,99, 333,33 i 325,55 g/m2, w ilości 28750,55mb, deklarując kod CN 5515119000 (pozycja 2 SAD BIS). Wartość towaru zadeklarowana została w wysokości 2056,67 USD na warunkach CIF, na podstawie załączonej do zgłoszenia faktury nr [...] z dnia [...] września 2006r., z podanym terminem płatności -180 dni od daty transakcji. Z uwagi na fakt, że przedmiotowe zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym w art.62 Rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej: WKC), funkcjonariusz celny działający z upoważnienia Naczelnika UC przyjął je, wskutek czego zgłoszony towar został z mocy prawa objęty wnioskowaną procedurą. Zgodnie zaś z art.68 w/w Rozporządzenia organ celny dokonując weryfikacji zgłoszenia celnego pobrał próbkę towaru z pozycji 2 SAD BIS, w celu przeprowadzenia jej dalszej ekspertyzy (protokół pobrania prób z [...] października 2006r.). Na podstawie wykonanych badań i analiz organ celny postanowieniem z [...] marca 2007r. zmienił kod taryfowy oraz nazwę towaru z pozycji 2 SAD BIS, która to zmiana nie miała wpływu na wymiar długu celnego. Mając na względzie art.78 ust.1 i ust.2 WKC organ celny po zwolnieniu towaru dokonał z urzędu kontroli zgłoszenia celnego. W toku czynności kontrolnych załączone do odprawy dokumenty zostały przesłane do weryfikacji, przy czym: faktura nr [...] z dnia [...] września 2006r. została przesłana do weryfikacji przez władze celne Cypru, natomiast świadectwa pochodzenia nr [...] zostały przesłane do weryfikacji do kraju eksportu - Chin. Centrum Certyfikacji Chin potwierdziło autentyczność świadectw pochodzenia i jednocześnie przesłało oryginał faktury nr [...] z [...] sierpnia 2006r., której numer został ujęty w świadectwie nr [...]. Z kolei administracja celna Cypru nie potwierdziła autentyczności przedstawionej przez stronę faktury nr [...]. Z uwagi na powyższe Naczelnik UC postanowieniem z dnia [...] października 2007r. wszczął postępowanie, w toku którego wezwał stronę do przedłożenia m.in. kontraktu oraz potwierdzenia zapłaty za towar. W odpowiedzi spółka nadesłała kontrakt zawarty z firmą S z Cypru, informując jednocześnie, że zapłata za towar jeszcze nie nastąpiła, w związku z czym nie może przedłożyć bankowego potwierdzenia zapłaty. Następnie decyzją z [...] stycznia 2008r. Naczelnik UC ustalił wartość celną importowanego towaru i dokonał określenia: kwoty wynikającej z długu celnego podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu; kwoty ostatecznego cła antydumpingowego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu; kwoty podatku od towarów i usług; kwoty odsetek. Wartość celną importowanego towaru ustalił w oparciu o treść art.30 ust.2 lit. a WKC (dla towaru objętego świadectwem pochodzenia nr [...]) oraz na podstawie art.30 ust.2 lit. b WKC (dla pozostałego towaru nie objętego świadectwem pochodzenia nr [...]). Strona na powyższe rozstrzygnięcie złożyła odwołanie, a Dyrektor IC decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ l instancji postanowieniem z [...] maja 2008r. powołał biegłego rzeczoznawcę do spraw włókiennictwa w celu ustalenia faktycznej wartości tkaniny zgłoszonej w poz. 1 oraz poz.2 dok. SAD nr [...] z [...].10.2006r. przekazując jako załącznik m.in. próbę towaru pobraną wg protokołu próbek nr [...] do poz.2 w/w zgłoszenia celnego). W opinii nr [...] z dnia [...].07.2008r. biegły rzeczoznawca poinformował, iż określenie ceny detalicznej tkaniny zgłoszonej w poz.1 JDA SAD nr [...] na dzień odprawy celnej jest niemożliwe ze względu na brak jakiejkolwiek próby tej tkaniny. Ponadto wskazał, że opis zawarty w dokumentach celnych jak i sprawozdaniu z badań jest niewystarczający, gdyż zawiera tylko dane dotyczące składu surowcowego oraz wagi powierzchniowej tkaniny a o cenie tego rodzaju wyrobu decyduje nie tylko skład surowcowy ale również wykonanie, rodzaj splotu, rodzaj wzoru, deseń, kolorystyka, sposób wykończenia. Natomiast dla tkaniny zgłoszonej w poz.2 w/w JDA SAD na podstawie badanych próbek ustalił cenę detaliczną na kwotę 19,50 PLN/mb. Wydaną na tym etapie postępowania decyzję Naczelnik UC z [...] września 2008r. Dyrektor IC orzeczeniem z [...] kwietnia 2009r. uchylił w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W ponownej decyzji - z [...] czerwca 2009r. - Naczelnik UC określił wartość celną towaru i określił w stosunku do importowanego towaru (poz.2 zgłoszenia celnego) prawidłową kwotę cła i podatku od towarów i usług. Wartość celną importowanej tkaniny ustalił na podstawie tzw. metody ostatniej szansy, o której mowa w art.31 WKC, przyjmując jako podstawę ustalenia wartości wyliczenia dokonane przez powołanego w tym celu biegłego rzeczoznawcę, odejmując należności publiczno-prawne. W odwołaniu na w/w decyzję strona zarzuciła rażące naruszenie przepisów art.121 §1, art.122 i art.187 §1 ordynacji podatkowej, w związku z art.67 §1 Prawo celne; przepisów art.29 i art.30 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/02 z dnia 12.10.1992r. Jednocześnie do odwołania przedłożyła: przyjęcie zakupu z importu nr [...] z [...].10.2006r; fakturę VAT nr [...] z [...].12.2006r; fakturę VAT nr [...] z [...].11.2007r; rozliczenia SAD (szt.2) do faktury nr [...] z [...].09.2006r. Dyrektor IC w decyzji z [...] września 2009r., utrzymującej w/w orzeczenie wyjaśnił w pierwszej kolejności brzmienie przepisów prawa mających w sprawie zastosowanie. Podkreślił zatem, iż w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną i nie ma możliwości dokonania oceny rzetelności danych zawartych przez importera dotyczących kraju bądź obszaru pochodzenia importowanego towaru. Dane te przyjmowane są jedynie jako deklaracja - oświadczenie, które w późniejszym okresie może zostać poddane bardziej szczegółowej kontroli merytorycznej zgodnie z przepisami obowiązującego prawa celnego (art.78 WKC). W dniu zgłoszenia celnego zasady i tryb przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty, jego wywozu a także związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia organów celnych regulowało rozporządzenie Rady EWG nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r., ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WEL nr 302 z 19.10.1992r., ze zmianami). Zgodnie z art.201 WKC przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa powstanie długu celnego. Przypomniał dane dotyczące przedmiotu zgłoszenia w procedurze dopuszczenia do wolnego obrotu (pozycja, cena, warunki dostawy), wyniki weryfikacji świadectw pochodzenia otrzymane z Chin potwierdzające ich autentyczność i otrzymany w tym trybie oryginał faktury nr [...] z [...] sierpnia 2006r, której numer został ujęty w załączonym do zgłoszenia celnego, dokumencie pochodzenia CCPIT [...]. Wskazał, że z faktury tej wynikało, że tkanina żakardowa zgłoszona w w/w zgłoszeniu celnym została zakupiona w Chinach przez firmę W w Emiratach Arabskich z przeznaczeniem na, obszar Wspólnoty (transport na warunkach CFR z [...] do [...]). Cena jednostkowa przedmiotowej tkaniny wykazana w niej w trzech pozycjach przedstawiała się następująco: -2,4990 USD za jard, w przeliczeniu 2,7329 USD/mb; -2,3520 USD za jard, w przeliczeniu 2,5722 USD/mb; -2,2540 USD za jard, w przeliczeniu 2,4650 USD/mb. Podkreślił, że administracja celna Cypru nie potwierdziła autentyczności przedstawionej przez stronę do zgłoszenia celnego faktury nr [...], stwierdzając przy tym, że firma S jest zarejestrowana na Cyprze od dnia [...].11.2005r. pod numerem [...], jednakże nie prowadzi żadnych transakcji eksportowych ani importowych na terenie Republiki Cypryjskiej i w związku z tym, nigdy nie dostarczała żadnych dokumentów administracji celnej tego kraju. Dodał, że cena jednostkowa tego samego towaru według faktury nr [...] z [...] września 2006r. załączonej do w/w zgłoszenia celnego wynosiła 0,0572 USD za mb ( 0,12 USD/kg). Podkreślił, że nadesłane dokumenty ( kontrakt [...] stycznia 2006r. i informacja co do braku zapłaty za towar) nie rozwiały jego wątpliwości, czy zadeklarowana kwota stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 WKC. Z faktury nr [...] z [...] sierpnia 2006r. wynika, że importowany towar został zakupiony w Chinach przez W w Emiratach Arabskich na warunkach "CFR", zaś z faktury nr [...] wystawionej w [...] września 2006r. przez firmę S na Cyprze, która nie prowadzi żadnych transakcji eksportowych, ani importowych na terenie Republiki Cypryjskiej, także koszty ubezpieczenia i frachtu zostały opłacone do "CIF". Zaznaczył, że tkanina z Chin do [...] a następnie do Polski transportowana była tymi samymi kontenerami onr : [...]. Nadto, że §5 w/w kontraktu wskazuje, iż towar wysyłany będzie z kraju pochodzenia bądź z innych krajów w zależności od dostępności towaru, co wg niego dowodzi, podwójnego fakturowania tego samego transportu i towaru. W jego ocenie okoliczności te wskazywały, że zaszły uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi cenę faktycznie należną lub zapłaconą za importowany towar. Zatem, zgodnie z art.181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej: RWKC) które pozwoliły na ustalenie wartości celnej inną metodą, niż metoda wartości transakcyjnej. Podkreślił, że Naczelnik UC dokonując ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanego towaru skorzystał z opinii nr [...] z [...] lipca 2008r. wykonanej przez biegłego rzeczoznawcę z zakresu towaroznawstwa wyrobów włókienniczych i chemicznej technologii włókna. Zakresem opinii było ustalenie faktycznej wartości tkaniny na rynku wspólnotowym na dzień odprawy celnej. Wynika z niej, iż badana próbka towaru ze względu na błędy tkaniny; zagniecenia, nopy, zgrubienia, zakwalifikowana została do jakości drugiej, stosując upust jakościowy wysokości 15% w stosunku do ceny tkaniny jakości pierwszej. Cenę detaliczną na rynku krajowym ustalono na 19,50 zł/mb. (a w niej: podatek VAT (22%), cło (8%), marżę detaliczną (30%), marżę handlową (30%) i upust jakościowy (15%).) Omówił sposób określenia wartości celnej towarów. W tej mierze wskazał art.30 ust.1 WKC – jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art.29, ustala się ją stosując w kolejności lit. a), b), c) i d) ust.2, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, za wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem. Streścił poszczególne metody oraz wyjaśnił powody wykluczające możliwość skorzystania z nich w niniejszej sprawie. Podzielił stanowisko Naczelnika UC w kwestii zastosowania art.31 WKC, zgodnie z którym, jeżeli wartość celna nie może być ustalana na podstawie przepisu art.29 lub art.30 WKC, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. przepisów działu II rozdziału III WKC. Przy czym, zgodnie z postanowieniami w/w Porozumienia w przypadku ustalania wartości celnej przywożonych towarów w oparciu o ww. metodę tzw. ostatniej szansy, istnieje możliwość skorzystania z opinii rzeczoznawców, wyspecjalizowanych katalogów, czasopism zawierających ceny rynkowe. Jako punkt wyjścia przyjął wartość przedmiotowego towaru określoną w w/w opinii biegłego i przy ustalaniu wartości celnej pomniejszył je o należności celne, podatek VAT oraz zwyczajowo stosowaną marżę detaliczną 30% i hurtową 30% oraz upust jakościowy 15%. W jego ocenie, ustalona tym sposobem wartość celna oddaje rzeczywistą wartość towaru będącego podstawą do określenia należności publicznoprawnych. Odpierając zarzuty dotyczące w/w ekspertyzy, Dyrektor IC wskazał, iż strona była powiadomiona o terminie i zakresie przeprowadzenia opinii. Nadto, że o wydanie jej zwrócił się do osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia; oraz że biegły do wyliczenia faktycznej wartości handlowej tkaniny poliestrowej przyjął średnią cenę wyrobów takich samych lub podobnych, o podobnym wykonaniu, składzie surowcowym, przeznaczeniu, pochodzeniu itp., które funkcjonują na targowiskach, bazarach, hurtowniach i sklepach hurtowych. Kwestionując zarzut dotyczący ustalenia jednostkowej ceny sprzedaży w kwocie 19,50 zł/mb dla wszystkich rodzajów tkanin wskazał, iż strona zadeklarowała w zgłoszeniu celnym na podstawie faktury importowej nr [...] jednakową cenę jednostkową dla wszystkich rodzajów