I SA/Go 791/12
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-11-15
Skład orzekający: Barbara Rennert
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej został prawidłowo uzasadniony przez stronę skarżącą, spełniając przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków)?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób należyty, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na te przesłanki bez przedstawienia konkretnych faktów i dowodów nie spełnia wymogów uzasadnienia wniosku zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący C.O. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą wartość celną towaru, kwotę cła oraz podatek od towarów i usług. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na nieodwracalne skutki finansowe i społeczne. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2012 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty cła oraz podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skargą z dnia [...] sierpnia 2012 r. C.O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] określającą skarżącemu wartość celną kwotę cła oraz kwotę podatku od towarów i usług.
Podnosząc zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W jego uzasadnieniu wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, doprowadzi do nieodwracalnych skutków dla skarżącego, tak finansowych jak i społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z ari 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zw. dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 w/w przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.).
Wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - nie każdej, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków, i to wnioskodawca - strona postępowania obciążona została obowiązkiem ich przedstawienia. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
2
Sygn. akt I SA/Go 791/12
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. I to strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy do sądu, z tym, że w znacznym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak bowiem spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że C.O. w uzasadnieniu skargi skoncentrował się na zarzutach dotyczących zaskarżonego aktu. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji, doprowadzi do nieodwracalnych dla niego skutków, tak finansowych jak i społecznych.
W świetle regulacji art. 61 § 3 P.p.s.a. uznać należy, że ww. stwierdzenie w żadnym razie nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ochrona tymczasowa, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i merytoryczne rozpoznanie sprawy to bowiem dwie odrębne kwestie. Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. W innym przypadku, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego
3
Sygn. akt I SA/Go 791/12
nie jest uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ
184/05).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło