I SA/Go 728/05
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2005-12-20
Skład orzekający: Krystyna Skowrońska-Pastuszko, Joanna Wierchowicz, Barbara Rennert
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny może rozpoznać odwołanie od decyzji, jeśli osoba podpisująca odwołanie nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania strony, a organy nie wezwały do jego przedstawienia?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ponieważ organy celne naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej, nie wzywając strony do wykazania umocowania osoby podpisującej odwołanie. Brak skutecznego odwołania skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego ustalającą kwotę długu celnego i podatku VAT. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji podpisała K.C., nie przedstawiając dowodu umocowania. Organy obu instancji nie wezwały do jego przedstawienia, a następnie rozpoznały odwołanie i wydały decyzję. Sąd uznał, że doszło do naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie: sędzia WSA Joanna Wierchowicz asesor WSA Barbara Rennert (spr.) Protokolant: ref. staż. Monika Mierzyńska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi S Sp. z o. o na decyzję Dyrektor Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług 1. Uchyla zaskarżoną decyzję; 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
I SA/Go 728/05
U Z A S A D N I E N l E
W dniu 15 grudnia 2004 r. S Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] uznającą zgłoszenie celne nr E [...] z dnia [...] października 2001 r. za nieprawidłowe i ustalającą kwotę długu celnego i podatku od towarów i usług.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie celne i podatkowe dotyczące towaru celnego zgłoszonego wg Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD nr [...] z dnia [...] października 2001 r. Wszczęcie postępowania było następstwem kontroli celnej przeprowadzonej w skarżącej Spółce, a odpis postanowienia został tej Spółce doręczony.
Decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] października 2001 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, opisu pola 31 i podstawy naliczania podatku VAT dla pozycji 1 SAD, zastosowanej stawki celnej, kwoty długu celnego i należnego podatku od towarów i usług oraz dokonał ich ponownego ustalenia. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji wskazał m. in. na pismo skarżącej z dnia [...] stycznia 2004 r. wraz z. załączonymi do niego dokumentami lecz pisma tego wraz z dokumentami brak w aktach sprawy. Decyzję doręczono skarżącej Spółce w dniu 28 września 2004 r.
W dniu 30 września 2004 r. skarżąca Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Celnej . W imieniu Spółki odwołanie podpisała K.C.. Zostało ono przekazane Dyrektorowi Izby Celnej przez Naczelnika Urzędu Celnego w dniu [...] października 2004 r. Następnie w aktach administracyjnych na kartach 40 do 47 znajduje się kserokopia odpisu aktualnego KRS z dnia [...] marca 2004 r. dotyczącego skarżącej Spółki, z której wynika, iż uprawnionymi do samoistnego reprezentowania Spółki są U.K. i M.Z. oraz kserokopia upoważnienia udzielonego w dniu [...] września 2004 r. przez U.K. pracownikowi K.C. do występowania w imieniu firmy przed Dyrektorem Izby Celnej wraz z kserokopie pisma skarżącej Spółki podpisanego przez K.C., z którego wynika, iż w nawiązaniu do pisma z dnia 13 września 2004 r. przesyła ona brakujące dokumenty jako załączniki do złożonych odwołań. Na kserokopii tego ostatniego pisma (k. 47) widnieje data jego wpływu do Izby Celnej - 20 września 2004 r.
W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, adresując swoją decyzję do skarżącej Spółki reprezentowanej przez K.C.. Decyzję doręczono skarżącej Spółce w dniu 19 listopada 2004 r., a ta w dniu 15 grudnia 2004 r. zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył:
Skarga okazała się zasadna, choć z zupełnie innych powodów niż w niej wskazano.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. póz. 1269). sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd bada zgodność z prawem obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji.
Nadto, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. póz. 1270). sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Środki te określone zostały przez przepisy art. 145 do art. 150 cyt. wyżej ustawy.
W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę przede wszystkim na brak wykazania umocowania K.C. do reprezentowania skarżącej Spółki, a tym samym naruszenie przepisów art. 137 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137. póz. 926 z późn. zm.). Odwołanie od decyzji organu l instancji podpisała w imieniu skarżącej K.C., nie przedkładając ani pełnomocnictwa, ani w jakikolwiek inny sposób nie wykazując swego umocowania do reprezentowania Spółki. Organy obu instancji nie wezwały skarżącej do wykazania umocowania K.C. przyjmując, a następnie rozpoznając podpisane przez nią odwołanie. Dołączenie do akt administracyjnych, najprawdopodobniej przez organ l instancji, kserokopii pisma i dołączonych do niego dokumentów, których organ podatkowy żądał od Spółki w innej sprawie administracyjnej nie może prowadzić do uznania, iż kserokopie tych dokumentów wykazują umocowanie K.C. do reprezentowania skarżącej w rozpoznawanej sprawie administracyjnej. Przede wszystkim pismo, którego kserokopia znajduje się na k. 47 wpłynęło do Izby Celnej w dniu 20 września 2004 r., a więc na dwa dni przed wydaniem decyzji organu l instancji, zatem nie może być odpowiedzią na pismo tegoż organu z dnia 13 września 2004 r., ponieważ w rozpoznawanej sprawie organ l instancji żadnego pisma w tej dacie do skarżącej nie skierował. Nadto w piśmie tym skarżąca wyjaśnia, iż przesyła brakujące dokumenty jako załączniki do złożonych odwołań, a w dniu 20 września 2004 r. nie zostało jeszcze przecież złożone odwołanie w rozpoznawanej sprawie, z tej choćby przyczyny, iż decyzja organu l instancji zapadła dopiero [...] września 2004 r. Organy obu instancji nie mogły więc uznać, iż upoważnienie udzielone K.C. i przedłożone w konkretnej sprawie czy sprawach administracyjnych (jak wynika z treści pisma przewodniego skarżącej) na wezwanie organu podatkowego rozciąga się na wszystkie postępowania administracyjne jakie były i są prowadzone przeciwko skarżącej przez Dyrektora Izby Celnej . Z upoważnienia zawartego w art. 137 § 4 Ordynacji podatkowej wynika. iż stosując przepis art. 97 § 2 kpc organ podatkowy l instancji winien wezwać skarżącą Spółkę do wykazania w wyznaczonym terminie umocowania K.C. do jej reprezentowania. Brak wykazania tegoż umocowania nie pozwala na przyjęcie, iż odwołanie od decyzji organu l instancji zostało złożone skutecznie i jest dopuszczalne.
Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż w myśl przepisu art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Skoro zatem organy obu instancji uznały, iż K.C. jest pełnomocnikiem Spółki S wszelkie pisma (a więc wezwania, decyzje i zawiadomienia) winny być adresowane nie na skarżącą Spółkę, jak to wynika ze zwrotnych poświadczeń odbioru pisma, ale na K.C. ze wskazaniem adresu Spółki.
Zważywszy powyższe Sąd uznając, iż w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 137 § i 3 w zw. z art. 228 § 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy - Ordynacja podatkowa, a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż organ II instancji bez wykazania umocowania osoby podpisującej odwołanie nie mógł go skutecznie rozpoznać, dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., określając jednocześnie, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana, do czego obligował go przepis art. 1 52 p.p.s.a.
( - ) Barbara Rennert ( - ) Krystyna Skowrońska - Pastuszko ( - ) Joanna Wierchowicz
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło