I SA/Go 64/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za maj 2014 roku na poczet odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za luty, marzec i kwiecień 2008 roku postanowił: 1) zwolnić skarżącego wpisu od skargi, 2) w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku, a także z dokumentów i oświadczeń złożonych przez skarżącego w związku z rozpoznawaniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w innej - toczącej się równolegle sprawie (sygn. akt I SAB/Go 23/14) wynika, co następuje. Skarżący jest samotny. Nie ma oszczędności a jego jedyny majątek stanowi dwudziestodziewięcioletni samochód osobowy. Skarżący utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej. Dochody z tego tytuły za okres od listopada 2014 roku do lutego 2015 roku określił na 2.234,45 zł. Z powodu braku pieniędzy nie reguluje długów wobec banków oraz zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje w razie wykazania przez osobę występującą z wnioskiem, iż nie jest ona w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał istnienie powyższych przesłanek. Z jego oświadczeń wynika, że nie ma oszczędności, a jego dochody nie mogą zostać uznane za wystarczające do poczynienia z nich oszczędności czy też wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb. Skarżącego nie stać zatem na poniesienie całości kosztów postepowania. W tej sytuacji, uwzględniając, iż jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu jest wpis od skargi, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).