I SA/Go 649/08

Dnia 10 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok postanawia: oddalić wniosek. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. E.B. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnione wskazanymi szczegółowo w skardze licznymi i istotnymi uchybieniami zawartymi w zaskarżonej decyzji w związku z czym decyzja taka nie powinna podlegać wykonaniu. Ponadto wniosek jest uzasadniony ważnym interesem skarżącego, gdy z natychmiastowe wyegzekwowanie całej kwoty zaległości wraz z odsetkami zagraża jego dalszej egzystencji jak i jego kontrahentów i może w konsekwencji spowodować utratę miejsc pracy osób zatrudnionych przez podatnika. Zdaniem skarżącego natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje niewątpliwie upadłość firmy skarżącego, która pozbawiona środków nie będzie w stanie wykazać swoich racji i nawet późniejsze uchylenie decyzji nie pozwoli odbudować firmy skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w decyzji. W piśmie tym nie odniósł się do zasadności wniosku o wstrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie jest niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanego dalej P.p.s.a.) przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód, które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji. Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Następuje to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Dla należytego rozpoznania wniosku konieczne jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 P.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Zatem na wnioskodawcy spoczywał obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwoliłyby sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów, ani konkretnych faktów uprawdopodobniających niebezpieczeństwa związane z wykonaniem decyzji i nie pozwala to na ocenę czy istotnie zachodzi niebezpieczeństwo szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wykazał jaka jest sytuacja ekonomiczna firmy i jego własna. Brak zatem materiału porównawczego dla ustalenia, czy zachodzą przesłanki ustawowe dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu podatkowego. Nie stanowi też takiej podstawy uzasadnienie wniosku stanowiące powtórzenie przesłanek ustawowych zawartych w przepisie, bez wykazania na czym konkretnie zagrożenia polegają. Takie okoliczności nie wynikają także z danych zawartych we wniosku o udzielenie prawa pomocy. Uniemożliwia to merytoryczną ocenę żądania wstrzymania (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Dodać należy, że skarżący był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 61 § 1 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.