I SA/Go 81/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.J. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: 1. Zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla skarżącej adwokata. I.J. złożyła skargę na postanowienie wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia. Następnie w dniu 26 marca 2018 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku oraz oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że jest osobą chorą, przyjmującą leki. Jest matką pięciorga dzieci, z których dwójka pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Jedna z córek jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym i trwale niezdolną do pracy. Skarżąca nie jest właścicielką żadnych nieruchomości, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł ani innego majątku. Na dochody jej gospodarstwa domowego składają się: świadczenia pielęgnacyjne, renta socjalna oraz alimenty w łącznej w wysokości 3.038 zł. Z kolei zobowiązania i stałe wydatki obejmują: czynsz 530 zł, energia 107 zł, gaz 65 zł, ubezpieczenia 149 zł, telewizja/Internet/telefon 380 zł, rata kredytu 193 zł, leki 160 zł – razem 1584 zł. Do wniosku skarżąca załączyła m.in. zaświadczenie lekarskie potwierdzające jej chorobę, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz niezdolności do pracy córki skarżącej, decyzję o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego. W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej, jej wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata. Z kolei, stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Gospodarstwo domowe skarżącej dysponuje dochodem w wysokości 3.038 zł, a wskazane stałe wydatki pochłaniają 1584 zł. Do niezbędnych kosztów należy zaliczyć także, nie wskazane przez skarżącą, inne wydatki związane z utrzymaniem koniecznym takie jak: zakup żywności, ubrań, środków czystości, koszty podróży czy koszty funkcjonowania osoby niepełnosprawnej. Dane zawarte w złożonym wniosku należy uznać za spójne i znajdujące odzwierciedlenie w przedłożonych dokumentach, a także aktach postępowania przeprowadzonego przez organy podatkowe (np. wykaz informacji o czynnościach majątkowych sporządzony [...] października 2017 r., zapytanie z [...] października 2017 r. z CEPiK o pojazd poprzez dane właściciela pojazdu, protokół z [...] października 2017 r. o stanie majątkowym zobowiązanego). Skarżąca wykazała zatem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.