I SA/Go 876/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Asesor WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego Przedsiębiorstwu - Handlowo - Usługowemu M. Spółka Jawna z tytułu podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2005 roku oraz orzeczenia o solidarnej ze spółką i pozostałymi wspólnikami odpowiedzialności podatkowej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę ; 2. zwrócić z urzędu skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 331,00zł (trzysta trzydzieści jeden złoty). Skarżący M.T. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego złożył 2 sierpnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2007 roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego Przedsiębiorstwu – Handlowo - Usługowemu M. Spółka Jawna z tytułu podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2005 roku oraz orzeczenia o solidarnej ze spółką i pozostałymi wspólnikami odpowiedzialności podatkowej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. Do skargi załączono pełnomocnictwo z dnia 25 lipca 2007 roku podpisane przez M.T. upoważniające radcę prawnego W.W. do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej o odpowiedzialności za należności skarbowe. Wobec faktu, iż przedstawione umocowanie, nie czyniło zadość wymogom wynikającym z art.36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 12 listopada 2007 roku zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego – oryginału, ewentualnie prawidłowo uwierzytelnionej kserokopii, zgodnego z treścią art.36 P.p.s.a. – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 19 listopada 2007 roku. Pełnomocnik skarżącego, w zakreślonym terminie złożył w siedzibie Sądu pismo wraz z dołączonym do niego pełnomocnictwem z dnia 20 października 2007 roku Z treści przedłożonego na wezwanie sądu dokumentu wynika, iż Skarżący upoważnia radcę prawnego W.W. do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W treści pełnomocnictwa zawarta została również substytucja dla apl. rad. P.K. do zastępstwa w niniejszej sprawie. Oba umocowania: główne i substytucyjne podpisała strona skarżąca – M.T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art.34 P.p.s.a. Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Co do zasady więc przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostawiają stronom i ich organom lub przedstawicielom ustawowym prawo wyboru w zakresie sposobu reprezentacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W postępowaniu pierwszoinstancyjnym norma ta obowiązuje bez wyjątków. Doznaje ona jedynie ograniczeń w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podstawą do działania pełnomocnika przed sądem jest pełnomocnictwo procesowe. W myśl przepisu art.57 §1 w związku z art.46 §3 P.p.s.a. do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć pełnomocnictwo. Z brzmienia art.36 P.p.s.a. wynika, iż może być ono: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądem administracyjnym, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw, jak i 3) do niektórych czynności w postępowaniu. W kontekście brzmienia powyższych uregulowań, stwierdzić wypada, iż z treści pełnomocnictw załączonych do akt sądowych nie wynika, upoważnienie dla pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Żaden z przedłożonych dokumentów nie wskazuje też w sposób precyzyjny, ani numeru zaskarżonego aktu, ani jego właściwego przedmiotu. Sformułowanie zawarte w treści pełnomocnictwa z dnia 25 lipca 2007 roku, tj. "na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej o odpowiedzialności za należności skarbowe" – również nie wyjaśnia, przed jaką instytucją, w sprawie jakiego aktu i do jakiej sprawy został umocowany w/w radca prawny. Poza tym, z dokumentu złożonego na wezwanie sądu można jedynie wywieść, iż M.T. upoważnia radcę prawnego W.W. do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Pełnomocnictwo to podobnie jak pierwotnie złożone, nie wskazuje, ani przed jakim sądem, ani w jakiej sprawie pełnomocnik jest upoważniony do reprezentowania skarżącego. Z uwagi na powyższe uznać wypada, iż mimo prawidłowego i klarownego wezwania do usunięcia braku formalnego złożonej skargi, pełnomocnik w zakreślonym przez sąd terminie nie przedłożył prawidłowego pełnomocnictwa procesowego, wykazującego jego umocowanie do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art.58 §1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie stronie skarżącej całego uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z art.232 §1 pkt1 lit. a) tej ustawy .