I SA/Go 630/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi "Q" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie o sygn. I SA/Go 630/09, w ten sposób, że na stronie czwartej postanowienia w wersie 2 od dołu w miejsce błędnie wpisanych słów "w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 r. II FZ 478/04 (niepubl.)" wpisać "w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 r. FZ 478/04 (niepubl.)". Postanowieniem z dnia 5 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po ponownym rozpoznaniu wniosku "Q" Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy, na skutek sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 lutego 2010 r. przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie skarżącej Spółki od uiszczenie wpisu od skargi. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zw. dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z przepisem art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Bez wątpienia w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na czwartej stronie postanowienia z dnia 5 maja 2010 r. powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego błędnie oznaczył jego sygnaturę akt wpisując "II FZ 478/04" zamiast prawidłowej "FZ 478/04". Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o przytoczony przepis, Sąd orzekł jak w sentencji.