I SA/Go 799/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów A.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. W przypadku bowiem wykonania decyzji musiałaby dokonać natychmiastowej wyprzedaży posiadanego towaru i wyposażenia i z uzyskanych środków finansowych dokonać spłaty zobowiązania w kwocie 51 961,00zł, co automatycznie spowoduje całkowitą likwidację prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, która jest jej i jej rodziny jedynym źródłem dochodu. Wartość towaru posiadanego przez skarżącą według cen nabycia wynosi 24.000 zł, a wartość wyposażenia to kwota 10 000zł. Skarżąca nie posiada żadnych innych środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na spłatę zobowiązania. Ponadto skarżąca podała, iż z powodu komplikacji w przebiegu ciąży przebywa na zwolnieniu lekarskim. Do wniosku skarżąca załączyła zwolnienia lekarskie, PIT 36 L za 2009r., bilans firmy za maj 2010r. i za rok 2010. Z dokumentów tych wynika, iż skarżąca prowadzi firmę "T" A.B. i za 2010 r. osiągnęła przychód w kwocie 12 140,87 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie bowiem skarżąca wykazała istnienie przesłanek przewidzianych regulacją art. 61 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 § 3 Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane przez skarżącą okoliczności uzasadniają, w ocenie Sądu, zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona przedstawiła dokumenty na potwierdzenie swojej sytuacji czym uprawdopodobniła niebezpieczeństwa związane z wykonaniem decyzji. Jak wynika z załączonych dokumentów skarżąca prowadzi niewielką firmę o niedużych obrotach oraz niskiej wartości środków obrotowych i trwałych. Dodatkowo od dłuższego czasu jest niezdolna do pracy. W tej sytuacji wykonanie decyzji mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 63 § 3 i 5 p.p.s.a orzekł jak w postanowieniu.