I SA/Go 78/10

I SA/Go 78/10 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi I Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za okres od kwietnia do grudnia 2004 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 maja 2010 r. wydanym w sprawie I SA/Go 78/10 w ten sposób, że na stronie trzeciej postanowienia w wersie 16 od góry w miejsce błędnie wpisanej sygnatury "II FZ 478/04" wpisać sygnaturę "FZ 478/04". I SA/Go 78/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu wniosku I Spółki z o.o., przyznał Spółce prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie skarżącej od uiszczenie wpisu sądowego w wysokości przekraczającej 200 zł, w pozostałym zakresie oddalając wniosek. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Bez wątpienia w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki, albowiem tut.Sąd na trzeciej stronie opisanego wyżej postanowienia, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego błędnie oznaczył jego sygnaturę wpisując "II FZ 478/04" zamiast prawidłowej "FZ 478/04". Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o przytoczony przepis, Sąd orzekł jak w sentencji.