I SA/Go 906/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkpolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2009 r. wniosku W.N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 roku postanowił: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ustalonego na 440 zł skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący mieszka wraz z żoną i dwoma synami (w wieku 8 i 5 lat). Rodzina skarżącego utrzymuje się z wynagrodzeń za pracę skarżącego i jego żony wynoszących łącznie brutto 2252,00 zł. Żona skarżącego dodatkowo prowadzi działalność gospodarczą, która jednak nie przynosi dochodów. Skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności. Są właścicielami nieruchomości - gruntu, który stanowi przedmiot zabezpieczenia dokonanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Skarżący poza mieszkającymi z nim i żoną dziećmi, posiada jeszcze jednego syna, na utrzymanie którego łoży alimenty. Wcześniej, w niniejszej sprawie, postanowieniem z 21 stycznia 2009 r. skarżący został zwolniony od wpisu od skargi. Ległe u podstaw zwolnienia ustalenia dotyczące sytuacji materialnej skarżącego były identyczne z wynikającymi z oświadczenia zawartego w obecnie rozpoznawanym wniosku. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Z oświadczenia skarżącego wynikają powyższe przesłanki. Zaświadczają one, że dochody rodziny skarżącego nie są znaczne i z pewnością nie mogą zostać uznane za wystarczające na poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności bądź wydatków nie służących podstawowemu - bieżącemu utrzymaniu. Dlatego należało uznać, iż poniesienie wpisu od skargi kasacyjnej przekracza możliwości finansowe skarżącego. Mając jednak na uwadze, iż wpis ten stanowi jedyną opłatę podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania, postanowiono jak w sentencji.