I SA/Go 898/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopol-skim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "TF" S.A. o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 1995 r. postanowił: zwolnić skarżącą spółkę od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 2000 zł, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż nie ma majątku i nie prowadzi działalności gospodarczej, a na przeszkodzie przeprowadzeniu jej likwidacji stoją spory sądowe, w których spółka dochodzi - jak wskazano - należności od Skarbu Państwa. Z oświadczenia o majątku i dochodach skarżącej oraz z przedłożonych przez nią dokumentów źródłowych wynika, iż spółka faktycznie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej i nie posiada środków na rachunku bankowym. Roczne zeznanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. potwierdza zadeklarowanie straty w wysokości 276.795 zł (przy przychodach w wysokości 33.748 zł). W półroczu poprzedzającym złożenie wniosku, spółka zadeklarowała zerową wartość czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) osobie prawnej przysługuje prawo pomocy w zakresie częściowym w razie wykazania, że osoba taka nie posiada wystarczających środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca spółka wykazała istnienie tych okoliczności na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń. Wynika z nich, że spółka nie posiada pieniędzy ani wartościowego majątku, zaś otrzymywane przez spółkę należności są przekazywane przez bank komornikowi sądowemu w związku z zajęciem rachunku bankowego. Spółka obecnie nie prowadzi działalności przynoszącej dochody. W tej sytuacji należało uznać, iż skarżąca nie posiada możliwości pokrycia kosztów sądowych. Uwzględniając powyższe orzeczono jak w sentencji.