I SA/Go 635/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant sekr. sąd. Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi J.T. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia i doręczenia uwierzytelnionego odpisu dokumentu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący J.T. (zw. dalej Strona, Skarżący) złożył 2 czerwca 2008r. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej - Dyrektor IC) nr [...] z dnia [...] maja 2008r. utrzymujące w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej - Naczelnik UC) nr [...] z dnia [...] lutego 2008r. odmawiające sporządzenia i doręczenia Stronie uwierzytelnionego odpisu tłumaczenia dokumentu uzyskanego w ramach pomocy administracyjnej od szwajcarskich służb celnych. Rozstrzygnięcia organów celnych zapadły w następującym stanie faktycznym. Naczelnik UC postanowieniem z 27 listopada 2007r. wszczął z urzędu postępowanie celne i podatkowe w związku z załączeniem do zgłoszenia celnego nr [...] dokumentu transakcyjnego wydanego przez firmę A. Podstawą podjętych czynności była informacja pozyskana od Zarządu Celnego Konfederacji Szwajcarii nr [...] z [...] stycznia 2006r. zgodnie z którą w/w firma została uznana przez administrację celną Szwajcarii za nieistniejącą. Pełnomocnik Strony w tzw. piśmie przygotowawczym z [...] lutego 2008r. skierowanym do Naczelnika UC zwrócił się między innymi o sporządzenie i przekazanie mu uwierzytelnionego odpisu tłumaczenia w/w dokumentu szwajcarskich służb celnych. Organ I instancji postanowieniem z [...] lutego 2008r. prośbę strony rozpatrzył negatywnie. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał na treść art.192 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zmianami;) zgodnie z którą - okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Z tych też względów organ uznając się zobowiązanym do przedstawienia stronie materiału dowodowego, umożliwił skarżącemu i jego pełnomocnikowi zapoznanie się z aktami sprawy w dniu 30 stycznia 2008r. Ponadto podkreślił, iż "zgodnie z treścią art.10 i art.11 Umowy z dnia 09 czerwca 1997r, zawartej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz. UE L 169 poz.77 z dnia 27 czerwca 1997r. ), istnieją ograniczenia w dysponowaniu informacjami i dokumentami uzyskanymi w ramach tej pomocy." Skarżący w zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie wniósł alternatywnie - o jego zmianę i zezwolenie na doręczenie uwierzytelnionego odpisu, lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowieniu zarzucił nadmierną ogólnikowość, arbitralność, posługiwanie się językiem i argumentami niezrozumiałymi dla niego jako obywatela. Na poparcie powyższego wskazał, iż Naczelnik UC z jednej strony pozwolił mu i pełnomocnikowi przepisać dokładnie treść tłumaczenia przedmiotowego dokumentu, z drugiej zaś, załatwiając negatywnie jego wniosek powołał się na "ograniczenia w dysponowaniu informacjami i dokumentami uzyskanymi w drodze pomocy". Dyrektor IC na podstawie art.216 §1, art.233 §1 pkt1 i art.239 ordynacji podatkowej; art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r.- Prawo Celne ( Dz. U. nr68 poz.622); oraz art.10 i art.11 Umowy z 09 czerwca 1997r. zawartej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz. UE L 169, poz.77 z dnia 27. 06. 1997r.) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach uzasadnienia wskazał, iż w myśl art.245 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i art.73 ust.1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Stwierdził, że kwestia udostępniania akt została uregulowana w art.178 ordynacji podatkowej. Wyjaśniając brzmienie wskazanej normy (jedynie w zakresie §1 i §2) podkreślił, że organ podatkowy ma obowiązek na żądanie strony udostępnić jej akta sprawy w celu zapoznania się z nimi. Do naruszenia tego przepisu doszłoby wtedy, gdyby organ podatkowy odmówił wglądu do akt lub sporządzenia z nich notatek, kopii lub odpisów. Jednakże, jak zaznaczył, strona skarżąca nie wskazała, by tego rodzaju sytuacja miała miejsce w jej sprawie. Kończąc dodał, iż "Ponadto zgodnie z art.10 i 11 Umowy z dnia 09.06.1997r, zawartej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o wzajemnej pomocy - administracyjnej w sprawach celnych (Dz. UE L 169, poz.77 z dnia 27.06.1997r.) istnieją ograniczenia w dysponowaniu informacjami i dokumentami uzyskanymi w ramach tej pomocy." W skardze na powyższe rozstrzygnięcie strona wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła naruszenie prawa w zakresie swobodnego dostępu do akt sprawy i ograniczenie tym samym możliwości obrony swoich racji, jak również nierówne traktowanie obywateli przez fakt, że w sprawie prowadzonej przez Naczelnika UC nr [...] wnioskowany dokument został stronie wydany bez żadnych zastrzeżeń. W motywach uzasadnienia Skarżący wyjaśniał, iż przeglądając akta sprawy dostrzegł wyjątkowo ważny dla niego dokument z którego wynikało, że Zarząd Celny Konfederacji Szwajcarskiej przedkładał stronie polskiej ocenę, iż sprowadzający samochód ze Szwajcarii powinni być oceniani jako osoby łamiące prawo. Jego zdaniem, ocena ta była ogólnikowa i nie poparta żadnym dokumentem. Organy celne nie powinny się na takiej podstawie opierać - bez prowadzenia samodzielnych i indywidualnych ustaleń. Dalej wyjaśniał, iż wnosząc o sporządzenie i doręczenie uwierzytelnienie odpisu tego pisma, chciał dokonać analizy ewentualnych błędów popełnionych przez Urząd Celny w jego sprawie, jak też przedstawić swoją linię obrony. Było to tym bardziej uzasadnione, że w jego ocenie organ posiadał także i inne, korzystne dla podatników stanowisko strony szwajcarskiej - stojące w wyraźnej opozycji do w/w pisma. Skarżący podkreślił następnie, iż odmowa sporządzenia uwierzytelnionego odpisu wskazanego przez niego dokumentu uniemożliwiła mu odpowiednią jego analizę. Za niezrozumiałe uznał stanowisko organu II instancji co do tego, że nie można mu wydać odpisu tłumaczenia dokumentu, gdyż mogą być ujawnione dane, które i tak jak dowodził były mu wcześniej udostępnione do czytania, przepisania, jak i sporządzania notatek. Na zakończenie wyjaśnił, iż przedmiotowego dokumentu nie przepisał, bo nie dopuszczał możliwości odmowy sporządzenia jego uwierzytelnionego odpisu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy posługując się w głównej mierze argumentacją przytoczoną w toku postępowania wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Spór między stronami sprowadza się do oceny zasadności odmowy sporządzenia i wydania skarżącemu uwierzytelnionego odpisu dokumentu wskazanego w jego wniosku z dnia [...] lutego 2008r. Problematyka związana z instytucję udostępniania akt oraz wydawania uwierzytelnionych odpisów została uregulowana w Dziale IV, Rozdziale 10, w art.178 i art.179 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zmianami - zw. dalej - ordynacja podatkowa) Z brzmienia art.178 w/w ustawy wynika, iż: organ podatkowy w każdym stadium postępowania obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów (§1). Czynności określone w §1 dokonywane są w lokalu organu podatkowego w obecności pracownika tego organu (§2). Strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów (§3). Z treści przytoczonej normy prawnej wynikają więc ściśle określone obowiązki organu polegające na umożliwianiu stronie realizacji jej uprawnień - do przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów bądź kopii. Przy czym, co należy podkreślić, pojęcie akt sprawy winno być traktowane szeroko, obejmować więc nie tylko pisma strony, adnotacje i protokoły sporządzone przez organy podatkowe, lecz ogół dokumentacji znajdującej się w posiadaniu organu. Dalszymi uprawnieniami strony wynikającymi z treści omawianego przepisu są: prawo do żądania uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy i prawo do wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów. Uprawnieniom tym odpowiadają stosowne obowiązki organu do: po pierwsze, uwierzytelnienia sporządzonych wcześniej przez stronę odpisów lub kopii akt sprawy; po drugie, do wydania stronie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, co ostatecznie wiąże się z wcześniejszym sporządzeniem przez organ podatkowy takiego odpisu (kopii). Podkreślić wypada, iż treść art.178 §3 ordynacji podatkowej nie przewiduje jakichkolwiek warunków, których spełnienie umożliwia realizację prawa do uwierzytelnienia odpisu lub kopii dokumentu, albo otrzymania uwierzytelnionych dokumentów z akt sprawy. Złożenie przez stronę stosownego żądania rodzi zatem po stronie organu obowiązek dokonania wskazanych czynności. Omawiane uregulowanie jest wyrazem realizacji wielu zasad ogólnych postępowania podatkowego do których przestrzegania organy są zobowiązane z urzędu. W szczególności dotyczy to zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania wyrażonej w art.123 ordynacji podatkowej oraz zasady jawności postępowania dla strony sformułowanej w art.129 tej ustawy. Reguły te stanowią niewątpliwie gwarancję nieskrępowanego udziału strony w każdym stadium postępowania podatkowego, poprzez udostępnianie jej akt postępowania. Niewątpliwie, omawiane uprawnienie zarówno sprzyja stronie postępowania w należytym ustosunkowaniu się do niekiedy bardzo obszernego materiału dowodowego, jak również wzmacnia jej pozycję w postępowaniu. Jedyne ograniczenia, uzasadniające odmowę spełnienia żądania strony w zakresie korzystania z uprawnień przewidzianych w art.178 ordynacji podatkowej ustawodawca ustanowił w treści art.179 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem - przepisów art.178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów objętych ochroną tajemnicy państwowej, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny (§1). Odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa w §1, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania odpisów i kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia (§2). Na postanowienie, o którym mowa w §2, służy zażalenie (§3). Zatem, ustawowe ograniczenia praw strony do wglądu do akt sprawy są podyktowane dwiema przesłankami. Po pierwsze - koniecznością ochrony tajemnicy państwowej, po drugie - koniecznością ochrony interesu publicznego. Ograniczenie określone w tym przepisie traktuje wprost o przymusie wyłączenia dostępu strony do dokumentów objętych tajemnicą państwową. Przy tym, wszelkie informacje, które wymagają ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, jako stanowiące tajemnicę państwową lub służbową, niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania, także w trakcie ich opracowania, w myśl art.1 ust.1 ustawy z dnia 22 stycznia 1999r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631 z późn. zm.), określane są jako informacje niejawne. Należy podkreślić, iż innych warunków niż wymienione powyżej nie ma. Konieczność uzasadniająca zastosowanie względem strony w/w ograniczeń w zakresie omawianych uprawnień nie powinna przy tym budzić żadnych wątpliwości. Ponadto, wyłączenie nie może dotyczyć całych akt, lecz jedynie poszczególnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W praktyce ograniczenie prawa do wglądu do akt sprawy winno wiązać się z uprzednim wyłączeniem z akt sprawy zarówno dokumentów objętych ochroną tajemnicy państwowej, jak i dokumentów podlegających wyłączeniu z akt sprawy ze względu na interes publiczny. W tym też zakresie organ orzeka w formie postanowienia, na które (tylko w tym przypadku ) przysługuje zażalenie. Wyłączone dokumenty są przechowywane odrębnie od akt sprawy, które nie są dostępne stronie. Osadzając powyższe uwagi w realiach niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności należy podkreślić, iż z zebranego w sprawie materiału, treści wydanych rozstrzygnięć i przytoczonej w nich argumentacji nie wynika, czy dokument objęty wnioskiem skarżącego odpowiadał którejkolwiek z dwóch przesłanek wymienionych w art.179 ordynacji podatkowej Organy nie określiły jasno i precyzyjnie charakteru tego pisma, choć było to niezbędne do wytyczenia w sposób optymalnie prawidłowy kierunku dalszych działań koniecznych do właściwego załatwienia wniosku strony. Analiza akt sprawy i prowadzonego przez organy postępowania w kontekście przepisów mających w sprawie zastosowanie dowodzi szeregu nieprawidłowości. Jak stwierdzano już powyżej, uprawnienia płynące z brzmienia art.178 §1-§3 ordynacji podatkowej są wyłącznie ograniczone przesłankami sformułowanymi w treści art.179 tej ustawy. Tym samym, konsekwencją objęcia dokumentu ochroną tajemnicy państwowej lub interesu publicznego jest nie tylko odmowa wydania z akt sprawy jego uwierzytelnionego odpisu, ale i uniemożliwienie jego przeglądania, czy też sporządzania z niego notatek, kopii, odpisów. Tymczasem należy zauważyć, iż organy celne w toku prowadzonego postępowania umożliwiły stronie zapoznanie się z treścią dokumentu, a nawet (co wynika z zażalenia, a czego nie kwestionuje organ) - pozwoliły na dokładne przepisanie jego treści. Następnie, powołując się na art.179 ordynacji podatkowej (przy czym - Dyrektor IC- poprzez utrzymanie zaskarżanego postanowienia) oraz art.10 i art.11 Umowy z dnia 09 czerwca 1997r. zawartej pomiędzy Wspólnotą Europejską, a Konfederacją Szwajcarską o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz. UE L169 poz.77 z dnia 27 czerwca 1997r.), rozpatrzyły wniosek strony odmownie motywując go istnieniem "ograniczeń w dysponowaniu informacjami i dokumentami uzyskanymi w ramach tej pomocy" . Za niewątpliwe uchybienie należy uznać brak przytoczenia w postanowieniach wydanych przez organy obu instancji zarówno pełnej treści powoływanych przez nie przepisów, jak też dokonania wykładni tych przepisów. W szczególności rzecz dotyczy art.10 i art.11 Umowy z 9 czerwca 1997r. Organy, na których spoczywa obowiązek pełnego i precyzyjnego wyjaśnienia podstaw prawnych zajętego przez siebie stanowiska, zobowiązane były ponadto do wyjaśnienia stronie jakich konkretnie ograniczeń dotyczą oba powołane powyżej przepisy, z czego te ograniczenia wynikają, na czym polegają. Organy winny były także wyjaśnić motywy którymi kierowały się umożliwiając w pierwszej kolejności stronie zapoznanie się z przedmiotowym dokumentem, by następnie w oparciu o art.179 ordynacji podatkowej odmówić jej sporządzenia i doręczenia uwierzytelnionego odpisu jego tłumaczenia. Wyjaśnienie tej kwestii było i jest tym bardziej zasadne, albowiem strona w toku prowadzonego postępowania wskazywała na te niezrozumiałe dla niej aspekty sprawy. Zdaniem Sądu, powyższe uwagi dowodzą naruszenia przez organy dyspozycji wynikających z treści art.210 §4 w związku z art.219 ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego rozstrzygnięcie winno wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. Kolejne zagadnienie które nie sposób pominąć, a które bezspornie wiąże się z omawianą powyżej tematyką dotyczy odmiennej argumentacji jaką posłużyły się organy obu instancji wydając swoje postanowienia. Mianowicie, Naczelnik UC w pierwszej kolejności podkreślił, iż będąc zobowiązanym do przedstawienia stronie materiału dowodowego, uczynił to w dniu 30 stycznia 2008r., zapoznając ją i jej pełnomocnika z aktami sprawy. Następnie jedynie wymieniając art.10 i art.11 w/w Umowy z dnia 09 czerwca 1997r. stwierdził, iż istnieją ograniczenia w dysponowaniu informacjami i dokumentami uzyskanymi w ramach tej pomocy. Z kolei Dyrektor IC ograniczył się jedynie do wyjaśnienia treści art.178 §1 i §2 ordynacji podatkowej wywodząc, iż do naruszenia tego przepisu doszłoby wówczas, gdyby organ podatkowy odmówił wglądu do akt lub sporządzenia z nich notatek, kopii lub odpisów. Na takie zaś naruszenia strona skarżąca