I SA/Go 817/10

Dnia 23 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy w przedmiocie sprostowania uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 15 września 2010 r. o odrzuceniu skargi (sygn. akt I SA/Go 817/10) w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia z urzędu sprostować uzasadnienie postanowienia w ten sposób, że w trzeciej linii od góry w miejsce "Skarżący A.G." wpisać "Skarżący A.G.". W dniu 15 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym postanowieniem odrzucił skargę złożoną przez A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano jako stronę skarżącą "A.G.". Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej określanej jako "P.p.s.a", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do postanowień na mocy przepisu art. 166 P.p.s.a. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu orzeczeń (por. Komentarz do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.; post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r , l PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10. póz. 155). Nie budzi też wątpliwości, że wszystkie opisane w art. 156 § 1 p.p.s.a., nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie niedokładności obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładnie wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista omyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego lub rachunkowego. Wszystkie te nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w uzasadnieniu postanowienia w wierszu 3 strony popełniono oczywistą omyłkę pisarską w postaci błędnego podania nazwiska skarżącego, zamiast "G." – "G.". Nie ulega wątpliwości, iż popełniony błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, który stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a") został sprostowany przez Sąd w pkt.1 sentencji postanowienia. Omyłkowe wymienienie nazwiska w uzasadnieniu postanowienia mieści się w pojęciu "innych oczywistych omyłek". W sprawie nie ulega wątpliwości, iż skarżącym w sprawie był A.G.. Z tego też względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.