I SA/Go 665/08

Dnia 10 września 2008 roku WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WLKP. w składzie następującym: asesor WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2008roku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi M.C. Przedsiębiorstwo "HG" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru i podatku akcyzowego. p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 30 lipca 2008 roku złożonym do tutejszego sądu w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2008r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru i podatku akcyzowego S.M.C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Złożony przez stronę wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej nie zawierał żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie go istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w jego treści stwierdził jedynie, iż "wejście w życie ustawy z dnia 9 maja 2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118 z 4 lipca 2008r., poz.745)już w dniu dzisiejszym skłania do uznania mojej skargi co do wadliwego zastosowania stawki podatku akcyzowego" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Stosownie natomiast do treści art.61 §3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Chodzi o taka szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadającej szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Natomiast tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Przypomnieć należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa §3 art.61 P.p.s.a. stanowi odstępstwo od zasady wynikającej z §1 tego przepisu, zgodnie z którym - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności - dlatego też warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, w świetle art.61 §3 p.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jednocześnie wypada zaznaczyć, iż wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. W uzupełnieniu powinno się również wskazać, iż sąd rozpoznając na podstawie art.61§3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zawartości skargi ( post. NSA z dnia 09 lipca 2004 roku, FZ163/04, niepubl.). jak też, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy.( post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku FZ38/04, niepublikowany) Podsumowując, Strona nie uzasadniła przedmiotowego wniosku, a z akt sprawy nie wynikają żadne inne okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jakie może spowodować wykonanie wskazanej powyżej decyzji. W świetle powyższego zasadnym pozostaje przyjęcie, iż nie zostały spełnione przesłanki określone w art.61 § 3 P.p.s.a. i z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Sąd na podstawie art. 61 §3 i § 5 tej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ) postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji