I SA/Go 915/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Alina Rzepecka(spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi I.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. W dniu 9 września 2010r. I.M. wniosła skargę na decyzję wydaną A.M. przez Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36L) za 2008r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do I.M. o wskazanie zaskarżonej decyzji (numeru i daty) oraz złożenie oświadczenia : 1/ czy wnosi skargę w imieniu własnym i w takim wypadku do określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżonej decyzji; 2/ czy też wnosi ją jako pełnomocnik A.M. i w takim przypadku złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania A.M. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a ponadto złożenie dokumentu wskazującego stosunek pokrewieństwa łączącego pełnomocnika (I.M.) z mocodawcą (A.M.) tj. skrócony odpis aktu urodzenia skarżącej – oryginał lub ewentualnie uwierzytelniony odpis tego dokumentu. Powyższe wezwanie I.M. odebrała osobiście - dnia 16 września 2010. Pismem z dnia [...] września 2010r. strona poinformowała, że skarga dotyczy decyzji z [...] sierpnia 2010r. Nadto poinformowała, że wnosi skargę w imieniu własnym - jako matka – rodzic, a naruszono prawo "z tytułu ominięcia zagryzienia zagryzionych kóz i bezwzględnego zastraszenia w tak bolesnych zdarzeniach córki przez poborcę podatkowego w czasie bólu psychiczno-duchowego i niemoralnego podejścia do sprawy ludzkiej pracownika reprezentującego urząd skarbowy." Dalej podkreśliła, że "Władze i osoby winny być pomocą młodemu pokoleniu a nie niszczycielami, powinni powiadomić córkę o możliwości rat. Dopiero, gdy ja zaczęłam chodzić z córką po urzędach sk., otrzymaliśmy te informację." Do pisma I.M. nie dołączyła pełnomocnictwa, ani też dokumentu wskazującego stosunek pokrewieństwa łączącego pełnomocnika z mocodawcą o którym była mowa w wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Pismo strony, a takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W takiej sytuacji przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art.49 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej - p.p.s.a. W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art.58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Nadto należy przypomnieć, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, o czym stanowi art.37 §1 p.p.s.a. Według zaś art.46 §3 p.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa do akt sądowych. W sprawie niniejszej nie podlega sporowi, iż w momencie złożenia skargi do sądu administracyjnego uprawnioną do jej złożenia była A.M. wobec, której organy podatkowe wydały decyzje w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie jej wniosku o umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36L) za 2008r. Zasadnym tym samym było wezwanie I.M., która skargę na w/w rozstrzygnięcie złożyła i podpisała, do oświadczenia, czy wnosi skargę w imieniu własnym i w takim wypadku do wskazania naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżonej decyzji, czy też wnosi skargę jako pełnomocnik i wówczas winna była złożyć stosowne pełnomocnictwo procesowe oraz dokument wskazujący stosunek pokrewieństwa łączącego ją z mocodawcą (A.M.). Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania w terminie, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Z treści wyjaśnień przedstawionych w piśnie z dnia [...] września 2010r. przez I.M. wynika, że działa w sprawie jako pełnomocnik córki. Jednakże, nie przedstawiła w wyznaczonym przez sąd terminie ani stosownego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania A.M., ani też dokumentu wskazującego stosunek pokrewieństwa łączący ją z mocodawcą. Wezwanie tut. sądu w tej mierze było czytelne i jasne. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął biec w dniu 17 września 2010r. i upłynął w dniu 24 września 2010r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art.83 §1 p.p.s.a. Dodatkowo należy jedynie wskazać, że zgodnie z art.50 §1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem nawet gdyby I.M. złożyła skargę we własnym imieniu, to skarga ta również podlegałyby odrzuceniu albowiem wnosząca nie miała w chwili składania skargi interesu prawnego do zaskarżenia rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej. Prowadzone postępowanie, zainicjowane zostało wnioskiem jej córki, dotyczyło jej córki, podobnie zresztą jak kończąca to postępowanie decyzja. Prawo do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu prawnego lub czynności organu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem przysługuje zatem temu, kto wykaże swój interes prawny. Oznacza to, że zaskarżony akt musi mieć związek ze sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego. Treścią interesu prawnego jest bowiem przyznanie podmiotowi wskazanemu przez przepis prawa konkretnego uprawnienia (korzyści) lub nałożenie na niego obowiązku, które można realizować w postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej. Cechą tego interesu jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu materialnego (Hanna Knysiak-Molczyk [w]: Uprawnienia strony w postępowaniu administracyjnym. Zakamycze 2004). Istotę interesu prawnego stanowi jego związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako podstawę tego interesu. W przyjęciu takiego stanu rzeczy należałoby wówczas stwierdzić, że skarga I.M. i z tego powodu nie mogłaby być oceniona merytorycznie z punktu widzenia jej zasadności i podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art.58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Reasumując, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Sąd w oparciu o art.58 §1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ( - ) Alina Rzepecka ( - ) Dariusz Skupień ( - ) Jacek Niedzielski