I SA/Go 80/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K.-B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.K.-B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 2000 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skargą z dnia [...] grudnia 2011 r. J.K.-B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 2000 r. W przedmiotowej skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożono również na Urzędowym formularzu PPF (data wpływu 20 lutego 2012 r.). Zarządzeniem sędziego z dnia 23 lutego 2012 r. wezwano skarżącą do przedłożenia rachunków potwierdzających ponoszone koszty związane z utrzymaniem mieszkania, dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanej emerytury, przedłożenie wyciągów z wszystkich posiadanych rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące oraz przedstawienia ponoszonych kosztów zakupu leków, leczenia wraz z rachunkami potwierdzającymi te koszty. W odpowiedzi na powyższe wezwanie J.K.-B. nadesłała wymagane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Z kolei zgodnie z treścią art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe, a jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych. Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Z dokumentów przedłożonych przez skarżącą oraz z jej oświadczenia zawartego w formularzu PPF wynika, że J.K.-B. sama prowadzi gospodarstwo domowe. Otrzymuje emeryturę w wysokości 1542,00 zł brutto. Ponosi koszty utrzymania mieszkania, na które składają się czynsz w wysokości 301, 40 zł, opłata za energię elektryczną 354,11 zł, opłata za gaz w wysokości 172,09 zł. Ze względu na zły stan zdrowia, skarżąca ponosi również koszty związane z zakupem leków w wysokości 206,31 zł miesięcznie. Nadto z oświadczenia J.K.-B. wynika, iż nie posiada ona oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Posiada natomiast mieszkanie spółdzielcze własnościowe o wielkości 52,36 m2 oraz działkę niezabudowaną o wielkości 630 m2 obciążoną hipoteką Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego. Dokonując oceny przedmiotowego wniosku, Sąd uwzględnił możliwości finansowe skarżącej oraz ponoszone przez nią wydatki na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Sąd zwrócił również uwagę na fakt, że skarżąca określając wysokość niezbędnych wydatków nie uwzględniła kosztów zakupu żywności. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostały przez skarżącą spełnione, wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.