I SA/Go 722/10

Dnia 18 sierpnia 2010 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "H A. i E.H." Spółki jawnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2005r. postanawia 1. Umorzyć postępowanie sądowe. 2. Zasadzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 2817 (dwa tysiące osiemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca Spółka "H A. i E.H." spółka jawna reprezentowana przez radcę prawnego M.K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2010 roku nr [...] w części dotyczącej określenia Spółce zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc luty 2005r. w wysokości 10.522,00 zł. Zaskarżona decyzja uchylała decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2010r. w części dotyczącej wysokości zobowiązania podatkowego i określała zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc luty w kwocie 10.522,00 zł. W pozostałej części utrzymywała decyzję w mocy. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej Spółki zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie norm prawa procesowego tj. : – art. 165 § 1, 2, 4 Ordynacji podatkowej, polegające na wydaniu decyzji w sprawie, w której postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte, co zdaniem pełnomocnika skarżącej Spółki powoduje skutek nieważności decyzji. Z ostrożności procesowej pełnomocnik zarzucił również zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji rażące naruszenie prawa tj. – wydanie decyzji częściowo bez podstawy prawnej, gdyż przepis § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825) jest niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej a zwłaszcza z jej przepisem art. 2, art. 84, art. 92 ust. 1 i art. 217 – naruszenie art. 180 i 181 w zw. z z art. 284 a § 3 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie w sprawie za dowody dokumentów, które nie stanowią dowodów w postępowaniu podatkowym z mocy prawa i zostały pozyskane przez organ w sposób sprzeczny z prawem, – naruszenie innych przepisów procesowych, zwłaszcza: art. 120, art. 121 § 1, art. 124 w zw. z art. 187 § 1, art. 188, art. 191 Ordynacji podatkowej, polegające na zaniechaniu dochodzenia w sprawie ustalenia prawdy obiektywnej, tj. zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, w szczególności poprzez oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę, a także poprzez sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym, które legły u podstaw orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego a w tym zakresie także naruszenie prawa materialnego tj. przepisu § 4 ust. 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego poprzez błędną jego wykładnię i zastosowanie, – naruszenie przepisów art. 285 § 1 i art. 285a Ordynacji podatkowej , polegające na pozbawieniu strony czynnego uczestnictwa w czynnościach kontrolnych, – naruszenie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 247 § 1 pkt 2 i pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez orzeczenie dwa razy w tej samej sprawie tj. w sprawie określenia stronie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc luty 2005r. czyli błędne orzekanie co do uchylenia tylko w części zaskarżonej decyzji z jednoczesnym orzekaniem o zobowiązaniu podatkowym w podatku akcyzowym za luty 2005r., czyli o całości przedmiotu sprawy, a do tego orzeczenie przez organ utrzymania w mocy w pozostałej części zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji. Złożył również wniosek o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) decyzji z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] uwzględniającej skargę w całości poprzez uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji w części nieuchylonej zaskarżoną decyzją oraz umarzenie wobec skarżącej postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2005r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 lipca 2010r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobiera wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz.2193), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze wezwanie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 30 lipca 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma k.42 akt administracyjnych). W dniu 3 sierpnia 2010r., w zakreślonym przez Sąd terminie, skarżąca uiściła wpis od skargi. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyrektor izby Celnej w trybie tzw. autokontroli wydał decyzję z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] uwzględniając w całości skargę i uchylając decyzje obu instancji i umarzając postępowanie w sprawie. Spowodowało to wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jedną z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest wystąpienie bezprzedmiotowości postępowania. Brak przedmiotu postępowania występuje wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Nie istnieje wtedy także podstawa do badania legalności takiego aktu. Niewątpliwie tego rodzaju sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, ze nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Wszczęcie postępowania następuje w wyniku skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zarówno formalnymi jak i brakiem wpisu). Przedmiotowa skarga nie zawiera braków formalnych. Wpis w wysokości 400 zł. został również uiszczony. Zatem jej wniesienie skutecznie wszczynało postępowanie sądowoadministracyjne, które w zaistniałej sytuacji procesowej mogło zostać umorzone. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie. Stosownie do treści art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 201 § 1 w zw. z § 6 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 2817 zł na którą składają się: wpis od skargi w wysokości 400 zł , opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2400 zł.