I SA/Go 601/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A.C. i T.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2010 r. oddala skargę. A. i T.C. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta z dnia [...].02.2012 r. Nr [...] w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za rok 2010. W sprawie został przez organy ustalony następujący stan faktyczny. Postanowieniem z dnia [...].06.2010 r., Prezydent Miasta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia A. i T.C. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za rok 2010 za grunty położone w [...] obejmujące działki nr [...]. Decyzją z dnia [...].10.2010 r. organ podatkowy ustalił Państwu T. i A.C. łączne zobowiązanie podatkowe za rok 2010 w kwocie 473 zł, w tym podatek-rolny w kwocie 70 zł i podatek od nieruchomości w kwocie 403 zł. Od decyzji powyższej skarżący odwołali się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...].01.2011 r. uchyliło zaskarżoną, decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W trakcie prowadzonego ponownie postępowania organ I instancji wystąpił do Wydziału Geodezji i Katastru Urzędu Miejskiego o podanie jak są sklasyfikowane grunty, będące własnością skarżących T. i A.C. położone w [...]. Organ prosił także o wyjaśnienie sytuacji związanej z działką [...], która została podzielona na działki [...] i których podział został w ocenie strony dokonany nieskutecznie, czego dowodem jest postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...].02.2010 r. W odpowiedzi na powyższe pismo przesłano skrócony wypis ze skorowidza działek oraz wyjaśniono, że zgodnie z rejestrem ewidencji gruntów i budynków w dniu [...].01.2010r. skarżący C. byli właścicielami działek [...] oraz współwłaścicielami działki [...], przy czym udział we własności tej działki wynosi 1/3. Dane dotyczące tych działek do dnia [...].02.2011 r. nie uległy zmianie. W przesłanym piśmie wyjaśniono, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę wymiaru podatków i opłat. Decyzją z dnia [...].05.2011r. organ podatkowy ustalił T. i A.C. łączne zobowiązanie pieniężne na 2010 r. w kwocie 473,00 zł, wysokość podatku rolnego to 70 zł, natomiast podatek od nieruchomości ustalony został w wysokości 403 zł. Od wydanej decyzji skarżący się odwołali, decyzją z dnia [...].09.2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium wskazało, że zachodzi potrzeba uzupełnienia postępowania dowodowego w zakresie wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy księgą wieczystą a ewidencją gruntów w statusie działek nr [...]. Organ I instancji przeprowadził postępowanie uzupełniające i ustalił, że w księdze wieczystej [...] w dalszym ciągu (stan na luty 2011 r.) ujęte są dwie działki nr [...], a nie jedna działka nr [...], co jest również zgodne z rejestrem ewidencji gruntów i budynków. Prezydent wydał decyzję nr [...] z dnia [...].02.2012 r. w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za rok 2010 w kwocie 399,00 zł, z czego działka nr [...] o pow. 0.1644 ha została opodatkowana podatkiem od nieruchomości w kwocie 329,00 zł, stawką za grunty pozostałe, natomiast podatek rolny wyniósł ogółem 70,00 zł i objął pozostałe działki należące do podatników z wyjątkiem działki nr [...]. Organ stwierdził, że sposób korzystania z działki nr [...] w ewidencji gruntów i budynków jest określony jako "tereny mieszkaniowe - B", stąd opodatkować go podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym . W stosunku do działki nr [...] organ podatkowy I instancji wydał decyzję [...], którą umorzył postępowanie w części dotyczącej działki [...], ze względu na brak podstawy prawnej do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w tym postępowaniu, gdyż działka ta znajduje się we współwłasności podatników i Miasta. Skarżący C. wnieśli odwołanie podnoszą, że podatek za działki [...] powinien być płacony wg stawki za grunty pozostałe a łączna kwota podatku powinna wynosić 424 zł a nie 399 zł. Wnieśli o uchylenie decyzji Prezydenta w całości, zobowiązanie organu podatkowego do wydania decyzji zgodnej ze stanem prawnym i faktycznym wg dokonanego przez nich obliczenia oraz uchylenie zobowiązania do zapłacenia po raz drugi uiszczonego wcześniej podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2012r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W jej uzasadnieniu między innymi podnosząc, że kwestią sporną było przyjęcie jako podstawy opodatkowania oddzielnych działek nr [...] zamiast jednej działki [...]