I SA/Go 77/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Asesor WSA Damian Bronowicki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.I. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim Jarosława Piątka i Grażyny Staniszewskiej w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: oddalić wniosek. Na rozprawie w dniu 19 maja 2022 r. M.I. złożył wniosek o wyłączenie sędziów orzekających na stałe w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim Jarosława Piątka i Grażyny Staniszewskiej od udziału w sprawie z jego skargi na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Wniosek uzasadnił wyjątkowo skomplikowanym charakterem sprawy oraz koniecznością rozpoznania jej przez sędziów zajmujących się problematyką podatkową. Skarżący podał, że w związku z tym, że sprawa była już rozpatrywana przez tutejszy Sąd, jego zdaniem sprawa powinna być rozpoznawana przez inny wojewódzki sąd administracyjny. Skarżący, powołując się na art. 45 Konstytucji RP, domaga się rozstrzygnięcia sprawy przez sędziów orzekających w wydziale podatkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje: Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sprawach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako P.p.s.a.W myśl tej regulacji sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 P.p.s.a.). Ponadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 P.p.s.a.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 powołanej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zdaniem Sądu, wniosek M.I. jest bezzasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek nie wskazuje bowiem okoliczności, o których mowa w art. 18 lub art. 19 P.p.s.a. Również z treści oświadczeń złożonych do akt sprawy przez sędziów, których wniosek o wyłączenie dotyczy, nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 P.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Z kolei subiektywne przekonanie skarżącego o poziomie skomplikowania sprawy oraz okoliczność orzekania wskazanych we wniosku sędziów w wydziale, do którego właściwości nie należą sprawy podatkowe, nie stanowią podstawy do wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Wniosek o wyłączenie sędziego nie możesłużyć kontroli poziomu wiedzy sędziego,a zatem wstępnej ocenie ryzyka wystąpienia wspomnianych uchybień. Zgodnie z art. 179 Konstytucji RP sędziowie są powoływani przez Prezydenta Rzeczypospolitej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony. Co do zasady sędzia powinien wykonywać władzę sądowniczą w sądzie, w którym ma swoje miejsce służbowe (art. 180 ust. 2 Konstytucji RP).W myśl art. 5 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sędziów sądów administracyjnych do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa. Zgodnie z art. 5 § 2 tej ustawy sędziowie sądów administracyjnych są powoływani na stanowisko sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby) sędziego, albo na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 6 § 1 pkt 6 wskazuje, że do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego może być powołany ten, ktowyróżnia się wysokim poziomem wiedzy w dziedzinie administracji publicznej oraz prawa administracyjnego i innych dziedzin prawa związanych z działaniem organów administracji publicznej. Powyższe przepisy nie przewidują zatem powołania sędziego do konkretnego wydziału danego sądu administracyjnego i tym samym nie uniemożliwiają orzekania w innym wydziale. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie sprawy ze skargi na decyzję w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, z udziałem sędziego sądu administracyjnego, nie orzekającego na co dzień w wydziale właściwym w sprawach z zakresu prawa podatkowego nie naruszy art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Nie spowoduje bowiem, że sprawa nie zostanie rozpatrzona przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącego. Wobec powyższego, stosownie do art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.