I SA/Go 71/17
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2017-04-18
Skład orzekający: Jacek Niedzielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną, zdrowotną oraz liczne postępowania sądowe?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniono to trudną sytuacją finansową skarżącego, wynikającą z braku stałego dochodu, licznych zobowiązań (alimenty, grzywny, długi wobec urzędu skarbowego), a także jego chorobami i koniecznością ponoszenia kosztów w wielu równoległych postępowaniach sądowych. Sąd wziął pod uwagę dokumenty złożone w innych sprawach, uznając je za aktualne i wystarczające do oceny sytuacji skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący R.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego. Sąd odrzucił skargę z powodu wniesienia jej po terminie. Następnie skarżący złożył pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie", wnosząc o przywrócenie terminu, zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, powołując się na problemy zdrowotne. Po wezwaniu do sprecyzowania pisma i złożenia wniosku na urzędowym formularzu, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przedstawiając swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2017 r. wniosku R.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla skarżącego adwokata.
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 71/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia.
Pismem z dnia [...] marca 2017 r. skarżący złożył zażalenie wnosząc o "przywrócenie terminu do odwołania" oraz o zwolnienie go z kosztów sądowych i przyznanie adwokata. W uzasadnieniu wymienił choroby, na które cierpi (uszkodzony kręgosłup, wrzody żołądka, przepuklina brzuszna, problemy z pamięcią).
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 21 marca 2017 r. wezwano skarżącego do podania informacji, w terminie 7 dni, czy jego pismo złożone 14 marca 2017 r. zatytułowane "Zażalenie na postanowienie I SA/Go 71/17" jest zażaleniem na postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 21 lutego 2017 r. czy też wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pod rygorem przyjęcia, że ww. pismo jest wnioskiem o przywrócenie terminu. Jednocześnie wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF".
W odpowiedzi, w zakreślonym terminie, skarżący nadesłał swój wniosek na urzędowym formularzu, wnosząc w nim o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. W oświadczeniu o sytuacji rodzinnej i majątku skarżący poinformował, że mieszka sam, jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, nie ma majątku, jest chory i ma "dwa miliony długu", 20 tyś. alimentów i 3 tyś. grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718
ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), zaś w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika w sprawie (art. 245 § 3 tej ustawy).
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zawarty w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś zwrot "może być przyznane" wskazuje na fakultatywny charakter orzeczenia Sądu o przyznaniu prawa pomocy. Przy spełnieniu przesłanek przewidzianych w wymienionym przepisie, Sąd bowiem może, ale nie musi, przyznać wnioskowaną pomoc, gdy uzna, że zachodzi taka potrzeba w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008r., I GZ 173/08, CBOSA). Uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie należy więc do Sądu, przy czym ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Podnieść też należy, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Z tego też względu przesłanki zastosowania tej instytucji powinny być interpretowane w sposób ścisły. Pomoc finansowa ze strony państwa przysługiwać będzie jedynie podmiotom, które nie mogą - z powodów od siebie niezależnych - pozyskać środków koniecznych do prowadzenia postępowania sądowego (postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 326/08, CBOSA).
Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy podkreślić należy, że wnioskodawca zainicjował w tutejszym Sądzie kilkadziesiąt postępowań o prawo pomocy, w których został wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną (wyciągi z rachunków bankowych, zeznania podatkowe, dokument potwierdzający wysokość i źródło dochodów) oraz informacji czy jest żonaty, a w takiej sytuacji również dokumentów dotyczących źródła i wysokości dochodów żony. W odpowiedzi skarżący wskazał, że nie jest żonaty, ma dwoje dzieci, nie ma domu, utrzymuje się z prac dorywczych. Dodatkowo wymienił swoje comiesięczne zobowiązania: 300 zł na rzecz funduszu alimentacyjnego, 300 zł na drugie dziecko, 125 zł grzywny w sądzie w [...], 20.000,00 zł grzywny w sądzie w [...]. Jednocześnie poinformował, że jest chory (uszkodzony kręgosłup, wrzody żołądka, przepuklina brzuszna, problemy z pamięcią, liczne urazy). Przesłał następujące dokumenty: kopię zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia wydane dla potrzeb Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z [...] sierpnia 2014 r., kopię historii zdrowia i chorób pacjenta wystawioną przez A z [...] sierpnia 2014 r., kopię wyniku badania usg powłoki jamy brzusznej z [...] września 2013 r., kopię wyniku gastroskopii z [...] listopada 2010 r., kopię karty informacyjnej z Katedry i Kliniki Neurochirurgii i Neurotraumatologii za okres [...] sierpnia 2002 r., kopię karty informacyjnej z Oddziału Urazowo-Ortopedycznego [...] Sp. z o.o. z [...] lutego 2017 r., kopię obdukcji sądowo-lekarskiej z dnia [...] lutego 2017 r., kopie kart informacyjnych z Izby Przyjęć Powiatowego [...] z [...] lipca 2015 r., [...] września 2015 r. i [...] lutego 2017 r., kopię oświadczenia z [...] września 2015 r. złożonego w Powiatowym [...] o niemożności zapłacenia za wykonane badania i zabiegi na izbie przyjęć (240 zł), kopię pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] stycznia 2017r. przekazującego odwołanie skarżącego Dyrektorowi Izby Skarbowej, kopię zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z [...] lutego 2017 r. na kwotę 93.352 należności głównej wraz z odsetkami w wysokości 43.015,97 zł oraz kosztami egzekucyjnymi w kwocie 8.188,10 zł wraz z kopiami tytułów wykonawczych: [...].
W świetle zatem powyższego, dokumenty wykazujące aktualną sytuację majątkową, finansową i rodzinną skarżącego mogą zostać wzięte pod uwagę przy ocenie jego wniosku złożonego w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa, rozpoznając wniosek o prawo pomocy złożony w konkretnej sprawie, Sąd/Referendarz sądowy może wziąć z urzędu pod uwagę oświadczenia, a także dokumenty złożone do innej sprawy, jeżeli są one aktualne na dzień rozpoznania wniosku. Co do zasady dotyczy to okoliczności uznanych za udowodnione oraz mających znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, uzupełniających wiedzę w zakresie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, bądź wyjaśniających wątpliwości powzięte przy ocenie konkretnego wniosku. Zatem, w sytuacji gdy skarżący wykaże, że spełnia przesłanki do udzielenia prawa pomocy w jednej sprawie, to okoliczność ta winna być wzięta pod uwagę również w innych zainicjowanych przez niego postępowaniach.
Oceniając sytuację finansową i majątkową przedstawioną przez skarżącego Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata.
Sąd wziął pod uwagę wielokrotnie składane oświadczenia skarżącego dotyczące jego trudnej sytuacji majątkowej i osobistej. Z przedłożonych do Sądu kopii kart leczenia szpitalnego, zaświadczeń lekarskich oraz kopii tytułów wykonawczych wynika, że skarżący cierpi na schorzenia narządów wewnętrznych oraz wynikające z doświadczonych w ciągu jego życia urazów. Często korzysta z pomocy jednostek służby zdrowia. Sam podkreśla, że "nie potrafi obsłużyć" wielości swoich postępowań. Jednocześnie nie ma stałego źródła dochodów i utrzymuje się z prac dorywczych płacąc 300 zł miesięcznie alimentów na drugie dziecko i 300 zł na rzecz funduszu alimentacyjnego. Z przedłożonej przez niego kopii zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego skierowanego do [...] wynika, że jego zobowiązania na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego wynoszą łącznie 144.556,07 zł. Natomiast z oświadczenia skarżącego oraz przedłożonych przez niego dokumentów wynika, że ma kłopot z uregulowaniem nawet najmniejszych kwot, np. rachunku za zabiegi i diagnostykę na szpitalnej izbie przyjęć (240 zł).
W ocenie Sądu, opartej na podstawie dotychczasowego przebiegu postępowania, oświadczeń skarżącego oraz kopii dokumentów znajdujących się w aktach licznych postępowań przez niego zainicjowanych, skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Dodatkowo jego sytuację komplikuje fakt wielości spraw zawisłych przed tutejszym Sądem i konieczność poniesienia kosztów z tym związanych. Nadto sposób formułowania odpowiedzi na wezwania Sądu wskazuje na zasadność ustanowienia dla skarżącego adwokata.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 4 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło