I SA/Go 833/07

Dnia 14 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej 2 dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności przewoźników za kwotę wynikającą z długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. Złożoną w dniu 13 lipca 2007r. (data nadania ) skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej podpisała adwokat [...]. Pełnomocnictwo z dnia 4 czerwca 2007r. do reprezentowania [...] (spółki akcyjnej) przedłożono 09 października 2007r. Pełnomocnictwo zostało podpisane przez jednego członka zarządu skarżącej spółki [...] reprezentowanego przez [...]. Wraz z pełnomocnictwem przesłany został wypis z belgijskiego rejestru przedsiębiorców wraz z tłumaczeniem. W dniu 17 października 2007r. Sąd wezwał adwokat [...] o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dokumentu z którego wynika, że [...] jest uprawniona do udzielenia pełnomocnictwa do działania w imieniu [...] - pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie do Sądu wpłynęło tłumaczenie z języka niderlandzkiego dokumentów firmy [...] spółka akcyjna dotyczące odwołania i powołania członków zarządu oraz dokumenty firmy [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dotyczące powołania prezesa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270)- dalej zwaną p.p.s.a.- sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie adwokat [...] została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że [...] jest uprawnioną do udzielenia pełnomocnictwa do działania w imieniu [...]. Zauważyć należy, że jako podmiot skarżący wskazana została spółka akcyjna [...]. Podmiot ten również był m.in. adresatem zaskarżonej decyzji. Z przedłożonych dokumentów wynika, że [...] powołana została na prezesa spółki [...] i przyznano jej pełne uprawnienie do reprezentacji i do występowania w imieniu spółki przed i poza sądem. Ponadto z przedłożonych sądowi dokumentów wynika, że na członków zarządu skarżącej spółki [...] (spółka akcyjna) od 2.12.2005r. powołani zostali: - spółka komandytowa typu akcyjnego [...] stale reprezentowana przez [...]; Sygn. akt l SA/Go 833/07 - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] stale reprezentowana przez [...]; - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] stale reprezentowana przez [...]. Członkom zarządu przyznano łączne j rawo do reprezentacji: dwóch członków zarządu działających razem może reprezentować spółkę przed sądem i wobec osób trzecich. Ponadto w akcie dotyczącym skarżącej spółki znajduje się postanowienie zarządu: "powołani członkowie zarządu powołali na oddelegowanego członka zarządu, któremu przyznano pełne uprawnienie indywidualne do reprezentowania spółki przed sądem i wobec osób trzecich wspomnianą wcześniej spółkę komandytową typu akcyjnego [...]". Z treści przedłożonych przed sądem dokumentów wynika więc, że uprawnionymi do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki są łącznie dwaj członkowie zarządu, ewentualnie członek zarządu, któremu zarząd przyznał pełne uprawnienie indywidualne do reprezentowania spółki przed sądem (tj. spółce komandytowej typu akcyjnego [...] reprezentowana przez [...]). Z powyższego wynika, że [...] nie była umocowana do udzielenia samodzielnie pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki. Pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentu z którego wynikało uprawnienie [...] do udzielenia pełnomocnictwa, adwokat [...] dokumentu takiego nie przedłożyła. Z przedłożonych dokumentów wynika jedynie, [...] upoważniona była do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która to spółka wchodziła w skład zarządu skarżącej spółki. Z tego też względu należało uznać, że w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi. Zauważyć należy, że brak wykazania się należytym umocowaniem do złożenia skargi do sądu i reprezentowania strony uznać należy za brak istotny, uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.