tkanin w wysokości 0,12 USD/kg (poz. 1 i 2 dokumentu SAD). Natomiast w kwestii zarzutu ustalenia wartości jednostkowej towaru, przy cenie jednostkowej takiej samej dla całej partii towaru zgłoszonego poz.2 SAD-BIS w/w zgłoszenia celnego, stwierdził, że pobrana próbka tego towaru jest jak najbardziej reprezentatywna. Dodał, iż podczas kontroli towaru i pobrania próbek uczestniczył zgłaszający, który nie wniósł uwag do podejmowanych czynności organu celnego oraz nie składał żadnych wniosków, w tym dotyczących pobranych próbek. Na zarzut, iż przedmiotem odprawy celnej były trzy rodzaje tkanin, wskazał że argumentacja strony w tym zakresie jest oderwana od stanu faktycznego, ponieważ jak wynika ze zgłoszenia celnego do odprawy zgłoszono dwa rodzaje tkanin, co potwierdza także dokonana rewizja przeprowadzona w dniu zgłoszenia. Szeroko argumentując, wskazywał na niezasadność zarzutów naruszenia art.191 ordynacji podatkowej, albowiem biegły w dokładny i czytelny sposób przedstawił proces wyceny przedmiotowej tkaniny. Podobnie, jako bezzasadne ocenił zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych wynikających z art.121 §1, art.122 i art.187 §1 Ordynacji podatkowej. W zakresie nowych przedstawionych wraz z odwołaniem dowodów, organ stwierdził, iż ręcznie naniesione dopiski na tych dokumentach budzą wątpliwości co do ich rzetelności. W skardze strona wnosząc o uchylenie decyzji organów I i II instancji w całości, zarzuciła rażące naruszenie przepisów: art.121 §1, art.122 i art.187 §1 ordynacji podatkowej w związku z art.67 §1 Prawa celnego, oraz art.29 i art.30 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/02 z dnia 12.10.1992r. W motywach uzasadnienia w pierwszej kolejności zakwestionowała opinię biegłego nr [...] z dnia [...].07.2008r., w zakresie: 1/ ustalenia ceny jednostkowej tkaniny dla poz.2 SAD BIS, w kwocie 7.61zł. albowiem została ona rażąco zawyżona. Wniosła o powołanie w toku postępowania odwoławczego, dowodu z opinii innego biegłego sądowego, z zakresu towaroznawstwa wyrobów włókienniczych, na okoliczność prawidłowego ustalenia faktycznej wartości tkaniny, objętej zgłoszeniem celnym. Organ nie uwzględnił ani nie oddalił przedmiotowego wniosku dowodowego. 2/ ustalenia ceny sprzedaży, w kwocie 19.50 zł/mb, dla wszystkich rodzajów tkanin, zgłoszonych w dokumencie SAD. Podkreśliła, że w/w zgłoszeniem celnym, objęte były następujące 3 rodzaje tkanin: a) tkanina przewożona w kontenerze nr [...] o deklarowanym kodzie 55151190, b) tkanina przewożona w kontenerze nr [...] o deklarowanym kodzie 55151190, c) tkanina przewożona w kontenerze nr [...] o deklarowanym kodzie 54075200. Za bezsporne uznał, że organ celny pobrał próbkę, tylko i wyłącznie jednej tkaniny, tj. określoną pod poz. "b", co potwierdza załączona do niniejszego pisma kserokopia protokołu pobrania z [...] października 2006r. Zatem, według niej organ mógł zakwestionować wartość celną jedynie tkaniny, określonej pod poz. "b", której wartość rynkowa została ustalona przez biegłego, w oparciu o otrzymaną próbkę tej tkaniny. Dla tkanin, określonych pod poz. "a" i "c", winna być, z uwagi na brak pobranych przez organ celny próbek ( wszystkie rodzaje tkanin różniły się pomiędzy sobą m.in. składem, barwą, jakością i gramaturą), przyjęta wartość transakcyjna, wskazana na fakturze nr [...] z [...].09.2006r. Strona podtrzymała również dotychczasowe swoje stanowisko odnośnie stwierdzonej przez organy: nierzetelności faktury nr [...] z [...].09.2006r.; wyniku weryfikacji otrzymanego z Chin i faktury nr [...] z [...].08.2006r., firmy S, podważania wartości transakcyjnej towaru, objętego procedurą celną. Podkreśliła, że zadeklarowaną, w dokumencie SAD nr [...], w wysokości 0,26 i 0,28 PLN za mb, tkaninę, strona sprzedała następnie swoim kontrahentom, za cenę jednostkową za mb, wynoszącą 0,30 PLN. Żaden z podmiotów gospodarczych, nie zakupiłby wówczas od strony tej tkaniny, za cenę wynoszącą powyżej 1 PLN za mb, a co dopiero za cenę 7 PLN za mb, która jest ceną absolutnie abstrakcyjną za tego rodzaju towar. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wskazując na bezzasadność podnoszonych zarzutów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do treści art.1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art.1 i 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Z brzmienia art.145 §1 pkt 1 p.p.s.a wynika, że sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skład orzekający w niniejszej sprawie doszedł bowiem do przekonania, że zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym, gdyż została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kwestia, która legła u podstaw uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia wiąże się z ustaleniem ceny sprzedaży, w kwocie 19.50 zł/mb, dla wszystkich rodzajów tkanin, zgłoszonych do odprawy celnej. Materiał dowodowy zebrany w toku postępowania nie przesądza bowiem w sposób jednoznaczny o prawidłowości sformułowanego w tej mierze na jego podstawie stanowiska organu. Przechodząc zatem do oceny tego aspektu sprawy, w pierwszej kolejności przypomnieć wypada, że według Dyrektora IC pobrana próbka materiału była próbką reprezentatywną dla całego towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Przy czym, organ na poparcie stawianej tezy wskazał na SAD nr [...] i wymieniony w nim w dwóch pozycjach towar, protokół rewizji oraz jednakowe ceny wynikające z zakwestionowanej w toku postępowania faktury nr [...] z [...].09.2006r. Strona z kolei, dążąc do obalenia tezy organu wskazywała, że przedmiotowym zgłoszeniem celnym, objęte były 3 rodzaje tkanin: a) tkanina przewożona w kontenerze nr [...] o deklarowanym kodzie 55151190, b) tkanina przewożona w kontenerze nr [...] o deklarowanym kodzie 55151190, c) tkanina przewożona w kontenerze nr [...] o deklarowanym kodzie 54075200. Powołując się na kserokopię protokołu pobrania próbek z [...] października 2006r. zaznaczyła, iż dowodzi on, że organ celny pobrał próbkę, tylko i wyłącznie jednej tkaniny, tj. określonej pod poz. "b". Tym samym, wedle przekonania skarżącej, organ mógł w ostateczności zakwestionować wartość celną jedynie tkaniny określonej pod poz. "b", której wartość rynkowa została ustalona przez biegłego, w oparciu o otrzymaną próbkę tej tkaniny. W dalszej kolejności podkreśliła, że wszystkie rodzaje tkanin różniły się pomiędzy sobą m.in. składem, barwą, jakością i gramaturą. Odnosząc się do przedstawionych powyżej stanowisk stwierdzić należy, iż zebrane dokumenty nie potwierdzają w sposób jednoznaczny, jak życzyłby sobie Dyrektor IC, bezzasadności podnoszonej w tej mierze przez stronę argumentacji. Na dokumencie SAD z [...] października 2006r. nr [...], na karcie "J kontrola przez urząd celny przeznaczenia" znajduje się notatka sporządzoną przez funkcjonariuszy celnych, dotycząca weryfikacji pól 31 i 44 przedmiotowego SAD ( tj. odpowiednio: "Opakowania i opis towaru. Znaki i numery – Numery kontenera(rów) - Liczba i rodzaj" oraz "Dodatkowe informacje / załączone dokumenty / świadectwa i pozwolenia"). Przeprowadzająca rewizję częściową kontenerów funkcjonariuszka celna wymienił trzy rodzaje tkanin: 1/ tkaninę koloru czarnego w rolach ofoliowaną bez metek określających kraj pochodzenia i skład, pakowaną w kartony i worki jutowe; 2/ tkaninę koloru brązowego w rolach ofoliowaną, przy czym z metek na rolkach wynikał skład – 70% polyester, 25% rayon, 5% spandex, bez określenia kraju pochodzenia; 3/ tkaninę koloru brązowego w rolach ofoliowaną, przy czym z metek na rolkach wynikał skład - 65% polyester, 32% rayon, 3% spandex, bez określenia kraju pochodzenia. Z dalszych zapisów z czynności rewidenta wynika, że do poz.2 SAD pobrano próbę wg protokołu pobrania prób nr [...], jak też, że pobrano dodatkowo mogące wystąpić cło antydumpingowe w kwocie 3016,00 zł. oraz różnicę VAT 663,00zł. według potwierdzenia złożenia zabezpieczenia. Powyższe zapisy zatem ewidentnie dowodzą, że już wstępna kontrola wykazała, że przedmiotowym zgłoszeniem objęto trzy różne, (co najmniej) pod względem koloru i składu