I SA/Go 686/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia oddala skargę. Skarżący, P.G., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] października 2014r. utrzymujące w mocy postanowienie własne z [...] lipca 2014 r. o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie: 1. uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...]; 2. uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...]; 3. uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...]; 4. zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003r. w kwocie 1.291.360,60 zł na poczet odsetek od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000r. w kwocie 187.862,00 zł oraz na zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 1.103.498,60 zł; 5. zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003r. w kwocie 43.502,45 zł na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r., w tym na należność główną kwotę 27.536,45 zł oraz na odsetki za zwłokę kwotę 15.966,00 zł; 6. zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003r. w kwocie 1.006.716,00 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r., w tym na należność główną kwotę 516.624,55 zł oraz na odsetki za zwłokę kwotę 299.741,00 zł. Wydanie zaskarżonego postanowienie było skutkiem rozpoznania wniosku strony z dnia [...] maja 2014 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia. Rozstrzygniecie organu zapadło na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 1.363.291,10 zł, prawidłowe kwoty zaliczek na podatek dochodowy z tytułu sprzedaży akcji w wysokości 74.120,90 zł za miesiąc maj 2000 r., 400.140,00 zł za miesiąc sierpień 2000 r. i 222.362,70 zł za miesiąc wrzesień 2000 r. oraz odsetki za zwłokę od ww. zaliczek na dzień wydania decyzji w wysokości 583.649,00 zł. Wykonując decyzję skarżący wpłacił w dniu [...] sierpnia 2003 r. 1.291.360,60 zł i 43.502,45 zł oraz w dniu [...] sierpnia 2003 r. 1.006.716,00 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] poinformował skarżącego o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r, w kwocie 43.502,45 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 29.282,75 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 14.210,90 zł. Następnie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował skarżącego o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.291.360,60 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 696.630,85 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 594.712,15 zł. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.006.716,00 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 637.079,10 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 369.628,10 zł. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Go 1698/05 oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II FSK 262/06, uchylił zaskarżony wyrok w całości, oddalił skargę w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oraz uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2004 r. i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2003 r. - w części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. Ponownie rozliczając wpłaty po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego: postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] poinformował skarżącego o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 43.502,45 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 29.261,65 zł oraz na odsetki za zwłokę w kwocie 14.232,00 zł, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] organ poinformował o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.291.360,60 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 817.405,10 zł oraz na odsetki za zwłokę w kwocie 473.946,70 zł, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] poinformował o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.006.716,00 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 516.624,35 zł oraz na odsetki za zwłokę w kwocie 299.741,20 zł. Na powyższe postanowienia skarżący wniósł zażalenia. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Następnie postanowieniem z dnia [...] września 2007r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował skarżącego o ponownym zaliczeniu wpłat: -z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 43.502,45 zł na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 29.261,65 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 14.232,00 zł, -z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.291.360,60 zł na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 817.405,10 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 473.946,70 zł, -z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.006.716,00 zł na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 516.624,35 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 299.741,20 zł. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2007 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W dniu [...] października 2007 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją nr [...] określił skarżącemu wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za 2000 r., od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 187.862,00 zł. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wznowił postępowanie w sprawie zaliczenia wpłat z dnia [...] sierpnia 2003 r. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. wraz z odsetkami za zwłokę. W wyniku wznowienia postępowania Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]: -uchylił w całości postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 43.502,45 zł, -uchylił w całości postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.291.360,60 zł, -uchylił w całości postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.006.716,00 zł, -zaliczył wpłatę z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 43.502,45 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 29.261,65 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 14.232,00 zł, -zaliczył wpłatę z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.291.360,60 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 817.405,10 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 473.946,70 zł, -zaliczył wpłatę z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.006.716,00 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 516.624,35 zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 299.741,20 zł. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie z dnia [...] lipca 2008 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania w znacznej części. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] poinformował skarżącego o: 1. uchyleniu w całości postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]; 2. uchyleniu w całości postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]; 3. uchyleniu w całości postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]; 4. zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.291.360,60 zł na poczet odsetek od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 187.862,00 zł oraz na zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 1.103.498,60 zł; 5. zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 43.502,45 zł na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r., w tym na należność główną kwotę 27.536,45 zł oraz na odsetki za zwłokę kwotę 15.966,00 zł; 6. zaliczeniu wpłaty z dnia [...] sierpnia 2003 r. w kwocie 1.006.716,00 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., w tym na należność główną kwotę 516.624,55 zł oraz na odsetki za zwłokę kwotę 299.741,00 zł. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Następnie kolejnym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Na powyższe postanowienia skarżący w dniu 13 czerwca 2011 r. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Wyrokiem z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt I SA/Go 576/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wyrokiem z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Go 575/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Wyroki zostały zaskarżone został do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargi kasacyjne od tych wyroków w dniu 23 stycznia 2014 r. zostały oddalone. Pismem z [...] marca 2012 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Jako przesłankę stwierdzenia nieważności wskazał art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zarzucając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przez niewłaściwy organ. podniósł, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Urząd Skarbowy, zamiast przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, co wynika z nagłówka postanowienia. Z ostrożności procesowej podniósł zarzut prowadzenia postępowania za okresy objęte przedawnieniem. Podniósł, że niedopuszczalne jest zaliczanie w 2010 r. wpłat na poczet 2000 r., który objęty jest przedawnieniem. Podkreślił, że żadna z jego dyspozycji z 2003 r. nie dotyczyła zaliczenia wpłat na poczet odsetek od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r., które zostały określone dopiero decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] lutego 2007r. Następnie wskazując na treść art. 245 § 1 pkt 3 lit. b) Ordynacji podatkowej stwierdził, że niedopuszczalna jest zmiana lub uchylenie postanowień dotyczących zobowiązania podatkowego, które uległo przedawnieniu. Podniósł również, że w sprawie nie zaszła przesłanka z art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej, która została wskazana jako podstawa wznowienia postępowania. Strona stwierdziła, że w powyższym przepisie chodzi o sytuację, gdy decyzja została wydana w oparciu o rozstrzygnięcie innego organu lub sądu, które stanowiło podstawę prawną a nie podstawę faktyczną decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] sierpnia 2012 r. odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] sierpnia 2010 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł na nie zażalenie. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] sierpnia 2012 r. Rozstrzygniecie organu drugiej instancji zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem w sprawie sygn. akt I SA/Go 44/13 z dnia 6 marca 2013 r. Sąd oddalił skargę, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 stycznia 2014 r. w sprawie II FSK 1816/13 oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił wydanie go mimo, że dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej innymi postanowieniami ostatecznymi (art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej), to jest naruszenie art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w związku z art. 219 i 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, polegające na uchyleniu w całości postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2003r nr [...] i z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] i [...], mimo iż decyzja uzasadniająca ich byt prawny, w toku kontroli sądowej została uchylona tylko co do części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że organ podatkowy dokonując ponownego zarachowania wszystkich dokonanych wpłat wyszedł poza ramy wyznaczone przez częściowe uchylenie decyzji Dyrektora UKS wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2007 r. Wskazał, że organ nie ograniczył się do zmiany odnośnie zarachowania wpłaty dokonanej tytułem odsetek za zwłokę od niezapłaconych w 2000r. zaliczek na podatek dochodowy. W ocenie strony organ wyszedł poza ramy wznowienia postępowania, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Dalej strona wskazała, że organ pod pretekstem uchylenia decyzji dokonuje niedopuszczalnej z punktu widzenia art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej ingerencji w ostateczne rozstrzygnięcie. Zdaniem strony organ swoim postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. [...] w przeważającej części rozstrzygnął co do sprawy już wcześniej rozstrzygniętej ostatecznie swoimi wcześniejszymi postanowieniami z dnia [...] sierpnia 2003 r. Uzasadnia to stwierdzenie nieważności tegoż postanowienia. Spełniony jest tym samym warunek konieczny powołania się na przesłankę stwierdzenia nieważności z art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej jakim jest konieczność wystąpienia tożsamości sprawy podatkowej rozstrzygniętej tak postanowieniem ostatecznym jak i następującym po nim kolejnym postanowieniem. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. [...] odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowego postanowienia. Organ w uzasadnieniu wskazał, iż nie stwierdził, by oststeczne postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010r. dotyczyło sprawy już poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym. Postanowienie to dotyczy zaliczenia wpłat dokonanych przez stronę w dnia [...] sierpnia 2003 r. na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości, po wznowieniu postępowania, w wyniku uchylenia wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000r. Organ wskazał, że jedynym pozostającym w obrocie prawnym postanowieniem odnoszącym się do kwestii rozliczenia wpłat dokonanych przez skarżącego w dniach [...] sierpnia 2003r. jest ostateczne postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., wydane po wznowieniu postępowań zakończonych ostatecznymi postanowieniami ww. organu z dnia [...] sierpnia 2003 r., które to postanowienia zostały uchylone w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej wywodom zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, jak określa art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Z § 2 wskazanego artykułu wynika, że jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola sądowoadministracyjna jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu przed sadem administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego, jak też prawidłowość wykładni tych przepisów. Dodać również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ), zwanej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.). Dokonana w tak zakreślonych granicach kontrola zaskarżonego postanowienia wskazuje, że nie narusza ono prawa. Na wstępnie podkreślić należy, iż stwierdzenie nieważności postanowienia jest instytucją procesową umożliwiającą usunięcie z obrotu prawnego postanowień ostatecznych, dotkniętych kwalifikowanymi wadami prawnymi. Katalog tych wad został enumeratywnie określony przez ustawodawcę w art. 247 § 1 ustawy Ordynacja podatkowy. Jednocześnie przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia nie jest ponowne rozpoznanie sprawy, co do istoty. Postępowanie to nie może przeradzać się zatem w postępowanie o charakterze merytorycznym, w którym bada się na nowo wszystkie zarzuty. Organ podatkowy zobowiązany jest jedynie do badania w tym trybie czy w sprawie zaistniała któraś z wad wymienionych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej. Podkreślić również należy, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia jest postępowaniem nadzwyczajnym i stanowi wyjątek od zasady trwałości ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych, wyrażonej w art. 128 Ordynacji podatkowej. Zatem w postępowaniu o stwierdzenie nieważności rozstrzygnięcia administracyjnego obowiązkiem organu jest rozpatrywanie sprawy wyłącznie w granicach określonych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej i organ nie jest władny rozpatrywać sprawy co do istoty, jak w postępowaniu zażaleniowym. Przechodząc do oceny podniesionych w skardze zarzutów stwierdzić należy, że okazały się one niezasadne. Strona wystąpiła o stwierdzenie nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego wskazując, że dotyczy ono sprawy już poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym, przez co spełniona została przesłanka stwierdzenia nieważności wynikająca z art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że jedynym postanowieniem pozostającym w obrocie prawnym odnoszącym się do kwestii rozliczenia wpłat dokonanych przez skarżącego w dniach [...] sierpnia 2003r. jest ostateczne postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Postanowienie to zostało wydane po wznowieniu postępowań zakończonych ostatecznymi postanowieniami tego organu z dnia [...] sierpnia 2003 r. Postanowienia te zostały uchylone w całości postanowieniem którego o stwierdzenie nieważności domaga się strona skarżąca. Oznacza to, że brak jest podstaw do przyjęcia, że sprawa została już rozstrzygnięta innym postanowieniem ostatecznym. Niewątpliwie przed wydaniem postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. sprawę rozliczenia wpłat dokonanych przez skarżącego w dniach [...] sierpnia 2003 r. rozstrzygały ostateczne postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003r. Jednak postępowania w sprawach zakończonych tymi postanowieniami zostały wznowione w konsekwencji czego postanowienia te zostały uchylone w całości i organ w tym zakresie orzekł co do istoty (co do sposobu zaliczenia wpłat). Strona również w ramach tego zarzutu nieważności wskazuje, że orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt II FSK 262/06 nie stanowiło podstawy do wznowienia postępowania w sprawach zakończonych postanowieniami z dnia [...] sierpnia 2003 r. W ocenie strony wznowienie postępowań i w konsekwencji uchylenie w całości postanowień i rozstrzygnięcie w zakresie zaliczenia wpłat dokonanych w sierpniu 2003 r. w odniesieniu również co do zaliczenia na należność główną – podatek dochodowy od osób fizycznych - stanowi ponowne rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem strony wznowienie postępowania winno dotyczyć tylko postanowień w zakresie rozliczenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. Zarzut ten jest niezasadny z dwóch powodów: Po pierwsze postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter deklaratoryjny i potwierdza jedynie dokonanie materialno-technicznej czynności rachunkowej, polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych. Zgodnie z treścią art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej "jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku w jakim, w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę". Nie może umknąć uwadze, że sposób w jaki zarachowuje się wpłatę (proporcjonalnie) wymusił na organach podatkowych ponowne rozliczenie dokonanych wpłat. Z uwagi na stwierdzenie prawomocnym orzeczeniem sądu, że nie należą się za określony okres odsetki, musiało nastąpić ponowne rozliczenie dokonanych wpłat. Orzeczenie sądu w odniesieniu do określenia odsetek, spowodowało zupełnie inną proporcję kwoty zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę w jakiej winno dokonać się zarachowania dokonanych w dniach [...] sierpnia 2003r. wpłat. Tym samym w stanie faktycznym sprawy organ nie miał możliwości wyeliminowania w części postanowień z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nie ulega wątpliwości Sądu, że po wyroku z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. II FSK 262/06 należało uchylić postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003r. Organ mógł to uczynić wyłącznie w trybie wznowienia postępowania, co też uczynił. Słusznie organ wskazuje, że postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej jest aktem formalnym, informującym o sposobie zaliczenia wpłaty i nie rozstrzyga o istnieniu i wysokości zaległości podatkowej. Po drugie umknęło stronie skarżącej, że postanowienie o wznowieniu postępowań zakończonych postanowieniami z dnia [...] sierpnia 2003 r. było już poddane ocenie legalność przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt II FSK 1816/13. W pkt 6 uzasadnienia tego orzeczenia NSA stwierdził: "Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie dostrzega, iż przedmiotowa sprawa dotyczy jego wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. Postanowienie to zostało wydane w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 219 i art. 217 § 2 oraz art. 243 § 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 7 ord. pod. Z tych przepisów wynika, że w sprawie zakończonej postanowieniem ostatecznym wznawia się postępowanie, jeżeli postanowienie zostało wydane na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanego postanowienia. Przesłanka powyższa zaistniała w związku z wydaniem przez NSA z dnia 14 lutego 2007 r. uchylającym decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2003 r.". Powołane orzeczenie dotyczyło wniosku strony o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], jednak z innej podstawy - art. 247 § 1 pkt 1,3 i 7 Ordynacji podatkowej. W zarzutach strona podnosiła, że rażące naruszenie prawa wynika "poprzez zaakceptowanie faktu, że organ podatkowy w [...] stosownym postanowieniem, którego dotyczył wniosek o stwierdzenie nieważności orzekł o ponownym zarachowaniu wpłaty na poczet przedawnionego zobowiązania (...)." Sąd nie stwierdził by w rozpatrywanej sprawie zachodziła sytuacja określona w art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Nie stwierdził również innych uchybień, które skutkowałyby wyeliminowaniem zaskarżonego postanowienia z obrotu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić.