I SA/Go 790/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk- Wiśniewska Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Asesor WSA Damian Bronowicki Protokolant Referent stażysta Monika Pasich po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego Z.K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z.K. ( zwany dalej : skarżącym, stroną ) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR [...] ( dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) nr [...] z dnia [...] października 2019r utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] nr [...] (dalej: organ I instancji) z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018. W sprawie został przez organy ustalony następujący stan faktyczny. W dniu 15 czerwca 2018 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018r., zadeklarował on, iż ubiega się o płatności w ramach następujących schematów pomocowych:- jednolita płatność obszarowa - do działek rolnych o łącznej powierzchni 261.50 ha, - płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenianie) - do działek rolnych o łącznej powierzchni 261,50 ha, - płatność redystrybucyjna - do działek rolnych o łącznej powierzchni 261,50 ha, - do specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno - do działek rolnych o łącznej powierzchni 21,08 ha,- płatność do powierzchni lnu - do działek rolnych o łącznej powierzchni 34,61 ha, - płatność do bydła (20 szt.), - płatność do krów (20 szt.). Kierownik Biura Powiatowego ARiMR poddał wniosek skarżącego kontroli administracyjnej w, tym dokonał także analizy umowy przeniesienia posiadania sporządzonej w dniu [...] czerwca 2018 r. Z dokumentu tego wynika, iż w dniu [...] czerwca 2018 r. skarżący przejął od B.S. działki o nr [...] o łącznej powierzchni 28,70 ha. Organ I instancji wskazał na treść art. 8 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 luty 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018r. poz. 1312 - zwana dalej: Ustawą), który stanowi, że jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności. W związku z powyższym organ l instancji wykluczył także z płatności powierzchnię całkowitą 28,70 ha objętą umową przeniesienia posiadania z dnia [...] czerwca 2018r. Powierzchnia wykluczona stanowiła powierzchnię udowodnioną dla w/w działek tj. 15,70 ha dla działki ewidencyjnej [...] oraz 13 ha dla działki [...]. Skarżący wniósł odwołanie, informując o błędzie co daty dotyczącej wejście w posiadanie działek o numerach [...]. Do odwołania załączył aneks do umowy przeniesienia posiadania z dnia [...] czerwca 2018 r. wskazujący jako faktyczną datę przekazania działek [...] na dzień [...] maja 2018 r. oraz oświadczenie B.S. o tym, że faktyczną datą przeniesienia posiadania działek był dzień [...] maj 2018r. Zostały zatem jego zdaniem spełnione wszystkie przesłanki z art. 8 ust. 1 pkt 2 Ustawy o płatnościach do przyznania mu płatności bezpośrednich za rok 2018 do działek o nr. [...]. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w swojej decyzji utrzymującej w mocy decyzję kierownika Biura Powiatowego ARiMR wskazał między innymi, że dane z systemu ZSZiK potwierdzają, iż B.S. otrzymała w roku 2018 decyzję nr [...] z [...] czerwca 2018 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej PROW 2017-2013 za rok 2017r. Płatność rolnośrodowiskowa została przyznana m.in. do posiadanych w dniu [...] czerwca 2018 r., działek ewidencyjnych o nr [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że B.S. mogła otrzymać płatność tylko i wyłącznie do posiadanych w dniu wydania decyzji działek rolnych, tym samym należy uznać, że posiadała przedmiotowe działki w dniu [...] czerwca 2018 r., bowiem w tym dniu otrzymała decyzję o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. Dalej organ podniósł, że posiadanie wskazanych działek ewidencyjnych przez B.S. po dniu 31 maja 2018 r. potwierdzał również sam skarżący, albowiem w dniu 15 czerwca 2018 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął jego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2018. W złożonym wniosku skarżący wskazał, iż ubiega się o przyznanie płatności PRŚ w ramach - Wariantu 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków Natura [...] - do powierzchni 23,20 ha zlokalizowanej na działkach rolnych oznaczonych [...]. Do przedmiotowego wniosku skarżący dołączył oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego (PROW 2007-2013), do dnia [...] marca 2019 r., w związku z przejęciem posiadania gruntów w dniu [...] czerwca 2018 r. od B.S. na których było realizowane zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Skarżący w przedmiotowym oświadczeniu wskazał również, iż od dnia [...] czerwca 2018 r. przejmuje zobowiązanie rolnośrodowiskowe w zakresie wariantu 5.1, które było realizowane na działkach ewidencyjnych o numerach: [...]. Posiadanie działek ewidencyjnych nr [...] strona potwierdziła także w dołączonym "Wniosku na rok 2018" druk formularza W-2/110- wniosek składany w przypadku przeniesienia posiadanych gruntów - w którym w sekcji nr 15 - data przeniesienia posiadania gruntów w wyniku, którego nastąpiło następstwo prawne – skarżący ponownie wskazał, iż przeniesienie posiadania działek nastąpiło w dniu [...] czerwca 2018 r. Dalej organ II instancji podkreślił, że poddał też analizie dokumenty złożone wraz z odwołaniem od decyzji organu I instancji, tj. aneks nr 1 do umowy zawarty w dniu [...] czerwca 2018 r., w którym wskazano iż w związku z literówką powstałą w umowie przenoszącej posiadanie należy poprawić paragraf 3 umowy, tj. zdanie "Przekazanie przedmiotu użytkowania biorącemu do użytkowania nastąpi w dniu [...].06.2018 roku", na zdanie "Przekazanie przedmiotu użytkowania biorącemu do użytkowania nastąpiło [...].05.2018 roku". Organ odwoławczy odnosząc się do powyższego aneksu wskazał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie tezy jakoby skarżący rzeczywiście przejął posiadanie działek ewidencyjnych nr [...] przed dniem 31 maja.2018 r. uzasadniając takie stanowisko organ wskazał, iż z dokumentów złożonych w postępowaniu o przejęcie zobowiązań rolnośrodowiskowych wskazanych powyżej, tj.:- wniosku na rok 2018 - wniosek składany w przypadku przeniesienia posiadania gruntów,- oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego (PROW 2007- 2013) - wynika, że skarżący wielokrotnie wskazywał, iż terminem przejęcia posiadania działek nr [...] jest dzień [...] czerwca 2018 r. Co więcej taka datę przejęcia posiadania spornych działek skarżący wskazał oświadczając, iż znane są mu skutki składania fałszywych oświadczeń wynikających z art. 297 § 1 i § 2 kodeksu karnego. Tym samym zdaniem organu trudno uznać, iż zmiana terminu objęcia w posiadanie spornych działek ewidencyjnych, która nastąpiła w aneksie, może być uznana za tzw. "literówką", skoro na pozostałych dokumentach składanych przez skarżącego wskazywał on, iż datą przejęcia posiadania działek ewidencyjnych nr [...] jest dzień [...] czerwca 2018 r. W związku z powyższym organ II instancji odnosząc się do dokumentów złożonych wraz z odwołaniem, stwierdził, że dane w nich zawarte są sprzeczne z dokumentami składanymi przez skarżącego oraz B.S. w innym postępowaniu prowadzonym przez ARiMR. Co więcej zdaniem organu odwoławczego przedłożone przez skarżącego wyjaśnienia, oświadczenia oraz Aneks, zostały przygotowane i przedłożone po wydaniu przez organ I instancji decyzji wskazującej na konieczność posiadanie działek na dzień [...] maja 2018 r. W wyniku powyższej analizy stanu faktycznego organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, że posiadał sporne działki na dzień [...] maja 2018 r. Skarżący we wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego skardze podniósł, że wnosząc odwołanie od decyzji organu I instancji przytoczył nowe dowody w sprawie informując o błędach we wcześniej złożonym dokumencie dotyczącym przejęcia zobowiązania rolnośrodowiskowego od B.S. Złożył aneks do umowy przeniesienia posiadania wskazujący jako faktyczną datę przekazania działek nr [...] na [...] maj 2018 r., oraz dołączył oświadczenie B.S. o tym, iż faktyczną datą przeniesienia posiadania działek był dzień [...] maj 2018 r. Dalej skarżący podniósł, że organ II instancji powołał się również na fakt złożenia oświadczenia o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego oraz na formularz W-2/110. Skarżący jednak podkreślił, że wyżej wymieniony wniosek i oświadczenie zostały wykonane przez firmę zewnętrzną zajmującą się obsługą dokumentacji u rolników, która powieliła w tych dokumentach błędnie wpisaną datę. Nie był w pełni świadomy iż wskazana w aneksie do umowy pomyłka pisarska w numerze miesiąca będzie miała tak istotny wpływ na przyznanie płatności bezpośrednich za rok 2018. Ponadto nadmienił iż organ rozpatrujący wniosek nie przeprowadził rozprawy administracyjnej - nie powołał świadków oraz nie zebrał dodatkowych wyjaśnień, a wydając decyzję o przyznanie płatności bezpośrednich oparł się na błędnie zebranych dowodach. Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Kwestia sporna w niniejszej sprawie dotyczy posiadania przez skarżącego działek ewidencyjnych nr [...] na dzień [...] maja 2018 r. Skarżący wskazuje, iż wbrew ustaleniom zawartym w zaskarżonej decyzji działki te były przekazane mu nie w dniu [...] czerwca 2018 r., tylko w dniu [...] maja 2018 r., a w związku z powyższym zdaniem skarżącego na dzień [...] maja 2018 r. były w jego posiadaniu. W niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1312 - zwana dalej: Ustawą ) który stanowi, iż płatność JPO, płatność PZZ, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności. 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, 4) nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z powyższych regulacji wynika, że datą, która ma istotne znaczenie dla określenia uprawnień do jednolitej płatności obszarowej, jest w przypadku płatności na 2018 rok dzień [...] maja 2018 r. To na ten dzień grunty rolne powinny znajdować się w posiadaniu uprawnionego do płatności rolnika, który złożył wniosek o przyznanie płatności. Przesłanką przyznania płatności obszarowych, w tym płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest posiadanie zadeklarowanych działek, nie zaś posiadanie do nich tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów zadeklarowanych do płatności, które wchodzą w skład w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Wyjaśniając pojęcie posiadania gruntów organ odwoławczy w wydanej decyzji słusznie wskazał, że wolą ustawodawcy jest wspieranie rolników, którzy faktycznie uprawiają grunty rolne. Ustawodawca posługuje się pojęciem posiadania w cywilnoprawnym znaczeniu, rozróżniając posiadanie samoistne i zależne. Pojęcie posiadania nie jest odrębnie zdefiniowane w przepisach o płatnościach, należy więc odwoływać się do regulacji tej instytucji w Kodeksie cywilny (art. 336 - 352). Stosowanie cywilistycznego pojęcia posiadania musi uwzględniać istotę regulacji prawnych w dziedzinie płatności rolnych, których podstawowym celem jest wspieranie podmiotów prowadzących rzeczywiście działalność rolniczą, a nie wspieranie posiadaczy gruntów rolnych, niezależnie od tego, czy grunty te wykorzystują rolniczo. Dla uzyskania wskazanych płatności nie wystarczy zatem być posiadaczem działek rolnych w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, ale ponadto należy je rolniczo użytkować. Pojęcie posiadanie na gruncie Ustawy należy odczytywać w drodze wykładni celowościowej, z uwzględnieniem krajowych i wspólnotowych przepisów dotyczących płatności do gruntów rolnych. W tym stanie pojęcie posiadania gruntów rolnych należy rozumieć jako faktyczne użytkowanie gruntów rolnych. Oznacza to, że można posiadać tytuł prawny do gruntu rolnego, ale nie mieć uprawnienia do płatności oraz że można posiadać grunty rolne bez tytułu prawnego, a nawet w złej wierze, i z tego tytułu mieć prawo do uzyskania płatności. Wyjątek stanowią grunty wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Istotą płatności jest to, że są one przyznawane rolnikowi, który rzeczywiście użytkuje grunty rolniczo, tzn. decyduje jakie rośliny uprawiać, jak i przy pomocy jakiego rodzaju maszyn i urządzeń rolniczych dokonywać zabiegów agrotechnicznych, podejmuje także decyzje o terminie zbioru plonów oraz o tym co zrobić z plonami, a więc ponosi nakłady i czerpie zyski z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Organ odwoławczy dokonał w zaskarżonej decyzji oceny przedłożonego do odwołania aneksu oraz oświadczenia B.S. dotyczących daty wejścia przez skarżącego w posiadanie działek ewidencyjnych o nr [...] w roku 2018, opierając się jedynie na dokumentach skarżącego wcześniej złożonych, niż dołączony do odwołania aneks wraz oświadczeniem B.S. wskazujących, że prawidłową datą jest [...] maj 2018r., a nie [...] czerwiec 2018r. Organ odwoławczy wskazał, że B.S. była beneficjentem programu rolnośrodowiskowego m.in. w roku 2017. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na stronie 27 stwierdził, że "B.S. mogła otrzymać płatność tylko i wyłącznie do posiadanych w dniu wydania decyzji działek rolnych tym samym winna posiadać przedmiotowe działki w dniu [...].06.2018r. bowiem w tym dniu otrzymała decyzję o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej między innymi do wariantu realizowanego na działkach nr [...]". Wskazać jednak należy, że z załączonej do akt organu odwoławczego decyzji nr [...] w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013, wynika, że została ona wydana po rozpoznaniu wniosku B.S., który wpłynął 31 maja 2017r do Biura Powiatowego ARiMR o przyznanie płatności na rok 2017. Natomiast istota sporu dotyczy zdarzenia, które miało miejsce w 2018r. Zatem w rozpoznawanej sprawie wystąpiły sprzeczności także odnoszące się do zachowania i oświadczeń B.S., nie można bowiem uznać aby jej oświadczenie z dnia [...] czerwca 2019r., mogło nie polegać na prawdzie tylko z tego powodu, że skoro otrzymała dniu 08.06.2018r decyzję o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej między innymi do wariantu realizowanego na działkach nr [...], to winna te działki na dzień otrzymania decyzji posiadać. Zauważyć przy tym należy, że stosownie do art. 3 ust. 1 Ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl zaś art. 3 ust. 2 Ustawy w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przy czym przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Należy podzielić pogląd, że na organie nie ciąży obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ ma za zadanie zgromadzony materiał dowodowy wszechstronnie rozpatrzyć, a dokonana przez niego ocena nie ma naruszać reguł swobodnej oceny dowodów. Z konstrukcji prawnej zasady swobodnej oceny dowodów wynika, że organ przy ocenie dowodów nie jest skrępowany kryteriami formalnymi, ma swobodnie ocenić wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Powinien m.in. kierować się prawidłami logiki, doświadczenia życiowego, zasadą traktowania zebranych dowodów jako zjawisk obiektywnych, oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy; wszechstronności oceny. Naruszenie przepisu art. 80 k.p.a. wystąpi wówczas gdy organ uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, ograniczył ocenę do wybranych dowodów, z pominięciem innych, nie uwzględnił powiązań między dowodami, ich znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W rozpoznawanej sprawie z tym mieliśmy do czynienia albowiem organ przedłożone przez skarżącego oświadczenie i aneks, wskazujący, że przeniesienie posiadania nastąpiło z dniem [...] maja 2018 a nie [...] czerwca 2019 skonfrontował z wcześniej złożonymi oświadczeniami skarżącego, chociaż jak sam on we wniesionej skardze podniósł, oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania oraz formularza W-2/110 zostały wykonane przez firmę zewnętrzną zajmującą się obsługą dokumentacji u rolników, która powieliła w tych dokumentach błędnie wpisaną datę. Nie można także uznać za zasadne zanegowanie oświadczenia złożonego przez B.S. 19 czerwca 2019r., tylko na podstawie skonfrontowania tego oświadczenia, ze złożonym przez B.S. w 2017 wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej i otrzymania przez nią w dniu 08.06.2018r decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej między innymi do wariantu realizowanego na działkach nr [...]. W sytuacji, kiedy mamy sprzeczne oświadczenia składane przez skarżącego oraz nową okoliczność wskazaną w oświadczeniu z dnia [...] czerwca 2019 przez B.S., koniecznym jest rozważenie przeprowadzenie dowodu z zeznań, oświadczeń tych osób a następnie dokonanie ich oceny. Ograniczenie się przez organ do porównania oświadczeń wcześniej złożonych przez skarżącego oraz B.S., nie wyklucza jednak możliwości faktycznego wejścia w posiadanie działek nr [...] przez skarżącego z dniem [...] maja 2018r. W tym miejscu należy podkreślić, że wyjaśniając pojęcie posiadania organ odwoławczy słusznie wskazał w zaskarżonej decyzji, że wolą ustawodawcy jest wspieranie rolników, którzy faktycznie uprawiają grunty rolne. Zatem istotnym elementem stan faktycznego jest ustalenie, kto faktycznie był na koniec maja 2018r., posiadaczem działek nr [...], skarżący czy też B.S. Ustalenie takie w sytuacji sprzecznych oświadczeń mając na uwadze art. 8 § 1 k.p.a. zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, wymaga skorzystania przez organ strony z dowodu jakim są zeznania świadka oraz oświadczenia strony złożone w trybie art.75 § 1 i §2 k.p.a. Podkreślić należy, że Sąd nie kwestionuje, że w świetle art.3 ust.3 Ustawy to na skarżącym ciążył obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających spełnienie przez niego wszystkich normatywnych warunków dla przyznania płatności. Skarżący jednak na etapie postępowania odwoławczego przejawił aktywność dowodową, załączając do odwołania aneks oraz oświadczenie B.S. Jednakże to organ posiadał normatywny obowiązek - w sposób wyczerpujący - rozpatrzenia całego materiału dowodowego art. art.3 ust.2 pkt 1 Ustawy, przy jednoczesnym staniu na straży praworządności art.3 ust.2 pkt 1, w rozpoznawanej sprawie rozumianej jako przyznanie płatności rolnikowi, który rzeczywiście użytkował grunty rolniczy – działki o numerach [...] na dzień [...] maja 2018r. Sąd uznał, że w zakresie procedury nastąpiło naruszenie postępowania prowadzonego na podstawie Ustawy, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, o dowody na, które wcześniej wskazano, organ zobowiązany będzie do przeprowadzenia ponownej oceny dowodów i merytorycznego rozpoznania wniosku strony o przyznanie płatności. Dopiero po dokonaniu ww. czynności będzie można stwierdzić, że spełnione zostały dyrektywy postępowania uregulowane w art. 3 ust. 1 Ustawy oraz organ będzie mógł stwierdzić, że ustalony stan faktyczny kwalifikuje/nie kwalifikuje się otrzymania wnioskowanej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego . Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, zasądzając od organu na rzecz skarżącego, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w rozpoznawanej sprawie dotyczył zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego w wysokości 200 zł.