I SA/Go 669/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi T.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. oddala skargę. T.M. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2014r. nr [...], uchylającą decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. w kwocie 4.910,00 zł i określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. w kwocie 4.888,00 zł a w pozostałym zakresie utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] wydaną w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. Rozstrzygnięcia organów zapadły w następującym stanie faktycznym: Na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2013 r., przeprowadzono wobec skarżącego, postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za 2009 r. Na podstawie dowodów zebranych w toku przeprowadzonego postępowania organ kontroli skarbowej ustalił, że w rozliczeniach występują nieprawidłowości: W zakresie podatku należnego: 1. Skarżący nie ujął w rejestrach VAT sprzedaży, w miesiącach lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r., wszystkich wystawionych przez siebie faktur VAT przez co zaniżył podatek należny o łączną kwotę 165,93 zł. 2. W poszczególnych miesiącach 2009 r. od stycznia do grudnia nie uwzględniał w rozliczeniu kosztów transportu towarów zakupionych przez Internet gdy wpłaty dokonane przez kupujących obejmowały również koszty transportu, przez co zaniżył podatek należny w łącznej kwocie 440,84 zł. W zakresie podatku naliczonego: 1. W rejestrze zakupów VAT za sierpień 2009 r. ujęto fakturę VAT dotyczącą naprawy motocykla - nieużywanego środka trwałego niezwiązanego z działalnością gospodarczą, co spowodowało zawyżenie podatku naliczonego za sierpień 2009 r. o kwotę 30,40 zł. 2. W rejestrze zakupów VAT za lipiec 2009 r. ujęto fakturę VAT dotyczącą naprawy samochodu marki [...], który nie był ujęty w ewidencji środków trwałych, co spowodowało zawyżenie podatku naliczonego za lipiec 2009 r. o kwotę 27,05 zł. 3. W rejestrach zakupów VAT za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. skarżący ujmował faktury tytułem usług sportowo - rekreacyjnych wystawionych - na podstawie umów o korzystanie z Centrum [...] z A.H. i z T.M., tj. osobami fizycznymi a nie firmą U T.M.. Organ stwierdził, że wydatki te mają charakter wydatku osobistego, a co za tym idzie zakup tych usług nie był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych. Skarżący zawyżył z tego tytułu podatek naliczony za miesiące od stycznia do grudnia 2009r. w łącznej wartości 406,80 zł. 4. W miesiącach marzec i kwiecień 2009 r. w rozliczeniu VAT ujęto faktury dokumentujące zakup paliwa - benzyny bezołowiowej 95, w których, w polu "środek transportu" wpisano nr rej [...] nadany samochodowi osobowemu marki [...]. Samochód ten znajdował się w ewidencji środków trwałych skarżącego, lecz został przez niego w 2008 r. wstawiony do autokomisu a w dniu [...].06.2009 r. sprzedany, niemożliwe zatem było tankowanie tego samochodu. Ujęcie tych faktur spowodowało zawyżenie podatku naliczonego w łącznej kwocie 124,10 zł. 5. Ujął w rozliczeniu faktury dotyczące zakupu artykułów dekoracyjnych. Z uwagi na fakt, iż działalność gospodarcza prowadzona była w jego miejscu zamieszkania, organ stwierdził, że artykuły te mogły służyć zarówno działalności gospodarczej jak i potrzebom mieszkalnym skarżącego. W związku z powyższym przyjął część podatku naliczonego wynikającego z faktur, w wysokości wyliczonej w proporcji; powierzchni przeznaczonej na działalność gospodarczą do całkowitej powierzchni domu, tj. 0,6 - jako wydatków związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Stwierdzono, że skarżący zawyżył podatek naliczony o 0,4 wartości wynikających z faktur, tj. o 219,76 zł. 6. Skarżący ujął w rozliczeniach za miesiące lipiec i październik 2009 r. zakupy prywatne - zegarek damski, obrączka oraz wąż 150 mariflex, co spowodowało zawyżenie podatku naliczonego w ww. miesiącach w łącznej kwocie 339,72 zł. 7. Ujmował w rejestrach VAT w miesiącach styczeń, marzec, kwiecień, październik i listopad 2009 r. faktury dokumentujące zakup paliwa i części samochodowych, m.in. od firmy C, bez numeru rejestracyjnego samochodu, którego dotyczą tj. wbrew treści § 5 ust.5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 212, poz.1337). Z uwagi na niewykazanie przez niego związku tych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną organ stwierdził, że zawyżono podatek naliczony w łącznej kwocie 968,88 zł. 8. Organ ustalił, że skarżący ujął w ewidencjach za kwiecień i grudzień 2009r. dwie faktury VAT dokumentujące nabycie paliwa w ilości większej niż pozwala na to pojemność baku samochodów, do których paliwo było nabywane. Powyższe spowodowało zawyżenie podatku naliczonego za ww. miesiące w łącznej kwocie 75,78 zł. 9. W dokumentach przedstawionych przez stronę znajduje się faktura dokumentująca m.in. nabycie oleju napędowego. Organ ustalił, że żaden z posiadanych przez podatnika w 2009 r. pojazdów nie był zasilany paliwem w postaci ON, w związku z czym ten zakup nie miał związku z czynnościami opodatkowanymi a podatnik nie miał prawa do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego związane z tym zakupem. Zawyżył podatek naliczony za grudzień 2009 r. o kwotę 16,30 zł. 10. Strona ujęła w rozliczeniu za miesiące marzec, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 2009 r. zakupy niezwiązane z działalnością gospodarczą, tj. m.in. miotła, kaski motorowe, prace brukarskie przy ul. [...], środek chwastobójczy, garnek, waga osobowa oraz domena o identyfikatorze: [...] (zakup domeny udokumentowany fakturą nr [...] z dnia [...].10.2009 r. o wartości netto 99,00 zł, VAT 21,78 zł, brutto 120,78 zł). W związku z powyższym zawyżył podatek naliczony w wysokości 536,24 zł. 11. Skarżący w rozliczeniu miesięcy styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec i listopad 2009 r. ujął faktury dokumentujące wydatki związane z całą nieruchomością, tj. zakup jonizatorów, żaroodpornych płyt izolacyjnych wykorzystywanych do termicznej izolacji ścianek kominka, wydatki związane z automatyczną bramą wjazdową, zakup okapu kominowego, materiałów służących remontowi pompy wodnej i instalacji wodnej oraz remontu nawierzchni polbruku. Organ przyjął część podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących te zakupy, w wysokości wyliczonej w proporcji powierzchni przeznaczonej na działalność gospodarczą do całkowitej powierzchni domu, tj. 0,6 - jako wydatków związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Stwierdzono, że podatnik zawyżył podatek naliczony o 0,4 wartości wynikających z faktur, tj. o łączną kwotę w wysokości 1253,14 zł. 12. Skarżący księgował w ewidencjach zakupu VAT faktury dotyczące zakupu części i akcesoriów do samochodów. W toku przeprowadzonego postępowania kontrolnego organ ustalił do jakiej marki samochodów przeznaczone są poszczególne części. Organ nie uznał za związane z prowadzoną działalnością gospodarczą wydatków związanych z zakupem części do samochodów, które nie znajdowały się w wykazie środków trwałych lub nie były przez podatnika leasingowane. Organ stwierdził, zawyżenie z tego tytułu podatku naliczonego w łącznej kwocie 1845,45 zł. 13. Zaewidencjonował faktury dotyczące wywozu nieczystości i nabycia energii elektrycznej. Organ przyjął część podatku naliczonego w wysokości wyliczonej w proporcji powierzchni przeznaczonej na działalność gospodarczą do całkowitej powierzchni domu, tj. 0,6 - jako wydatków związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Stwierdzono, zawyżenie podatku naliczonego o 0,4 wartości wynikających z faktur, tj. o łączną kwotę w wysokości 115,37 zł. 14. W ewidencjach zakupu VAT w miesiącach marzec i maj 2009 r. ujęto faktury dokumentujące nabycie zegarka, pokrowca do aparatu fotograficznego oraz suszarki do włosów. Skarżący wyjaśnił, że zakupy zegarka i suszarki stanowiły - gratisy przekazane klientom do zamówienia. Organ stwierdził, że podatnik nie udowodnił, iż wręczenie dwóch prezentów w ciągu całego roku miało związek ze sprzedażą opodatkowaną, zawyżył podatek naliczony w łącznej kwocie 33,35 zł. 15. Ujął w ewidencjach zakupu VAT w miesiącach lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2009 r. wydatki (bilety PKP, opłaty za przejazd autostradą oraz faktury dotyczące nabycia paliwa) dokumentujące podróże służbowe, nie wykazał jednak związku tych podróży ze sprzedażą opodatkowaną. Zawyżono podatek naliczony w łącznej kwocie 148,92 zł. 16. W dokumentacji przedstawionej przez skarżącego znajdują się faktury VAT dokumentujące nabycie paliwa do samochodów [...] oraz [...], leasingowanych przez skarżącego w kontrolowanym okresie.Samochody te były napędzane benzyną a ponadto posiadały instalacje LPG. Organ dokonał wyliczeń, na podstawie których stwierdził, że niemożliwe było tankowanie tak dużych ilości benzyny do samochodów z instalacją gazową. Ostatecznie uznał wszystkie zakupy paliwa w postaci LPG do ww. samochodów oraz zakup 20 l PB w każdym miesiącu. Pozostały zakup benzyny bezołowiowej do tych samochodów nie stanowił, zdaniem organu, wydatku związanego ze sprzedażą opodatkowaną. Zawyżono z tego tytułu podatek naliczony w 2009 r. w łącznej kwocie 3369,36 zł. Organ kontroli skarbowej stwierdził, że prowadzone przez skarżącego ewidencje zakupu i sprzedaży VAT nie zawierają wszystkich danych służących do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. W związku z powyższym, na podstawie art.193 § 4 Ordynacji podatkowej, uznał prowadzone ewidencję zakupu VAT za 2009 r. (od stycznia do grudnia) oraz ewidencje sprzedaży VAT 2009 r. (od stycznia do grudnia) za nierzetelne w części wskazanych nieprawidłowości. Na podstawie art.23 § 2 Ordynacji podatkowej, odstąpił od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, albowiem dane wynikające z ksiąg podatkowych uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwoliły na określenie podstawy opodatkowania. Na podstawie art. 99 ust.12 ustawy o podatku od towarów i usług, organ dokonał odmiennego od deklarowanego przez skarżącego rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. Ustalenia w powyższym zakresie zawarte zostały w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] wydanej w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie do, którego dołączył m.in. kopię faktury - VAT nr [...] wystawionej na rzecz [...] dokumentującej sprzedaż domeny internetowej [...] za kwotę netto 99,00 zł, VAT 21,78 zł, brutto 120,78 zł. Po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i treści odwołania oraz załączonych do niego dokumentów, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że skarżący wykazał związek zakupu domeny z działalnością gospodarczą, a zatem zasadnym było uwzględnienie faktury nr [...] z dnia [...].10.2009 r. w rozliczeniu podatnika za miesiąc listopad 2009 r. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] uchylił decyzję organu kontroli skarbowej w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. w kwocie 4.910,00 zł i w tym zakresie określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. w kwocie 4.888,00 zł a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2014 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług, poprzez odmowę obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony wynikający z faktur potwierdzających nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, - naruszenie art. 122 § 1 oraz art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez wydanie decyzji wymiarowej z naruszeniem prawdy obiektywnej, - naruszenie art. 122 § 1 oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi skarżący powołał treść art.86 ustawy o podatku od towarów i usług i stwierdził, że przepis ten wprowadza fundamentalną zasadę neutralności podatku od towarów i usług. Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie może być uznawane za przywilej podatnika lub ulgę podatkową, lecz za uprawnienie wynikające z istoty podatku, a jego ograniczenie należy w razie wątpliwości interpretować zawężająco. Ponadto wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego wskazywał na istnienie uprawnienia do odliczenia zakwestionowanego podatku naliczonego, jednak organ odwoławczy nie uwzględnił twierdzeń w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez skarżącego oparta została na zarzutach dotyczących naruszenia zarówno prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. W pierwszej kolejności rozważyć zatem należy kwestie związane z przepisami postępowania, gdyż rozstrzygnięcie w przedmiocie kwestii procesowych ma przesądzające znaczenie dla oceny podniesionych w skardze zarzutów dotyczących sfery prawa materialnego. W ocenie Sądu zarzuty skarżącego dotyczące procedury określonej w przepisach Ordynacji podatkowej są niezasadne. Bowiem w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez organy podatkowe w zakresie pozwalającym na stwierdzenie, że podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, z zachowaniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 749). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że materiał dowodowy został zebrany przez organy podatkowe w sposób rzetelny i skrupulatny. Był kompletny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Organy wyczerpały swoje możliwości dowodowe, natomiast jego spójna, logiczna i kompleksowa ocena nie naruszała granic swobodnej oceny dowodów i jako taka korzysta z ochrony przewidzianej w art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 749). Dokonując bowiem ustaleń faktycznych organy podatkowe korzystały z szerokiego wachlarza dowodów: z dowodów osobowych (wyjaśnienia strony, zeznania świadków tj. pracowników skarżącego), wyjaśnień i oświadczeń kontrahentów oraz obszernej dokumentacji księgowej, którą poddano wnikliwej analizie. Organ podatkowy rozpatrzył nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale i poddał analizie całość zebranego materiału dowodowego. Co więcej, w obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy bardzo szczegółowo wyjaśnił, na których dowodach oparł swoje rozstrzygnięcie, a którym takiej wiarygodności odmówił. Ponadto, skarżący miał możliwość wypowiedzenia się, co do ustaleń dokonanych przez organy podatkowe. Jednakże, w toku prowadzonego postępowania, nie zdołał podważyć oceny dokonanej przez organy podatkowe obu instancji, mimo, że w odwołaniu od decyzji, jak i w rozpoznawanej skardze, neguje ustalenia dokonane przez organy podatkowe oraz dowody zebrane w toku postępowania kontrolnego. To zaś, że organy podatkowe dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje skarżący nie świadczy jeszcze o naruszeniu reguł rządzących postępowaniem dowodowym, w szczególności art. 191 Ordynacji podatkowej. Przechodząc do zarzutu naruszenia prawa materialnego podkreślić należy, że w myśl art.86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art.119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie można interpretować w ten sposób, że gwarantuje on podatnikowi uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego w każdym przypadku, gdy podatnik prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Organ słusznie podkreślił, że nie można prawa do odliczenia wywodzić wyłącznie z faktu bycia podatnikiem tego podatku. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że podatnik może dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów lub usług, w zakresie w jakim towary i usługi te są wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych, niezbędnym jest więc wykazanie tego związku. W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wnikliwie przeanalizował zasadność odliczenia podatku naliczonego i szczegółowo odniósł się do stanowiska skarżącego zawartego we wniesionym przez niego odwołaniu. Zawarte w zaskarżonej decyzji stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe, gdyż strona skarżąca poza przedstawieniem w tym odwołaniu swojego stanowiska odmiennego od organów podatkowych na, które powołała się we wniesionej skardze, nie wykazała na istnienia uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego w zakwestionowanych przez organy fakturach. Skarżący we wniesionej skardze nie wskazał także, które konkretnie zakwestionowane przez organ faktury, wykazują związek potwierdzający nabycie towarów, usług, wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Sąd rozpoznający skargę mając na uwadze regulację art.134§1 P.p.s.a. przeanalizował zaskarżoną do sądu decyzję organu drugiej instancji i stwierdził, że nie narusza ona prawa procesowego oraz prawa materialnego. Organy podatkowe prawidłowo zakwestionowały fakturę za naprawę motocykla - niezwiązanego z działalnością gospodarczą, fakturę za naprawę prywatnego samochodu marki [...], faktury za usługi sportowo-rekreacyjne wystawione na podstawie umów o korzystanie z Centrum [...]. Podobnie rzecz się miała z zakupem zegarka damskiego, obrączki oraz węża 150 mariflex, jak również faktur zakupu paliwa - benzyny bezołowiowej 95, w których, w polu "środek transportu" wpisano nr rej [...] nadany samochodowi osobowemu marki [...]. W przypadku faktur dotyczących zakupu artykułów dekoracyjnych oraz faktur dokumentujących wydatki związane z całą nieruchomością, tj. zakup jonizatorów, okapu kominowego, żaroodpornych płyt izolacyjnych wykorzystywanych do termicznej izolacji ścianek kominka, wydatków związanych z automatyczną bramą wjazdową, materiałów służących remontowi pompy wodnej i instalacji wodnej oraz remontu nawierzchni polbruku, jak również dotyczących wywozu nieczystości i nabycia energii elektrycznej. Organy prawidłowo przyjęły, część podatku naliczonego w wysokości wyliczonej w proporcji, powierzchni przeznaczonej na działalność gospodarczą do całkowitej powierzchni domu, tj. 0,6 - jako wydatków związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Organy słusznie nie uwzględniły faktur dokumentujących zakup paliwa i części samochodowych od firmy C, gdyż nie zawierały numeru rejestracyjnego samochodu, którego dotyczyły. Skarżący, także nie prawidłowego ujął w ewidencjach za kwiecień i grudzień 2009 r. dwie faktury VAT dokumentujące nabycie paliwa w ilości większej niż pozwala na to pojemność baku samochodów, do których paliwo było nabywane. Nieprawidłowo również ujął faktury nabycia oleju napędowego w sytuacji, kiedy żaden z posiadanych przez podatnika w 2009 r. pojazdów nie był zasilany tym paliwem. Organy słusznie zakwestionowały zakupy niezwiązanane z działalnością gospodarczą, w postaci miotły, kasków motorowych, prac brukarskie przy ul. [...], środka chwastobójczego, garnka, wagi osobowej. Faktur dotyczących zakupu części i akcesoriów do samochodów, które nie znajdowały się w wykazie środków trwałych lub nie były przez podatnika leasingowane. W przypadku nabycia zegarka, pokrowca do aparatu fotograficznego oraz suszarki do włosów, organy słusznie stwierdziły, że skarżący nie wykazał, iż wręczenie dwóch prezentów w ciągu całego roku miało związek ze sprzedażą opodatkowaną. Skarżący także co do wydatków w postaci biletów PKP, opłat za przejazd autostradą oraz faktur nabycia paliwa dokumentujących podróże służbowe, nie wykazał związku tych podróży ze sprzedażą opodatkowaną. Organy prawidłowo, zakwestionowały nabycie paliwa do samochodów [...] oraz [...], leasingowanych przez skarżącego, które posiadały instalacje LPG, uznając wszystkie zakupy paliwa w postaci LPG do tych samochodów oraz zakup 20 l PB w każdym miesiącu, jako wydatku gospodarczego uzasadnionego i związanego ze sprzedażą; opodatkowaną. Kierując się zatem przedstawionymi względami, skargę w niniejszej sprawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), należało oddalić.