I SA/Go 910/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkpol-skim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2009 r. wniosku W.N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2002 roku postanowił: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 2000 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie ich ponieść. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedstawionych dokumentów wynika, iż skarżący mieszka wraz z żoną i dwoma synami (w wieku 8 i 5 lat). Rodzina skarżącego utrzymuje się z wynagrodzeń za pracę skarżącego i jego żony wynoszących łącznie netto 1690,34 zł. Żona skarżącego prowadzi dodatkowo działalność gospodarczą, która jednak w 2008 roku nie przyniosła dochodu. Skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności. Są właścicielami nieruchomości - gruntu, który stanowi przedmiot zabezpieczenia dokonanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Skarżący poza mieszkającymi z nim i żoną dziećmi, posiada jeszcze jednego syna, na utrzymanie którego łoży alimenty. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Z oświadczeń i dokumentów skarżącego wynikają powyższe przesłanki. Zaświadczają one bowiem, że dochody rodziny skarżącego nie są znaczne i z pewnością nie mogą zostać uznane za wystarczające na poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności bądź wydatków nie służących podstawowemu - bieżącemu utrzymaniu. Zestawiając powyższe ustalenie z wysokością należnego wpisu, należało uznać, iż poniesienie tej opłaty przekracza możliwości finansowe skarżącego. Mając jednak na uwadze, iż wpis ten stanowi jedyną opłatę podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania, postanowiono jak w sentencji.