I SA/Go 71/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2012 r. wniosku J.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: 1. Przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. 2. W pozostałym zakresie wniosek oddalić. Skargą z dnia [...] stycznia 2012r. J.G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Wraz z przedmiotową skargą złożono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną E.G.. Małżonka skarżącego jest osobą bezrobotną, a przysługujące jej prawo do zasiłku (699,30 zł) wygasło z dniem [...] lutego 2012 r. Skarżący jest zatrudniony na umowę o pracę. W miesiącach grudniu 2011 r. i styczniu 2012 r. była to praca na ¼ etatu, za którą otrzymywał 350 zł miesięcznie. Natomiast od lutego 2012 r. zatrudniony jest na ½ i otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 750 zł brutto. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Posiada natomiast mieszkanie o wielkości 57 m2 , działkę budowlaną z domem w stanie surowym o wielkości 180 m2 oraz 5 garaży w zabudowie szeregowej. J.G. wskazał, że z posiadanych nieruchomości nie otrzymuje dochodów. Na koszty utrzymania rodziny skarżącego składają się: opłata za czynsz w wysokości 375,94 zł, energię elektryczną 154 zł (płatne co 2 miesiące po 308 zł) oraz abonament RTV w wysokości 93 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Z kolei zgodnie z treścią art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe, a jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych. Wskazać należy, że instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący spełnił przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy, jednakże tylko w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniania to przede wszystkim trudna sytuacja finansowa rodziny skarżącego. Obarczenie J.G. ciężarem uiszczenia przedmiotowego wpisu zdaniem Sądu naraziłoby rodzinę skarżącego na uszczerbek pogarszający ich sytuację finansową. Dokonując oceny wniosku, Sąd uwzględnił możliwości finansowe skarżącego i jego małżonki oraz ponoszone przez nich wydatki na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Podkreślenia wymaga również fakt, że skarżący określając wysokość niezbędnych wydatków nie uwzględnił kosztów zakupu żywności. Mając na uwadze powyższe okoliczności, oraz fakt, iż jedyną opłatą podlegającą obecnie uiszczeniu jest wpis od skargi, Sąd uznał, że zasadne jest udzielenie pomocy sądowej skarżącemu w postaci zwolnienia go od uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.