I SA/Go 609/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] czerwca 2012r. złożonej do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach uzasadnienia tego wniosku podał, iż w jego ocenie decyzja jest niezgodna z prawem. W konsekwencji jej wykonanie prowadziłoby do nieuprawnionego pozyskania od skarżącego należności ustalonych tą decyzją. Ponadto stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji naruszyłoby ważny interes podatnika narażając go na znoszenie skutków wykonania decyzji, w jego ocenie sprzecznej z prawem, w konsekwencji na powstanie szkody majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z takiego uregulowania instytucji ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż zachodzą przesłanki do tego wstrzymania w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepublikowane) jak też, nie ocenia czy przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 38/04, niepublikowane) Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek sformułowanych w art. 61 §3 P.p.s.a. W ocenie Sądu, argumenty mające potwierdzać zasadność udzielenia tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, zostały przedstawione w sposób bardzo ogólnikowy. Wspomniano jedynie o uciążliwości jako skutku zapłaty należności, wynikającej z doręczonej skarżącemu decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Nie przedstawiono natomiast żadnej argumentacji wskazującej, na czym konkretnie miałoby w przypadku skarżącej polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie sprecyzowano, która z wyżej wymienionych przesłanek wchodzi w grę, skarżący wskazał jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby w jego ocenie do powstania szkody majątkowej. Z przedstawionej przez skarżącego argumentacji wynika, że chciałby on, żeby wykonanie wskazanej decyzji w żaden sposób nie wpłynęło na jego sytuację majątkową. Tymczasem należy zauważyć, iż wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej i nie powinna być rozpatrywana w kontekście możliwości powstania szkody majątkowej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego. Należy przy tym jeszcze raz podkreślić, że tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać nadto należy, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony, uiszczone już a nienależne, zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony. W ocenie Sądu, tak przedstawione we wniosku okoliczności nie potwierdzają wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący nie podał, z wymaganą w tej sytuacji skrupulatnością, żadnych konkretnych zdarzeń, wskazujących na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Reasumując stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie złożony do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie został należycie uzasadniony z punktu widzenia wyżej wskazanych przesłanek ustawowych. Skarżący nie przedstawił bowiem w sposób konkretny, na czym, w związku z wykonaniem decyzji podatkowej, ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego, z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Sąd na podstawie art. 61 §3 i § 5 P.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji