I SA/Go 756/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi H.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z [...] września 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] odmówiło skarżącemu H. P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Związku Celowego Gmin [...] z [...] kwietnia 2019 r. W dniu 15 października 2019 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie bezpośrednio do organu pierwszej instancji tj. Związku Celowego Gmin. W dniu 21 października 2019 r. organ pierwszej instancji przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Zgodnie z zarządzeniem z 22 października 2019 r., ww. Sąd przesłał skargę do SKO w [...], celem zachowania trybu wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem, strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 §4 P.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie SKO z [...] września 2019 r. doręczono skarżącemu 18.09.2019 r. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 18 października 2019 r. Skarżący wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., wniósł w dniu 15 października 2019 r. skargę bezpośrednio do organu pierwszej instancji, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ pierwszej instancji przesłał skargę w dniu 21 października 2019 r. do tutejszego Sądu. To też tę datę należy zdaniem Sądu uznać za datę nadania skargi. Tym samym, stwierdzić należy, że została ona wniesiona z uchybieniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. Nie jest bowiem tak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. Przyjęcie daty 15 października 2019 r. za datę wniesienia skargi, mogłoby bowiem nastąpić jedynie wtedy, gdyby skarga została w tej dacie wniesiona do organu, którego akt skarży (art. 54 § 1 P.p.s.a.) lub też wprost sądu administracyjnego (art. 53 § 4 P.p.s.a.). Żadna jednak z tych sytuacji w sprawie nie miała miejsca. Skarżący skierował bowiem skargę do organu pierwszej instancji, którego ustawodawca nie uwzględnił w art. 53 P.p.s.a. Zatem decydujące znaczenie miała w tym przypadku data przekazania skargi sądowi, a nie okoliczność, że skarżący w otwartym terminie wniósł ją bezpośrednio do organu pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.