I SA/Go 602/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko Protokolant Sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr XXXII/214/08 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od środków transportowych oraz zwolnień z tego podatku stwierdza nieważność § 2 zaskarżonej uchwały. I SA / Go 602 / 09 U Z A S A D N I E N I E Skarżący, Prokurator Okręgowy złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...].11.2008 roku nr XXXII / 214 / 08, w sprawie określenia wysokości stawek podatku od środków transportowych, oraz zwolnień z tego podatku na terenie Gminy. Z akt sprawy wynika że : Rada Miejska, w dniu [...].11.2008 roku podjęła uchwałę nr XXXII / 214 / 08, w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od środków transportowych, oraz zwolnień z tego podatku na terenie gminy. W treści tej uchwały, w § 2 Rada zwolniła z podatku od środków transportowych, środki transportowe należące do podmiotów, których celem statutowym jest działalność w zakresie kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem pojazdów o których mowa w art. 8 pkt. 2,4,i 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 5.12.2008 roku. Powyższa uchwała, została zaskarżona przez Prokuratora Okręgowego, który wniósł o stwierdzenie jej nieważności w części odnoszącej się do § 2. Zdaniem skarżącego § 2 uchwały narusza rażąca przepisy art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 12.01.1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1, z wyjątkiem zwolnień dotyczących pojazdów o których mowa w art. 8 pkt. 2,4,6. Tak więc, nie ma ona uprawnień do wprowadzania zwolnień od podatków o charakterze podmiotowym. Zwolnienie od podatku od środków transportowych pojazdów należących do podmiotów, których celem statutowym jest działalność w zakresie kultury fizycznej, jest zwolnieniem o charakterze podmiotowym, a więc zwolnieniem w którym fakt zwolnienia powiązany jest nie z cechami przedmiotu opodatkowania, lecz wyłącznie z podatnikiem. Zwolnienie to ma charakter podmiotowy, bowiem uchwałodawca określił w uchwale podmioty, do których jest adresowane zwolnienie, a więc podmioty których celem statutowym jest działalność w zakresie kultury fizycznej i sportu, nie wskazując żadnych cech przedmiotu opodatkowania. Ponieważ art. 217 stanowi, iż zwolnienia podmiotowe mogą być tylko stanowione w drodze ustawy, a w / w zwolnienie podmiotowe zostało ustanowione w drodze uchwały Rady Miasta, należy uznać iż postanowienie § 2 w / w uchwały jest rażącym i oczywistym naruszeniem prawa. Na poparcie twierdzeń zawartych w skardze skarżący przywołał liczne orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie m.in. wyrok NSA z dnia 14.08.2007 roku II FSK 910 / 06, wyrok WSA w W-wie z dnia 23.04.2008 roku III SA / Wa 441 / 08, wyrok z dnia 13.09.2007 roku WSA w Olsztynie I SA / Ol 313 / 07. W odpowiedzi na skargę, Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że uchwała powyższa nie była kwestionowana przez organ nadzoru i została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Wojewody, a skarżący wcześniej nie występował o usunięcie uchybienia. Nadto podniosła, że na podstawie brzmienia § 2 zaskarżonej uchwały nie można twierdzić, iż zwolnienie dotyczy podmiotów tam wymienionych. Natomiast zwolnienia zawarte w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12.01.1991 roku, nie mają charakteru wyłącznie przedmiotowego, bowiem wykładnia językowa powyższego przepisu wskazuje na jej charakter przedmiotowo – podmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga okazała się uzasadniona. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8.03.1990 roku o samorządzie gminnym / Dz.U. t.j. z 2001 nr 142 poz. 1591 z zm. /, do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach podatków i opłat, w granicach określonych w ustawach. Konstytucja RP stanowi w art. 217, że nakładanie podatków i innych danin publicznych, określanie podmiotów i przedmiotów opodatkowania, oraz stawek podatkowych, a także określanie zasad przyznawania ulg i umorzeń, oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy, / wyrok WSA w Rzeszowie z 21.06.2005 r. o sygn. SA/Rz 69/05, Fin. Kom. 2005/10/76/. Artykuł 168 Konstytucji RP stanowi, że jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania wysokości podatków i opłat lokalnych w zakresie określonym w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12.01.1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych / Dz.U. t.j. z 2006 roku nr 121 poz. 844 z zm. /, przy określaniu stawek tam wskazanych, rada gminy uwzględnia m.in. rodzaj środka transportowego i jego wpływ na środowisko naturalne, dopuszczalną masę całkowitą, rok produkcji albo wiek pojazdu, nacisk na siodło ciągnika albo liczbę miejsc do siedzenia. Rada gminy może różnicować więc wysokość stawek co do środków transportowych, w stosunku do przedmiotu opodatkowania, a nie w odniesieniu do podmiotu / podatnika /. Wnosząc z powyższego, określenie podmiotów zwolnionych od podatku może nastąpić tylko w ustawie, a rada gminy nie ma uprawnień do ustanawiania zwolnień podatkowych określonych podmiotów, może tylko ustanawiać zwolnienia, dla określonych środków transportowych. Nie jest możliwe więc, ustanawianie zwolnień od w / w podatku podmiotów w posiadaniu których środki transportowe się znajdują. W zaskarżonej uchwale natomiast Rada ustanowiła zwolnienie o charakterze podmiotowym, bowiem od podatku od środków transportowych zwolnione zostały środki transportowe należące do podmiotów, których celem statutowym jest działalności w zakresie kultury fizycznej i sportu. Należy również podkreślić że kategoryczny sposób sformułowania zakazu stosowania zwolnień podmiotowych uniemożliwia także przyznanie radom gmin uprawnień do wprowadzania zwolnień przedmiotowo-podmiotowych, bowiem gmina może podejmować uchwały w zakresie podatków i opłat tylko w ramach ustaw / wyrok NSA w Rzeszowie z 25.06.2003 roku, SA/Rz 235/03, OSP 2004/2/16/. Wobec powyższego, na podstawie art.147 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. /, Sąd orzekł jak w sentencji. Sędzia WSA K. Skowrońska-Pastuszko Sędzia WSA A. Rzepecka Sędzia WSA S.Kowalczyk