I SA/Go 66/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że na skutek egzekucji sądowej nie ma majątku, w tym oszczędności. Stwierdził też, że obciążają go liczne długi, a niemiecki sąd wpisał go na listę dłużników niewypłacalnych. Oświadczył natdo, że obecnie nie pracuje ani nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów i pozostaje na utrzymaniu członków rodziny. Skarżący mieszka wraz z dwoma synami (w wieku 16 i 13 lat). Ponieważ treść oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego uznano za niewystarczającą do ustalenia jego sytuacji majątkowej, na podstawie art. 255 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") wezwano skarżącego do złożenia m. in. wyciągów z rachunków bankowych swoich i żony oraz dokumentów obrazujących wysokość dochodów żony. Do dnia posiedzenia niejawnego skarżący nie złożył dokumentów ani oświadczeń o które został wezwany. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony w jakiejkolwiek części. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje w razie wykazania przez osobę występującą z wnioskiem, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z cytowanego przepisu wynika, że dla przyznania prawa pomocy konieczne jest niewątpliwe wykazanie, że poniesienie kosztów postępowania przekracza możliwości majątkowe strony, czyli, że ciężar dowodu w tej kwestii obarcza wnioskującego o prawo pomocy, z zastrzeżeniem obowiązku wezwania do uzupełnienia materiału dowodowego w razie uznania przez sąd (referendarza sądowego), że informacje wynikające z oświadczenia strony złożonego wraz z wnioskiem nie są wystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego (art. 255 p.p.s.a.). Skarżący w złożonym wniosku nie zawarł informacji wyczerpująco obrazujących sytuację majątkową rodziny oraz nie udokumentował deklarowanego stanu rzeczy jakimikolwiek dowodami. W szczególności nie przedstawił sytuacji majątkowej żony i to co do źródeł i wysokości jej dochodów jak również co do jej stanu majątkowego. Dlatego, na podstawie art. 255 p.p.s.a., wezwano go do złożenia koniecznych dokumentów i oświadczeń, których jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie złożył. Wobec niezastosowania się do wezwania, nadal brak było wszystkich informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia wniosku, gdyż materiał dowodowy pozostawał niekompletny - niewystarczający do sprawdzenia, czy twierdzenie skarżącego o niemożności poniesienia kosztów postępowania znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Kategoryczne ustalenie zdolności płatniczych skarżącego uniemożliwił w szczególności brak informacji i dowodów potwierdzających wysokość dochodów oraz stanu posiadania jego żony. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.