. W trakcie postępowania organ I instancji wyjaśnił jednak sprawę wpisu działek [...] w rejestrze i księdze wieczystej. Jako podstawę przy wymiarze podatku od nieruchomości przyjmuje się dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co wynika z przepisu art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W odwołaniu skarżący domagali się obciążenia działki [...] stawką za grunty pozostałe w podatku od nieruchomości. Jest to jednak niemożliwe gdyż działka [...], ujęta w prowadzonej dla niej księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów jest działką oznaczoną jako grunty orne, w związku z czym musi być opodatkowana podatkiem rolnym. Jeśli natomiast skarżący uważają, że zachodzi niezgodność pomiędzy danymi zawartymi w księdze wieczystej i rejestrze gruntów a rzeczywistym stanem prawnym, powinni dążyć do sprostowania zapisów znajdujących się w tych rejestrach, jednak nie może to być przedmiotem tego postępowania i kwestie te nie mogą być rozstrzygane przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Na marginesie Kolegium wskazało, że skarżący nie muszą ponownie uiszczać już zapłaconego podatku, a w związku z różnicą pomiędzy podatkiem ustalonym i zapłaconym, istnieje nadpłata. Od tej decyzji skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi sformułowano zarzut dotyczący działki nr [...] podnosząc, że organ podatkowy nie wykonał obowiązku z art.122 Ordynacji podatkowej albowiem pominięto fakt, że podział działki nr [...] został dokonany i zatwierdzony przez Urząd Miejski. Organ także nie uwzględnił brak spójności ewidencji gruntów a wydanymi mapami geodezyjnymi z zaewidencjonowanymi podziałami nieruchomości gruntowej. Skarżący odnośnie działki nr [...] wskazali, że została ona nabyta [...] grudnia 1988r.,na podstawie wypisu z ewidencji gruntów i księgi wieczystej. Do dnia [...] lipca 2003r., wypis z rej. gruntów był identyczny z tym, który istniał w momencie nabycia nieruchomości. Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] lutego 2010r., uchylono wpis o podziale działki. Skarżący podkreślili również, że jednostka odpowiedzialna za prawidłowe prowadzenie ewidencji gruntów nie może wprowadzać dowolnych zmian w dowolnym czasie bez podstaw prawnych i poinformowania właścicieli nieruchomości o zamierzonych skutkach. Organ odwoławczy w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Skarżący złożyli jeszcze pisma z dnia z dnia [...] stycznia 2013r., i [...] lutego 2013r., które odnosiły się do działki nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, iż stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd, dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. Mając na względzie tak określony wzorzec kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania jak również prawa materialnego. Strona skarżąca podniosła dwa zarzuty, jeden dotyczący działki nr [...], drugi dotyczący działki nr [...]. Zgodnie z treścią art.134 §1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygnięcie " w granicach danej sprawy" oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Na tle komentowanego przepisu szczególnego znaczenia nabiera więc zagadnienie tożsamości sprawy administracyjnej. Należy w związku z tym zauważyć, że zgodnie z powszechnym stanowiskiem doktryny (...), na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustaleniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej ( tak A. Kabat {w} Komentarzu –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ,B.Dauter, G.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, LexisNexis 2011r., s.393). Ustosunkowując się do pierwszego zarzutu dotyczącego działki nr [...] podkreślić należy, że postępowanie podatkowe dotyczące ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2010r.,dotyczący gruntów położonych na działce [...] jako bezprzedmiotowe zostało umorzone decyzją Prezydenta z dnia [...] stycznia 2012r., Nr [...] (k.71 Akt.).Decyzja tego samego organu z dnia [...] lutego 2012r.,Nr [...] podlegająca kontroli Sądu ,nie obejmowała swoim przedmiotem tej działki. Rozpoznając drugi zarzut dotyczący działki nr [...], podkreślić należy słuszne stanowisko organów, iż dla ustalenia podstawy wymiaru podatku od nieruchomości przyjmuje się dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co wynika z art.21 ust.1 Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r.,Nr 100,poz.1086 ze zm.),a nie wypis z księgi wieczystej danej nieruchomości, z załączonego do akt administracyjnych wydruku zupełnego treści księgi wieczystej nr [...] z dnia [...] lutego 2011r.,wynika,że dwie działki o nr [...] są o łącznej powierzchni 0.1750 ha. Z dołączonego przez stronę odpisu z księgi wieczystej wynika, iż powierzchnia działki nr [...] przed podziałem również wynosiła 0,1750 ha Organ podatkowy w sposób prawidłowy ustalił łączne zobowiązanie podatkowe za rok 2010 w wysokości 399 zł. Dokonana przez skarżących zapłata podatku w wysokości 473 zł, na podstawie uchylonej decyzji z [...] października 2010r.,podlegać będzie co słusznie stwierdził organ odwoławczy, zaliczeniu na poczet ostatecznej decyzji wydanej [...] lutego 2012r. Organy podatkowe przeprowadziły bardzo szczegółowe postępowanie nie naruszając w tym również regulacji wynikającej z art.122 Ordynacji podatkowej. Prawidłowo zastosowały regulacje wynikające z art.1,art.2,art.3,art.4,art.6,art.6a i art.12 Ustawy z dnia 15 listopada 1984 r., o podatku rolnym ( Dz.U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) oraz art.2, art.3, art.4, art.5, art.6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r., o podatkach i opłatach lokalnych ( tj. Dz.U. z 2010r.,Nr 95,poz.613 ze zm.) Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art.151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.