materiały. Dlatego też trudno przyznać rację organom, które potwierdzenia własnego stanowiska upatrywały właśnie w przeprowadzonej w dniu zgłoszenia rewizji. Również jednakowa cena jednostkowa na załączonej przez stronę do zgłoszenia fakturze nie może być argumentem przesądzającym za uznaniem stanowiska organów celnych za prawidłowe. Po pierwsze bowiem, Dyrektor IC korzystne dla siebie skutki wiąże z fakturą, którą sam w toku postępowania zakwestionował. Po drugie, zapisy na niej pozostają w sprzeczności z zapisami zawartymi na fakturze otrzymanej w wyniku weryfikacji, którą z kolei w przeciwieństwie do powyższej uznał za właściwą. Z tej ostatniej wynika natomiast, że dotyczy ona trzech pozycji. Każda zaś w opisie zgodna jest jedynie co do ogólnego określenia towaru - "fantazyjna tkanina żakardowa". W pozostałych elementach – ilości, rozmiarze (tu - w przypadku pozycji 2), oraz cenie w dolarach za jard – wystąpiły zasadnicze różnice. Organy analizując materiał dowodowy w ogóle nie zajęły się tym aspektem sprawy. Zakładając, że były dwa rodzaje tkanin, autokratywnie przyjęły, iż pobrana próbka materiału jest jak najbardziej reprezentatywna dla całego towaru objętego w/w zgłoszeniem celnym, choć z dokumentów którymi dysponowały wynikało, iż kwestia ilości rodzajów tkanin i ich składów nie jest jednoznaczna. W konsekwencji nie dostrzegając tych rozbieżności, nie wyjaśniając ich - nie wykazały w sposób przekonywujący, że w istocie były tylko dwa rodzaje tkanin, i że prawidłowym było ustalenie ceny sprzedaży, w kwocie 19.50 zł/mb, dla wszystkich rodzajów tkanin, zgłoszonych do odprawy celnej. Bez należytego wyjaśnienia tego elementu sprawy, nie można uznać sformułowanego w tym względzie stanowiska organu za prawidłowe. Konkludując, Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie pragnie przypomnieć, iż postępowanie podatkowe wszczynane jest i prowadzone w celu rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Organy podatkowe, celne obowiązane są zatem do podjęcia co najmniej inicjatywy w celu odpowiedniego zgromadzenia materiału dowodowego, którego ocena pozwoli na właściwe rozstrzygnięcie sprawy. Kierując się zasadą prawdy obiektywnej, która została wyrażona w art.122 Ordynacji podatkowej, organy mają zatem obowiązek podejmować w toku postępowania wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Rozstrzygnięcie w sprawie opierać się musi na prawidłowo odczytanym stanie faktycznym. Dzięki temu bowiem do faktów ustalonych przez organ podatkowy mogą być zastosowane właściwe normy materialnego prawa podatkowego. Jednym z istotnych warunków odtworzenia stanu faktycznego jest zgromadzenie obrazujących go materiałów zawierających informacje istotne dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej. Stan faktyczny, w świetle którego organ podatkowy bada i ocenia charakter zgromadzonych informacji, musi być ustalony w sposób obiektywny (zob. A. Hanusz: Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia podatkowego. Kraków 2004, s. 17). Realizacja zasady prawdy obiektywnej ma ścisły związek z realizacją zasady praworządności. Tylko prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego (zob. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki. Ordynacja podatkowa. Wrocław 2003, s. 445). W świetle tego co powiedziano powyżej, sprawę należało ocenić jako nie wyjaśnioną dostatecznie, a zarzuty naruszenia art.121 §1, art.122 i art.187 §1 ordynacji podatkowej za uzasadnione. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinnością organów będzie szczegółowe przeanalizowanie materiału dowodowego, ewentualne jego uzupełnienie, odniesienie ustaleń w sprawie do przepisów prawa także w zakresie wskazanych przez Sąd wątpliwości. Z tych względów zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art.145 §1 pkt1 lit. c p.p.s.a. Jednocześnie na podstawie art.152 wskazanej ustawy określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a. Sędzia WSA Sędzia WSA Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Alina Rzepecka Stefan Kowalczyk