I SA/Go 71/17

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2017-07-18

Skład orzekający: Krystyna Skowrońska-Pastuszko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po tym, jak sąd odmówił przywrócenia terminu w postanowieniu, które nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone (tj. w toku postępowania zażaleniowego), jest dopuszczalny?
Ratio decidendi
Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ został złożony w toku postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu, które nie zostało jeszcze zakończone prawomocnym postanowieniem. Wniosek ten wpłynął do sądu w dniu 28 czerwca 2016 r., podczas gdy sąd odmówił przywrócenia terminu postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r., na które pełnomocnik wniósł zażalenie, a które nie zostało jeszcze rozpoznane.
Stan faktyczny
Skarżący R.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z uchybieniem terminu. Sąd odrzucił skargę. Skarżący złożył pismo, które zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc liczne choroby i brak znajomości prawa. Sąd ustanowił dla niego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik złożył kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą. Sąd odmówił przywrócenia terminu, a następnie odrzucił wniosek pełnomocnika jako niedopuszczalny, ponieważ został złożony w toku postępowania, które nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2017 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie o podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 71/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu. W piśmie z [...] marca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie. Wskazał w nim na liczne choroby, mnogość spraw prowadzonych przed organami, jak i przed sądem. Jednocześnie wniósł o "przywrócenie terminu do odwołania". Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2017 r. wezwano skarżącego do podania, czy jego pismo złożone 14 marca 2017 r. jest zażaleniem na postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lutego 2017 r., czy też wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pod rygorem uznania ww. pisma za wniosek o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył "zażalenie na postanowienie I SA/Go 71/17" (k.34 akt sądowych) oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (k. 35 akt sądowych), w których podniósł, że jest chory, nie zna prawa. Nadto wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K.. Pełnomocnik zapoznał się z aktami niniejszej sprawy w dniu 24 maja 2017 r. Zgodnie z zarządzeniem z 25 maja 2017r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] poprzez podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu tego terminu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wyznaczony w sprawie pełnomocnik wskazał, że skarżący jest osobą chorą, ponadto nie rozumie on prowadzonych wobec niego postępowań i nie jest w stanie odnaleźć się w szeregu spraw jego dotyczących. Zasadnym zatem byłoby skierowanie go na badania psychiatryczne. Powyższe uprawdopodabnia, w ocenie pełnomocnika, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych (powinno być: w uchybieniu terminu do wniesienia skargi). Pełnomocnik skarżącego dodał, że kontakt z klientem jest praktycznie zerowy; skarżący tylko raz nawiązał listowny kontakt z kancelarią. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 lipca 2017r. (z.p.o. – k. 101 akt sądowych). W dniu 28 czerwca 2016 r. wpłynął do tutejszego Sądu, złożony za pośrednictwem organu w dniu 29 maja 2017 r. , wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]. W motywach uzasadnienia wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że w dniu 18 grudnia 2016 r. R.S. otrzymał odpis decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, od której odwołanie sporządzone przez niego wpłynęło dnia 18 stycznia 2017r. Zdaniem pełnomocnika nie ulega wątpliwości, że zostało ono złożone po upływie przewidzianego przez ustawę 30-dniowego terminu, jednakże nie nastąpiło to z winy skarżącego. Pełnomocnik podkreślił, że skarżący, co wynika z licznych pism, jest osobą ciężko chorą, i jak sam wskazywał w swoich pismach, zasadnym byłoby skierowanie go na badania psychiatryczne, a co za tym idzie, nie miał on świadomości, że przekraczając termin do wniesienia skargi powinien także złożyć wraz z nią wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na swój stan zdrowia wnioskował o przyznanie mu pomocy w osobie adwokata, który pomoże mu zająć się licznymi sprawami prowadzonymi przeciwko niemu. Pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę, że R.S. przekroczył termin do wniesienia skargi zaledwie o jeden dzień. Jednocześnie pełnomocnik wyjaśnił, że informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 23 maja 2017 r., zaś następnego dnia zapoznał się z aktami sprawy. Zaznaczył, że z uwagi na to, iż został ustanowiony pełnomocnikiem w wielu innych sprawach R.S. toczących się przed WSA w Gorzowie Wielkopolskim, już wcześniej wystosował do niego pismo, w którym wezwał go do osobistego stawiennictwa w kancelarii lub kontaktu telefonicznego, czego jednakże R.S. nie uczynił. Nadto pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w sytuacji niedochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zanim jednak Sąd przystąpi do badania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w chybieniu terminu obowiązany jest dokonać oceny wniosku przez pryzmat art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie o podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r., który wpłynął do tutejszego Sądu w dniu 28 czerwca 2017 r. (k. 85 akt sądowych) uznać należy za niedopuszczalny. Zaznaczyć trzeba, że pełnomocnik skarżącego przystąpił do niniejszego postępowania na etapie, w którym rozpoznawany był złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka, na skutek postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 kwietnia 2017r., wyznaczyła skarżącemu w dniu [...] maja 2017r. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K., który informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie otrzymał 23 maja 2017 r., a następnie 24 maja 2017 r. zapoznał się z aktami niniejszej sprawy. Natomiast R.S. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. Z uwagi na to, że skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wniosek o przywrócenie terminu nie został rozpoznany do czasu ustanowienia skarżącemu pełnomocnika z urzędu. W piśmie z dnia [...] maja 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego o usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. poprzez podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu tego terminu. Po uzyskaniu wyjaśnień pełnomocnika w tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 lipca 2017 r. (z.p.o. – k. 101 akt sądowych). Zaś w dniu 10 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł na to postanowienie zażalenie. Z kolei w dniu 28 czerwca 2016 r. wpłynął do tutejszego Sądu, złożony za pośrednictwem organu w dniu 29 maja 2017 r. , wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem skarżącego, że w sytuacji niedochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika. Niemniej jednak, wbrew przekonaniu pełnomocnika skarżącego, z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż skarżący sam zainicjował postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu, zaś wyznaczony dla skarżącego z urzędu pełnomocnik podejmował dalsze czynności w tym zakresie, składając m.in. zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 czerwca 2017 r., które jeszcze nie zostało rozpoznane. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który wpłynął do tutejszego Sądu w dniu 28 czerwca 2016 r., z uwagi na to, że został złożony w toku toczącego się już postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu uznać należało za niedopuszczany z mocy ustawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło