I SA/Go 89/05
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2005-08-09
Skład orzekający: Janusz Ruszyński, Dariusz Skupień, Jacek Niedzielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny prawidłowo określił wysokość nieprzekazanej wierzytelności w sytuacji, gdy dłużnik zajętej wierzytelności (pracodawca) bezpodstawnie uchylał się od przekazania zajętej części wynagrodzenia organowi egzekucyjnemu?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny prawidłowo zastosował art. 71b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ściągając nieprzekazaną wierzytelność od dłużnika zajętej wierzytelności (pracodawcy), który bezpodstawnie uchylał się od jej przekazania. Fakt wewnętrznych problemów z obiegiem dokumentów u pracodawcy nie zwalnia go z odpowiedzialności za prawidłowe wykonanie zajęcia. Sąd nie stwierdził naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego ani prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: Fundusz) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego określające wysokość nieprzekazanej wierzytelności przez Fundusz. Fundusz, jako pracodawca, zajął wynagrodzenie pracownika na podstawie tytułu wykonawczego dotyczącego zaległości podatkowej. Pomimo zajęcia i ponagleń, Fundusz nie przekazał należnej kwoty organowi egzekucyjnemu. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie określające wysokość nieprzekazanej wierzytelności. Fundusz wniósł zażalenie, a następnie skargę do sądu, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących postępowania egzekucyjnego oraz zasad ogólnych KPA.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant: Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu w dniu 09 sierpnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nie przekazanej wierzytelności oddala skargę
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej , wniósł skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dania 08 stycznia 2004 r. utrzymującą w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 18 listopada 2003r., określającą wysokość nie przekazanej wierzytelności przez skarżącego.
W rozpoznanej sprawie był następujący stan faktyczny.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego , wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko podatnikowi [...] na podstawie tytułu wykonawczego, obejmującego zaległość podatkowa w zryczałtowanym podatku dochodowym za miesiąc styczeń 2001 r.
Organ egzekucyjny zawiadomieniem Nr [...] z dnia 25 września 2001r. zajął wynagrodzenie zobowiązanego uzyskiwane w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z tytułu świadczonej pracy.
Dłużnik zajętej wierzytelności nie wywiązał się z obowiązku określonego w art. 72 § 4 pkt. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z powyższym organ egzekucyjny skierował do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ponaglenie Nr [...] z dnia 19 października 2001r.. które zostało doręczone Skarżącemu w dniu 30 października 2001r. Wystosowane ponaglenie nie doprowadziło do wykonania ustawowych obowiązków przez dłużnika zajętej wierzytelności. Na podstawie art. 71a § l powołanej ustawy Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego , przeprowadził kontrolę w zakresie prawidłowości zastosowanego środka egzekucyjnego.
Na podstawie przedłożonych do kontroli dokumentów kontrolujący ustalili, że dłużnik zajętej wierzytelności winien był potrącić z wynagrodzenia Pani [...] i przekazać na rachunek organu egzekucyjnego kwotę w wysokości 37.788.10 zł. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w związku z bezpodstawnym uchylaniem się pracodawcy od przekazania zajętego wynagrodzenia, wydał w trybie przepisu art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie Nr [...] z dnia [...] listopada 2003r.. w którym określił wysokość nie przekazanej wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę Pani [...] w kwocie 59.709,70 zł. wraz z odsetkami za zwłokę.
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w dniu 26 listopada 2003r. wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Dyrektora Izby Skarbowej , żądając uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia z uwagi na naruszenie art. 71 a § 9 i art. 71 b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2(K)4r., utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. Powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w dniu 16 lutego 2004r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej żąda uchylenia zaskarżonego postanowienia. podnosząc:
• Naruszenie przepisu art.71 a § 9 i art.71 b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez przyjęcie, że Fundusz jako dłużnik zajętej wierzytelności w postaci wynagrodzenia za pracę Pan [...], bezpodstawnie uchylał się od przekazania organowa prowadzącemu egzekucję zajętej wierzytelności;
" Naruszenie przepisów art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, w- związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez przyjęcie, że organ prowadzący postępowanie egzekucyjne wobec Pan [...] nie miał obowiązku przeprowadzenia kontroli prawidłowości realizacji przez Fundusz zastosowanego środka egzekucyjnego;
• Naruszenie przepisu art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z przepisem art.18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez nie zapewnienie Skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie; Wojewódzki Sad Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz. 1269 ze zm.), sad administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.
W wyniku tej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na \\ynik sprawy lub gdy doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § l ust. a. b, c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2()02r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej w skrócie jako P. p. s. a. )
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Nie jest zasadny podniesiony przez Skarżącego zarzut naruszenia przez organy podatkowe art. 71 a § 9 i art. 71 b ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Organy podatkowe prawidłowo zastosowały regulację art. 71 b wyżej cytowanej ustawy, zgodnie z którą w razie bezpodstawnego uchylania się przez dłużnika zajętej wierzytelności od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu, może być ona ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie, o którym mowa w art. 71 a § 9. Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał u dłużnika zajętej wierzytelności zajęcia wierzytelności.
Postanowienie to jest wydawane, gdy w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ len wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nie przekazanej kwoty.
Okolicznością bezsporną jest, iż skarżący otrzymał zawiadomienie o zajęciu wierzytelności, którego nie wykonał. Skarżący nie wykazał również aby posiadał jakąkolwiek podstawę prawną do powstrzymania się od wykonania zajęcia. Podnoszone przez niego okoliczności, iż zawiadomienie nic zostało dostarczone głównej księgowej, jest kwestią dotyczącą prawidłowego obiegu dokumentów wewnątrz osoby prawnej, która to nie ma żadnego znaczenia dla ponoszenia przez nią odpowiedzialności, powstałej w wyniku prawidłowego doręczenia dokumentu.
Organy skarbowe badając podstawę do wydania postanowienia w trybie art. 71 b cyt. ustawy nic przeprowadza postępowania na okoliczność ustalania osoby winnej, może jednak oprócz wydania tego postanowienia przeprowadzić również postępowanie celem dodatkowego nałożenia sankcji o charakterze administracyjnym wskazanej w art. 168 e § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Możliwość jednak zastosowania art. 168 e § 3 nie jest przesłanką konieczną do zastosowania regulacji art. 71 b.
Przypomnieć należy że Skarżący jest osobą prawną, która działa przez swoje organy ( art. 38 kodeksu cywilnego ). Kwestia dotycząca prawidłowości działania członków7 organu zarządzającego osoby prawnej, nie jest przedmiotem kontroli przez organ egzekucyjny. Nic można więc w tym zakresie zarzucić mu naruszenia regulacji art. 71 a § 9 i art. 71 b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Kolejny podniesiony w skardze zarzut dotyczył naruszenia art. 7 i 8 k. p. a. w związku z art,18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazane regulacje są zasadami ogólnymi odnoszącymi się do postępowania administracyjnego. Skarżący podnosząc ich naruszenie, nie wskazał jednak, aby ich jego zdaniem naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie przeprowadzonego postępowania może skutkować uwzględnienie skargi ( art. 145 § l pkt. 1 ust. c P. p. s. a )
Sąd również nie stwierdził aby brak podjęcia przez organ egzekucyjny przez okres prawie dwóch lat działań miał istotny wpływ na zastosowanie regulacji art. 71 a § 9 i art. 71 b cytowanej ustawy. Ta kwestia nie podlega rozstrzygnięciu przez Sad administracyjny albowiem odnosi się ona do zagadnienia związanego ze sprawowaniem nadzoru.
Ostatni zarzut dotyczył naruszenia art. 10 k. p. a., poprzez nie zapewnienie Skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Zarzut ten również nie można było uznać za zasadny, albowiem jedyną czynnością dowodową przeprowadzoną w sprawie był protokół z dnia 12 listopada 2003r. sporządzony na okoliczność realizacji zajęcia dokonanego u Skarżącego, który został podpisany przez Prezesa zarządu [...]. Brak zasadności tego zarzutu potwierdza również treść wniesionego przez Skarżącego zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 listopada 2003r.
Z treści tego zażalenia wynika, iż w momencie jego wniesienia strona nie miała zastrzeżeń co do zgromadzonych w postępowaniu materiałów dowodowych, czy też możliwości wypowiedzenia się o nich . albowiem nie podniosła takiego zarzutu.
Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 151 P. p. s. a. Skargę należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło