I SA/Go 83/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2010 r. wniosku "Q " Sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "Q" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Po oddaleniu skargi, wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia skarżąca spółka złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podała w nim, że nie ma środków na ich poniesienie. Nie posiada bowiem majątku ani pieniędzy. Z oświadczenia prezesa zarządu spółki wynika, że działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę jest niedochodowa. Za ostatni rok obrotowy według bilansu spółka poniosła stratę w wysokości -702.985,37 zł. Saldo na rachunku bankowym spółki jest ujemne i wynosi -82.720 zł. Na wezwanie w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżąca spółka przedłożyła wydruk z ksiąg rachunkowych obrazujące zapisy niektórych kont księgowych. Wynika z nich, że koszty działalności podstawowej do końca kwietnia bieżącego roku narastająco wyniosły 39.292,74 zł., natomiast sprzedaż usług w tym samym okresie wyniosła 431,86 zł. Spółka przedstawiła jednocześnie odpisy deklaracji dla podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień bieżącego roku. Wynika z nich, że w lutym spółka deklarowała dostawę towarów i usług wartości netto 4210 zł, a nabycie towarów i usług o łącznej wartości netto 2768 zł, w marcu: dostawa - 222 zł netto, a nabycie 1037 zł, natomiast w kwietniu zerowej wartości dostawę, a nabycie wartości netto 1564 zł. Spółka przedłożyła również wyciąg z rachunku bankowego zaświadczający ujemne saldo oraz fakt, że rachunek ten został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Wyciąg obejmuje wskazanie operacji za okres od [...] maja 2008 r. do [...] czerwca 2010r. przy czym ostatnia operacja miała miejsce [...] stycznia 2009 r. Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z 12 marca 2010 r. skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. U podstaw rozstrzygnięcia legła konkluzja, że spółka regularnie ponosi wydatki przekraczające wartość przychodów, co uprawniało wniosek, że posiada niewskazane we wniosku źródła finansowania swoich wydatków. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ponieważ jednak kwestia prawa pomocy była już przedmiotem prawomocnego postanowienia, w którym odmówiono skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych, uwzględnienie obecnie rozpoznawanego wniosku uzależnione jest od ustalenia czy nastąpiła zmiana sytuacji materialnej spółki w stosunku do ustalonej w postanowieniu oddalającym pierwszy wniosek (art. 165 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Analiza wniosku i przedstawionych przez spółkę dokumentów prowadzi do wniosku, że sytuacja skarżącej spółki nie uległa pogorszeniu. Wskazuje na to treść uzasadnienia wniosku, gdzie odwołano się do dokumentów znajdujących się w aktach sprawy mających potwierdzać sytuację majątkową przesądzającą - w ocenie autora wniosku - o istnieniu przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych. Konkluzji o pogorszeniu sytuacji skarżącej nie potwierdzają również dokumenty złożone na wezwanie wystosowane w trybie art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaświadczają one wprawdzie, że spółka nie posiada środków na rachunku bankowym i nie wykazuje dochodu, lecz okoliczności te nie przesądzają o niemożności poniesienia potencjalnie należnych kosztów sądowych. Te bowiem z uwagi na deklarowaną wartość przedmiotu zaskarżenia nie powinny przekroczyć 200 zł (100 zł opłata kancelaryjna i 100 zł ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej). Natomiast z przedstawionych przez spółkę odpisów deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) oraz wydruków z ksiąg rachunkowych wynika, iż pomimo ograniczenia działalności gospodarczej spółka ponosi wydatki wykraczające poza wartość przychodów i zasobów finansowych. Uprawnia to wniosek, że skarżąca posiada niewskazane we wniosku źródła finansowania swoich wydatków. W tej sytuacji uznano, iż brak jest podstaw do zmiany stanowiska i zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych i to również przy uwzględnieniu znanej z urzędu okoliczności, że ze skarg spółki toczą się liczne postępowania przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.