I SA/Go 62/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2025 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. [...]sp. z o.o. z siedzibą w [...] (skarżąca, spółka) pismem z dnia [...] lutego 2025 r. wniosła skargę na postanowienieDyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (organ odwoławczy, DIAS) z dnia [...]stycznia 2025 r. nr [...],w którym organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (organ I instancji, NUS) z dnia [...] września 2024 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Z uzasadnienia zaskarżonegopostanowienia wynika następujący stan sprawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z [...] września 2024 r. określił spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w związku z dokonanym [...] czerwca 2022 r. nabyciem wewnątrzwspólnotowym płynu do papierosów elektronicznych w kwocie 382.344,00 zł. Decyzję doręczono spółce w dniu [...] września 2024 r. Pismem z [...] października 2024 r., nadanym w tym samym dniu,pełnomocnik spółki radca prawny A. M. złożyła odwołanie od ww. decyzji. NUS pismem z [...] października 2024 r. przekazał odwołanie organowi II instancji wraz ze stanowiskiem. Wskazał, że odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Stanowisko w sprawie odwołania zostało doręczone spółcewdniu [...] października 2024 r. – odebrane przez J. N. Pismem z [...] listopada 2024 r. pełnomocnik spółki radca prawny K.R., za pośrednictwem organu I instancji, złożył wniosek o przywrócenie terminu na złożenie odwołania od decyzji NUS z dnia [...] wrześnio 2024 r. wraz z odwołaniem od decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że spółka zdecydowała się na zlecenie przygotowania odwołania i reprezentację w postępowaniuodwoławczym profesjonalnemu pełnomocnikowi, któremu udzieliła stosownego umocowania w dniu [...]października 2024 r. Dnia [...] października 2024 r. pełnomocnik rozchorował się, co spowodowało, że nie był w stanie złożyć w terminie odwołania. Przyczyną uchybienia była nagła choroba pełnomocnika uniemożliwiająca wykonywanie obowiązków zawodowych, co potwierdza stwierdzenie przez lekarza, że pełnomocnik w terminie [...] r. był niezdolny do pracy. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] postanowieniem z [...] grudnia 2024 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (dotyczy odwołania z [...] października 2024 r.). Wskazał, że ostatnim dniem do wniesieniaodwołanie od ww. decyzji był dzień [...] października 2024 r., natomiast spółka odwołanie wniosła w dniu [...] października 2024 r. W dniu [...] stycznia 2025 r. DIAS odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]z dnia [...] września 2024 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym (dotyczy odwołania z [...] listopada 2024 r.). Uzasadnił, że odwołanie od decyzji zostało złożone przez upoważnionego, profesjonalnego pełnomocnika spółki pismem z dnia [...] października 2024 r. Tym samym rzekoma nagła choroba radcy prawnego K. R., kolejnego pełnomocnika do złożenia odwołania (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) jako okoliczność przemawiająca za uznaniem wniosku, nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminu wynikało tylko i wyłącznie z braku rzetelności strony. Organ wskazał na treść notatki służbowej sporządzonej przez pracownika organu I instancji: "W dniu [...].11.2024 r. w rozmowie telefonicznej, pan J. N. stwierdził, że określając w stanowisku w sprawie odwołania, że odwołanie zostało wniesione po terminie ustawowym na pewno doszło do pomyłki, ponieważ decyzja została odebrana [...].09.2024 r. Pan J. N. powiedział, że taką datę wskazał w wiadomości e-mailowej przekazanej do Kancelarii [...] i jest pewny, że jest to prawidłowa data odbioru decyzji. (...)". W ocenie organuto nie nagła choroba r. pr. K. R. była przyczyną niezłożenia odwołania w terminie,lecz zaniedbanie ze strony spółki, jak i pełnomocnika - radcy prawnego A. M. Ponadto organ wskazał, że przedstawione przez stronę zaświadczenie lekarskie zostało wystawione w dniu [...] listopada 2024 r. Stwierdza niezdolność do pracy pełnomocnika w okresie od [...] października do [...] listopada 2024 r.Zostało wystawione1 miesiąc po stwierdzonej jednostce chorobowej. Nie zawiera informacji o hospitalizacji w tym czasie, a jako przyczynę wskazuje kod 2.Zwolnienie zostało wystawione przez laryngologa dziecięcego, prowadzącego indywidualną praktykę lekarską. Ponadto pełnomocnictwo szczególne na druku PPS-1 udzielone zostało radcy prawnemu K. R. [...] października 2024 r., a więc jeszcze przed zwolnieniem lekarskim. Organ stwierdził, że brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.Wniosek nie uzasadnia, aby istniała konkretna, niemożliwa do usunięcia i niemożliwa do przewidzenia przeszkoda do wniesienia odwołania w terminie, która uprawdopodobniałaby brak winy strony w tym zakresie. Spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu i wniosła do tutejszego sądu skargę. Pełnomocnik r. pr. K. R. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 162 § 1 O.p. poprzez błędne uznanie, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i błędne ustalenie, że Skarżąca ponosi winę za uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, - art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p. oraz art. 191 O.p. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz niepełną i nierzetelną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i uznanie, że Skarżąca w sposób zawiniony uchybiła terminowi na złożenie odwołania, pomimo iż przedstawione w treści złożonego wniosku okoliczności jednoznacznie dowodzą, że przekroczenie tego terminu było konsekwencją czynników niezależnych od strony. Pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, rozpatrzenie skargi na rozprawie oraz zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, czy też wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z zm., dalej jako: P.p.s.a.). Działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd nie stwierdził także wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie wydane w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] września 2024 r. Instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w toku postępowania podatkowego została uregulowana w art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2023 r., poz. 2383 z zm., dalej jako: O.p.).Przepis stanowi, że w razie uchybienia terminowi należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1), zaś podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, przy czym jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (§ 2). Regulacja ta kreuje cztery przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu: uchybienie terminowi, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia (od dnia ustania przyczyny jego uchybienia), uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej oraz dokonanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której ustanowiony był przywracany termin. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Powyższe oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Istotne jest również, że przy ocenie okoliczności sprawy o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Chodzi o to, abyz jednej strony nie doprowadzać do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw. Natomiast w przypadku reprezentacji strony przez zawodowego pełnomocnika, przywrócenie terminu możliwe jest jedynie przy wykazaniu braku jego winy.To na pełnomocniku bowiem spoczywa obowiązek dochowania należytej staranności przy podejmowaniu czynności procesowych. Należy również zaznaczyć, że art. 162 § 1 O.p. odnosi siędo instytucji "uprawdopodobnienia", nie "udowodnienia" braku winy stronyw niedochowaniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. To oznacza, że wystarczy, aby wnioskodawca w sposób wiarygodny uzasadnił zaistnienie okoliczności uniemożliwiających dokonanie czynności w terminie, lecz nie musi ich wykazywać w sposób ostateczny poprzez przedstawienie w tym zakresie ścisłych dowodów. Przy ocenie, czy choroba stanowi okoliczność uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminowi, organ podatkowy, uwzględniając zasady logikii doświadczenia życiowego, ocenia, czy rodzaj i charakter choroby uniemożliwiały podjęcie działań w stosownym do tego momencie przez osobę składającą wnioseko przywrócenie terminu (P. Pietrasz, Komentarz do art. 162, [w:] Etel Leonard (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, Lex/el. 2023, nr 4). Do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu zalicza się np. przerwęw komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok WSA w Gliwicach z 1 lutego 2012 r., III SA/Gl 972/11, powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia są dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Chodzi o okoliczności całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. Ponadto przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę (jej pełnomocnika) działań mających na celu zabezpieczenie sięw dotrzymaniu terminu. Przy dokonywaniu oceny zawinienia strony w dopuszczeniu do uchybienia terminowi należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę według obiektywnych, a nie subiektywnych, mierników staranności. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet za pomocą największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie wskazać należy, że od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] września 2024 r.zostały złożone dwa odwołania – pierwsze w dniu [...] października 2024 r. oraz [...] listopada 2024 r. Oba odwołania zostały złożone przez profesjonalnych pełnomocników – radców prawnych – i oba odwołania zostały wniesione po upływie ustawowego terminu. Wniesienieprzez skarżącą odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...]września 2024 r.po upływie ustawowego terminuzostało stwierdzone postanowieniem DIAS z dnia [...] grudnia 2024 r. (k. 491 akt adm. I, dotyczy odwołania z [...] października 2024 r.). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu z dnia [...] listopada 2024 r. złożono również odwołanie z dnia [...] listopada 2024 r. od wyżej wskazanej decyzji. Przedmiotem sporu zatem jest ocena, czy we wskazanym wniosku o przywrócenie terminu skarżąca uprawdopodobniła, że ww. uchybienie nastąpiło bez jej winy. W sprawie Sąd podzielił ocenę organu. Skarżąca wskazuje, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia odwołania była nagła choroba pełnomocnika- radcy prawnego K. R., która to choroba uniemożliwiała mu wykonywanie obowiązków zawodowych. Skarżąca pomija natomiast, że udzieliła pełnomocnictwa dwojgu pełnomocnikom: osobno radcy prawnej A. M. oraz osobno radcy prawnemu K. R. Oboje pełnomocnicy wskazali adres [...] Kancelaria [...] sp. z o.o. [...], p. [...],[...]. Jak wynika z treści obu przedłożonych pełnomocnictw szczególnych - zakres pełnomocnictwa szczególnego "upoważnia do reprezentowania [...]Sp. z o.o. (dalej: Mocodawca) w toku postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] września 2024 r. (sygn. [...].). Pełnomocnictwo upoważnia w szczególności do składania wniosków, pism, wyjaśnień, przeglądania akt sprawy oraz bezpośrednich kontaktów z przedstawicielami organu. Niniejsze pełnomocnictwo obejmuje również umocowanie do reprezentowania Mocodawcy we wszystkich postępowaniach związanych z powyższym postępowanie, w tym do postępowań przed sądami administracyjnymi". Oba te pełnomocnictwa datowane są na [...] października 2024 r. Skarżąca pomija również, że od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowegow [...] z [...] września 2024 r.zostały złożone dwa odwołania – pierwsze w dniu [...] października 2024 r. przez radcę prawnego A. M. oraz [...] listopada 2024 r. przez radcę prawnego K. R. (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu). Przyczyną uchybienia terminu jaka została wskazana we wniosku to nagła choroba pełnomocnika uniemożliwiająca wykonywanie obowiązków zawodowych, na potwierdzenie czego złożono zwolnienie lekarskie z [...] listopada 2024 r. Odnosząc się do argumentacji z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a to że z powodu choroby pełnomocnik nie był w stanie złożyć w terminie odwołania, wskazać należy na jej niezasadność. Przede wszystkim, zdaniem Sądu złożone w sprawie zwolnienie lekarskie z dnia [...] listopada 2024 r. (k. 15 akt adm.), wskazujące o czasowej niezdolności do pracy pełnomocnikar. pr. K. R. w okresie od [...] października 2024 r. do [...] listopada 2024 r.,nie może zostać uznane za wystarczające usprawiedliwieniedla uchybienia terminowi procesowemu. W orzecznictwie sądów (np. postanowienie NSA z 16 stycznia 2024 r., II GZ 415/23; z 19 grudnia 2023 r., I OZ 592/23; z 14 grudnia 2023 r. I FZ 300/23) jednoznacznie przyjmuje się, że sama okoliczność wystąpienia choroby, stanowiąca przyczynę korzystania przez pełnomocnika ze zwolnienia lekarskiego, to jeszcze za mało, aby stwierdzić stan braku zawinienia po stroniezawodowegopełnomocnika. Zainteresowany podmiot musi uprawdopodobnić, że dla zachowania terminu korzystanie ze zwolnienia lekarskiego było okolicznością nie do przezwyciężenia, mimo dopełnienia reguł należytej staranności. To z kolei wymaga wskazania konkretnych faktów, które mogłyby przemawiać za tym, że rodzaj choroby, jej przebieg czy też zalecenia medyczne dotyczące leczenia uniemożliwiły dokonania wskazanej czynności procesowej oraz, że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu (por. wyrok NSA z 30 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 471/20). W ocenie Sądu przedstawione zaświadczenie lekarskie nie jest wystarczające by stwierdzić, że w okresie objętym zwolnieniem,pełnomocnik był rzeczywiście niezdolny do wykonywania czynności procesowych, w szczególności złożenia odwołania w ustawowym terminie.Po pierwsze zaświadczenie lekarskie zostało wystawione z miesięcznym opóźnieniem względem daty, od której trwała niezdolność do pracy. Taki odstęp czasowy pomiędzy początkiem okresu choroby a datą wystawienia zaświadczenia, przy braku jakiejkolwiek dokumentacji medycznej potwierdzającej ciągłość leczenia lub wcześniejsze konsultacje lekarskie, podważa jego wiarygodność jako dowodu na rzeczywistą i ciągłą niezdolność do pracy zawodowej.Po drugie, na zaświadczeniu zaznaczono "chory może chodzić", co oznacza, że stan zdrowia pełnomocnika nie wymagał leżenia, a zatem nie wykluczał całkowicie możliwości wykonywania obowiązków w ograniczonym zakresie. Złożenieodwołania nie wymaga bowiem fizycznej obecności w siedzibie organu, a jedynie sporządzenia pisma procesowego i doręczenia go za pomocą poczty elektronicznej.Po trzecie, skarżąca nie przedłożyła żadnych innych dokumentów, w szczególności nie wykazała, aby stan zdrowia pełnomocnika wymagał hospitalizacji bądź korzystania z pomocy innych osób w codziennym funkcjonowaniu. Nie przedstawiła dokumentacji medycznej w postaci wyników badań, kart informacyjnych z leczenia ani opinii lekarskich wskazujących na poważny charakter choroby uniemożliwiającej nawet podstawową aktywność zawodową. Po czwarte do złożenia odwołania upoważniony został również inny pełnomocnik, który jak wynika z adresu do doręczeń działał w tej samej kancelarii, a nadto również złożył odwołanie od decyzji. W konsekwencji przedłożone zaświadczenie lekarskie nie pozwala na przyjęcie, żepełnomocnik skarżącej był w okresie objętym zwolnieniem rzeczywiście niezdolny do wykonywania obowiązków pełnomocnika procesowego, a przede wszystkim, że brak było możliwości dochowania terminu do złożenia odwołania od decyzji. Podkreślić należy, że z akt sprawy wynika, że odrębne pełnomocnictwa dla dwóch profesjonalnych pełnomocników zostały udzielone tego samego dnia, [...] października 2024 r., na trzy dni przed upływem określonego ustawą terminu dosporządzeniew imieniu spółki odwołania. Na marginesie należy dodać, że w toku analizy dokumentacji Sąd zwrócił uwagę,iż pełnomocnictwo dla pierwszego pełnomocnikaradcy prawnego A. M. (k. 486 akt adm.),zostało udzielone zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego spółki (k. 24-27 akt sądowych)tj. przez prezesa i wiceprezesa zarządu. Odmienna sytuacja zachodzi w przypadku pełnomocnictwa dla drugiego pełnomocnika radcy prawnego K. R., które zostało podpisane przez J. N.-księgowego, powołującego się na status pełnomocnika spółki (k. 16 akt adm.). W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek pełnomocnictwa dla J. N., które uprawniałoby go do działania w imieniu spółki w zakresie udzielania pełnomocnictw. Pomimo tej wątpliwości, okoliczność ta jednak nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Przy założeniu, że pełnomocnictwo dla drugiego pełnomocnika było skuteczne, pozostaje bezsporne, że nie podjął on żadnych działań w okresie biegu terminu do wniesienia odwołania. Pierwszy z pełnomocników złożył odwołanie z uchybieniem ustawowego terminu i nie przedstawił żadnych wyjaśnień co do przyczyn swojego zaniechania, ani nie podjął próby uprawdopodobnienia, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy.Drugi pełnomocnik mimo że formalnie udał się na zwolnienie lekarskie, miał jeden dzień na wniesienie odwołania od ww. decyzji. Ponadto przedłożone zaświadczenie lekarskie,co zostało uzasadnione wcześniej, nie uprawdopodabnia, że jego stan zdrowia wykluczał możliwość działania lub choćby poinformowania mocodawcy bądź pierwszego pełnomocnika okonieczności zastępstwa. Należy podkreślić, że zasadniczym zadaniem profesjonalnego pełnomocnika jest dochowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy podatnika. To na nim bowiem spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowedokonanie czynności. Przy czym, kryterium staranności jest podwyższone, ponieważ adwokatczy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy (postanowienie NSA z 28lutego 2017 r.,sygn. I OZ 476/17). Zdaniem Sądu,w stanie faktycznym sprawy nie został uprawdopodobnionybrak winyw uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] września 2024 r. Nagła choroba jednego z pełnomocników, na którą powołuje się pełnomocnik skarżącej, nie może zostać uznana za przeszkodę uniemożliwiającą dochowanie terminu procesowego. Treść zaświadczenia lekarskiego nie wskazuje bowiem na taki stan zdrowia, który wykluczałby możliwość podejmowania przez pełnomocnika działań związanych z prowadzeniem sprawy.W okolicznościach sprawy, Strona nie uprawdopodobniła by w sprawie zaistniała przeszkoda uniemożliwiająca złożenie odwołania w terminie. Mając na uwadze wszystkie opisane wyżej okoliczności, Sąd za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 162 O.p., art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. Zdaniem Sądu, organ zasadnie, biorąc pod uwagę wszystkie istotne okoliczności sprawy, oceniając je we wzajemnym powiązaniu, po prawidłowym przeprowadzeniu postępowania, uznał, że nie zostały w tej sprawie spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.