nie wskazała. Następnie, w końcowej części postanowienia podobnie jak organ I instancji jedynie przywołał art.10 i art.11 Umowy z dnia 09 czerwca 1997r. stwierdzając lakonicznie, że istnieją ograniczenia w dysponowaniu informacjami i dokumentami uzyskanymi w ramach pomocy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską. W istocie, argumentacja organu II instancji zupełnie nie koresponduje ze stanem faktycznym sprawy, z treścią wniosku i istotą żądań strony, a nawet z treścią postanowienia organu pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika bowiem w sposób nie budzący wątpliwości, iż spór pomiędzy stronami nie dotyczył zagadnienia związanego z uprawnieniami wynikającymi z §1 i §2 art.178 ordynacja podatkowa albowiem w istocie strona z nich skorzystała. Natomiast zarzuty skarżącego dotyczyły bezpośrednio możliwości skorzystania z praw określonych w treści art.178 §3 ordynacji podatkowej. Tą jednak problematykę Dyrektor IC pominął milczeniem. Reasumując, biorąc pod uwagę wykazane powyżej uchybienia, nieścisłości i sprzeczności należy stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie i poprzedzające ją postanowienie organu I instancji zostały wydane bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, to jest z naruszeniem podstawowych zasad procesowych - zwłaszcza przepisów art.121 (prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych), art.124 (przekonywania stron), art.123 ( zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania) art. 129 ( jawności postępowania dla strony), art.210 §4 - w związku z art.178, art.179 ordynacji podatkowej -mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazania dla organu wynikają wprost z treści niniejszego uzasadnienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art.145 §1 ust.1 lit.c oraz art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz.1270 z późn. zm.), uchylił zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji odmawiające sporządzenia i doręczenia Stronie uwierzytelnionego odpisu tłumaczenia dokumentu uzyskanego w ramach pomocy administracyjnej od szwajcarskich służb celnych. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a. ( - ) Alina Rzepecka ( - )Jan Grzęda ( - ) Krystyna Skowrońska - Pastuszko |KARTA INFORMACYJNA ORZECZENIA | |1. Sąd: |Skład sądu |Sprawoz- |Autor |Zdanie | |Wojewódzki Sąd Administracyjny |Imię i nazwisko sędziego |dawca |uzasad- |odrębne | |w Gorzowie Wielkopolskim | | |nienia | | |2. Izba i wydział NSA/ Wydział WSA: |Przewodniczący |- |- |- | |Wydział I |Sędzia NSA Jan Grzęda | | | | |3. Sygnatura akt: |Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko |- |- |- | |I SA/Go 635/08 | | | | | |4. Symbol sprawy: |asesor WSA Alina Rzepecka |- |- |- | |6309 | | | | | |5. Data orzeczenia: | | |15 października 2008r. | | |6. Forma orzeczenia: | | |wyrok | | |7. Tezy: | | | | | | | | | |8. Hasła tematyczne: | |Odmowa sporządzenia i doręczenia uwierzytelnionego odpisu dokumentu. | | | |9. Powołane w orzeczeniu przepisy prawa krajowego | |art.121 , art.124 , art.123, art. 129 , art.210 §4, art.178, art.179 ordynacji podatkowej art.145 §1 ust.1 lit.c ,art.134 ustawy z 30.08.2002r. - | |Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) | |10. Powołane w orzeczeniu przepisy prawa europejskiego: | | | | | |11. Poruszone w orzeczeniu problemy konstytucyjne: | | | | | | | |12. - Zakwalifikowano do publikacji w zbiorze urzędowym. |17. Opinia / ocena co do celowości zakwalifikowania do publikacji i | | |skierowania do glosowania: | |13. - Zakwalifikowano do glosowania. | | |14. Sędzia dokonujący wstępnej kwalifikacji: | | | | | |15. Sekretarz zespołu kwalifikacyjnego: | | | | | |16. Data kwalifikacji przez zespół sędziów: | | | | | |18. Zatwierdzenie: - Tak - Nie |19. Data zarządzenia: | |20. Adnotacje NSA | | | | | | | | | | | | | | | | | |21. Skierowano do publikacji: |- ONSA i WSA |- z glosą |- inne: |