I SA/Go 829/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca i od sierpnia do grudnia 2000 roku postanawia odmówić ustanowienia doradcy podatkowego. I SA/Go 829/07 U Z A S A D N I E N I E Skarżący, po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 kwietnia 2008 r. skargi, wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego w osobie T.Z.. Postanowieniem z 11 czerwca 2008 r. Referendarz sadowy odmówił ustanowienia doradcy podatkowego, wskazując w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwana dalej P.p.s.a. ustanowienie doradcy podatkowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa ustanowionemu doradcy podatkowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata. Prawo to jest przyznawane jednorazowo i rozciąga się na cale postępowanie rozpoznawcze – przed wojewódzkim sadem administracyjnym oraz przed Naczelnym Sadem Administracyjnym, jak również na postępowanie egzekucyjne ( art. 243 § 2 P.p.s.a. ). Zakres ustanowionego z urzędu pełnomocnika określa natomiast udzielone mu pełnomocnictwo. W sprawie niniejszej postanowieniem z 15 października 2007 r. przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w postaci doradcy podatkowego. W uzasadnieni podkreślono również, że Krajowa Izba Doradców Podatkowych na pełnomocnika wyznaczyła doradcę podatkowego T.Z., któremu skarżący [...] stycznia 2008 r. udzielił pełnomocnictwa umocowanego do reprezentowania mocodawcy m. in. w postępowaniu przed sadami administracyjnymi w związku ze sprawą rozpoznawana przez tutejszy sąd. Wykładnia ta sformułowanego pełnomocnictwa jest oczywista i prowadzi ona do wniosku, iż obejmuje ono również umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik Skarżącego wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia wskazując na wątpliwości, czy udzielone stronie prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika procesowego na etapie postępowania przed sadem niższej instancji odnosi się również do postępowania kasacyjnego. Zagadnienie to było przedmiotem sprzecznych orzeczeń sądowych. Pełnomocnik podkreślił jednak, że w ostatnim czasie problem ten został rozwiązany, a to za sprawą orzeczenia Sadu Najwyższego w składzie 7 sędziów z 5 czerwca 2008 r. sygn. akt II CZP 142/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko, któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 244 § 2 P.p.s.a. ustanowienie doradcy podatkowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa ustanowionemu doradcy podatkowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków doradcy podatkowego. Prawo to jest przyznawane jednorazowo i rozciąga się na cale postępowanie rozpoznawcze – przed wojewódzkim sadem administracyjnym oraz przed Naczelnym Sadem Administracyjnym, jak również na postępowanie egzekucyjne ( art. 243 § 2 P.p.s.a. ). Zakres ustanowionego z urzędu pełnomocnika określa natomiast udzielone mu pełnomocnictwo. W sprawie niniejszej postanowieniem z 15 października 2007 r. przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w postaci doradcy podatkowego. Skarżący udzielił, pełnomocnikowi w dniu [...] stycznia 2008 r. pełnomocnictwa umocowując go do reprezentowania mocodawcy m. in. w postępowaniu przed sadami administracyjnymi w związku ze sprawą rozpoznawana przez tutejszy sąd. Taki zakres udzielonego pełnomocnictwa rozciąga się w ocenie sądu na postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz Naczelnym Sadem Administracyjnym. Z treści udzielonego przez Skarżącego pełnomocnictwa wynika, że ma ono charakter ogólny ( art. 36 pkt 1 P.p.s.a. ). – do prowadzenia spraw przed sadami administracyjnymi. Podkreślić należy, że zakres umocowania wypływa z udzielonego pełnomocnictwa i w tym względzie strony mogą dowolnie kształtować jego treść. W przedmiotowej sprawie zakres udzielonego pełnomocnictwa nie nastręcza w ocenie Sądu wątpliwości interpretacyjnych. Pełnomocnik jest umocowany do reprezentowani Skarżącego przed sadami administracyjnymi, co należy rozumieć, iż jest umocowany do działania przed Wojewódzkim, jak i Naczelnym Sadem Administracyjnym, nie wyłączając w tym zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W tym zakresie Sąd pominął rozważania dotyczące podniesionego w sprzeciwie orzeczenia Sądu Najwyższego, jako nie mające zastosowania w sprawie, z uwagi na odmienny zakres regulacji obu zagadnień. W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 243 § 2 P.p.s.a Sad orzekł jak w sentencji postanowienia.