I SA/Go 809/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie długu celnego, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego postanowił: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. [...] (skarżąca) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż nie ma oszczędności i nie osiąga żadnych dochodów, ponieważ jest bezrobotna. Ze złożonych przez skarżącą oświadczeń i dokumentów wynika, że jest mężatką i prowadzi wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe. Jej mąż pracuje, a jego miesięczne wynagrodzenie brutto wynosi 468 zł. Sama skarżąca natomiast jest zarejestrowana jako bezrobotna, lecz nie przysługuje jej z tego tytułu prawo do zasiłku. Otrzymuje zasiłek rodzinny wynoszący 48 zł. Wydatki na podstawowe potrzeby skarżącej i jej męża przekraczają ich dochody, w związku z czym w bieżącym utrzymaniu pomagają im rodzice. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - cyt. jako "p.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane osobie fizycznej, jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym może obejmować m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. Skarżąca wykazała istnienie przesłanek zwolnienia od całości kosztów postępowania. Udowodniła, że jej sytuacja majątkowa uniemożliwia poniesienie jakichkolwiek kwot związanych z udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z jej oświadczeń i przedstawionych dokumentów wynika bowiem, że nie ma oszczędności, ani nie osiąga dochodów. Dochody jej męża są obiektywnie niskie i nie mogą zostać uznane za wystarczające na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Odmowa uwzględnienia wniosku skarżącej mogłaby zatem spowodować niemożność zaspokojenia potrzeb życiowych jej i jej męża. Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji.