I SA/Go 84/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia oraz zabezpieczenia na majątku podatnika przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2019 roku wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2023 r. P spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spółka nie wykazała podstaw usprawiedliwiających sięgnięcie do instytucji tymczasowej ochrony sądowej. Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wiążący sąd katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o jakim mowa w tym przepisie, jest katalogiem zamkniętym. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody – nie każdej, a jedynie znacznej – oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podnosi się, że skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Niezbędnym jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Niewykazanie tych okoliczności w uzasadnieniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (...). Rzetelne i skrupulatne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wraz z załączonymi do niego dokumentami na poparcie przedstawionych okoliczności determinuje pozytywne rozstrzygnięcie sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 281/21). W ocenie sądu, wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca spółka ograniczyła się bowiem jedynie do złożenia wniosku, w żaden sposób go nie uzasadniając, czym uniemożliwiła sądowi jego merytoryczną ocenę. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową. Tym samym nie uprawdopodobniła w żaden sposób, że zabezpieczenie wykonania określonych z zaskarżonej decyzji przybliżonych zobowiązań podatkowych odbędzie się z uszczerbkiem dla jej majątku, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Spółka nie wykazała okoliczności, z których wynikałoby, że w jej sytuacji zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia – poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji – znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaniechanie przedstawienia przez spółkę konkretnych informacji dotyczących jej stanu finansowego, uniemożliwia obecnie stwierdzenie przez sąd w jakim stopniu wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej sytuację finansową. Wniosek nie tylko powinien być uzasadniony, ale to uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. m.in. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2009, s. 206.). Ponadto, wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny także zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony, zwłaszcza jej stan finansowy i majątkowy (vide: m.in. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347), czego w niniejszym postępowaniu również niewątpliwie zabrakło. Wskazać należy, iż rolą sądu administracyjnego nie jest poszukiwanie (za stronę) dowodów na jego uzasadnienie. Sąd nie jest także uprawniony do wzywania strony, przed rozpoznaniem wniosku, o przedstawienie takich dokumentów, bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w tym przypadku możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego (por. postanowienie NSA z 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14). Ponadto, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też sąd, przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Uznając z powyższych względów, iż wniosek skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.